<--Listen-->

27 Μαρτίου 2016

Θα το έκανες για μένα;

«Θα σου κάνω μία ερώτηση. Αν μπορείς να πείσεις την καρδιά μου με την απάντησή σου, θα αλλάξω γνώμη. 
Ας πούμε ότι υπάρχει ένα λουλούδι σε έναν λόφο και γνωρίζουμε πως αν το κόψουμε, θα πεθάνεις. Θα το έκανες για μένα;» 
«Δε θα έκοβα το λουλούδι, αλλά άσε με τουλάχιστον να σου εξηγήσω το γιατί…» 
Χρειάζομαι τα δάχτυλά μου ώστε να φτιάχνω τον υπολογιστή σου όταν τον χαλάς και δε δουλεύει. Συνηθίζεις να αφήνεις τα κλειδιά σου στο σπίτι, οπότε χρειάζομαι τα πόδια μου για να τρέχω να ανοίξω την πόρτα για σένα. 
Πάντα χάνεσαι όταν ταξιδεύουμε σε άλλες πόλεις, οπότε χρειάζομαι τα μάτια μου για να σου δείχνω το δρόμο. 
Πάντα παθαίνεις κράμπες εκείνες τις μέρες του μήνα, οπότε πρέπει να κρατήσω τις παλάμες μου για να σου χαϊδεύω την κοιλιά μέχρι να σου περάσει. 
Χρειάζομαι το στόμα μου για να σου λέω αστεία και ιστορίες όταν βαριέσαι. 
Τα μάτια σου έχουν ήδη πρόβλημα οπότε χρειάζομαι τα δικά μου για να σε πηγαίνω βόλτες στην παραλία ώστε το ηλιοβασίλεμα να λούζει το πρόσωπό σου και η άμμος να γαργαλάει τα πόδια σου. 
Εκτός αν υπάρχει κάποιος εκεί έξω που σε αγαπάει περισσότερο απ” ότι εγώ, δε θα μπορούσα λοιπόν να κόψω αυτό το λουλούδι και να πεθάνω… 
«Τώρα που τελείωσες το διάβασμα, αν σε ικανοποίησε η απάντησή μου σε περιμένω κάτω με το αγαπημένο σου ψωμί και γάλα» ήταν η τελευταία γραμμή. 

Έτρεξα αμέσως κάτω και τον βρήκα να περιμένει με αγωνία, αλλά όταν με είδε χαμογέλασε. Εκείνη τη στιγμή ήξερα πως ποτέ, κανείς δε θα με αγαπήσει όσο αυτός και αποφάσισα να αφήσω το λουλούδι εκεί που ήταν…» 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου