Η ΑΕΚ και το νέο γήπεδο φάρος πολιτισμού για την Ελλάδα !!!

Έντονες συγκινησιακά στιγμές! Αναφορές στην ιστορία και στις «χαμένες πατρίδες»!

Οι μνήμες των απανταχού φίλων της ΑΕΚ ξύπνησαν σήμερα το μεσημέρι στην παρουσίαση του νέου γηπέδου της Ένωσης.

Παρόντες σε αυτή όλοι όσοι έχουν σχέση με την ομάδα, παλιά διοικητικά στελέχη, παίκτες, προπονητές, δημοσιογράφοι και μερίδα οπαδών.

Όλοι αυτοί είδαν μπροστά στα μάτια τους να ξεπροβάλλει ένα όνειρο και να λαμβάνει σάρκα και οστά με τον Δημήτρη Μελισσανίδη να δίνει το σύνθημα. 

O αριθμός λογαριασμού για το γήπεδο είναι 5102-063273-924 στην Τράπεζα Πειραιώς.

«Οι ιδρυτές της ιδέας που λέγεται ΑΕΚ δεν χρειάστηκαν την παραμικρή βοήθεια. Ούτε εμείς θα χρειαστούμε. Θα το χτίσουμε μόνοι μας και μαζί. Το γήπεδο θα ανήκει στην ΑΕΚ και κανέναν άλλο. Ο καθένας μπορεί να συμμετέχει στην ΑΜΚ», ανέφερε και συνέχισε:

«Το σύνθημά μας είναι πολλά από λίγους και λίγα από πολλούς. Το ιδανικό που λέγεται ΑΕΚ είναι πάνω από πρόσωπα. Ισχυρούς ιδιοκτήτες χρειάζονται οι εταιρείες και η ΑΕΚ δεν είναι εταιρεία. Αυτά τα τείχη θα τα σηκώσουμε ψηλά όλοι μαζί», επεσήμανε ο διοικητικός ηγέτης της ΑΕΚ.

«Τιμάμε αυτούς τους ανθρώπους που μας παρέδωσαν ζωντανή την ΑΕΚ. Όσο κι αν δυσκολεύονται οι αντίπαλοί μας να το καταλάβουν, η ΑΕΚ είναι πολύ περισσότερο από μία ομάδα και το γήπεδό της δεν θα μπορούσε να ήταν διαφορετικό. Το νέο μας γήπεδο εκπροσωπεί την τεράστια ιστορία της ομάδας μας και τη βυζαντινή της προέλευση», ανέφερε.

«Μετά την καταστροφή έρχεται πάντα η αναγέννηση. Κι αυτή τη φορά τα τείχη που θα προστατεύσουν την ομάδα μας θα είναι υψηλά και απόρθητα. Το κάστρο αυτό θα είναι απόρθητο», κατέληξε ο Δημήτρης Μελισσανίδης, προσθέτοντας ότι κάθε θύρα θα φέρει και το όνομα από πόλεις της Μικράς Ασίας εκτός από μια θύρα η οποία θα είναι η "Θύρα 21".

Το μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάχη

Τη σημερινή παρουσίαση της «Αγιά-Σοφιάς» τίμησε με γραπτό του μήνυμα ο Οικουμενικός Πατριάχης, Βαρθολομαίος, το οποίο και διάβασε στους παρευρισκομένους ο Μητροπολίτης Δράμας.

Σε αυτό ο Οικουμενικός Πατριάρχης μίλησε για τους δίκαιους αγώνες κι αυτούς που όταν έχουν έρθει με αθέμιτα μέσα δεν προσφέρουν την ίδια ικανοποίηση. «Είμαστε βέβαιοι πως έχετε την καλή διάθεση να είστε νικητές και στους δύο στίβους», αναφέρει. «Η ωραιοτέρα σκοπιμότης, είναι η ηρεμία της συνειδήσεως», ανέφερε.

Στη συνέχεια γνωστοποίησε ότι λόγω του συμβολισμού του έργου το Οικουμενικό Πατριαρχείο «... θέλει να καταθέσει τον πρώτο θεμέλιο λίθο, γι΄ αυτό θα καταθέσει στο λογαριασμό της Δικέφαλος ΑΕ το ποσό των 50.000 ευρώ», όπως είπε χαρακτηριστικά.

Ο Μητροπολίτης Δράμας, στη συνέχεια απευθύνθηκε στον Δημήτρη Μελισσανίδη…

«Οι φίλαθλοι της ΑΕΚ περίμεναν τον σημαιοφόρο και μπήκες μπροστά γιατί έχεις πάθος με αυτό που λέγεται ΑΕΚ και μπορείς να προσφέρεις για να υλοποιηθεί ο στόχος αυτό. Η ΑΕΚ υποστασιάζει τις μνήμες του προσφυγικού ελληνισμού. Θα στήσετε ένα μνημείο μνήμης γι' αυτούς που έφυγαν κι ένα μνημείο γι' αυτούς που έρχονται», ήταν το μήνυμα του Μητροπολίτη στον διοικητικό ηγέτης της Ένωσης.

Το γήπεδο

Περισσότερες λεπτομέρειες για το γήπεδο έδωσαν ο project manager και ο αρχιτέκτονας του. Ο Δημήτρης Ανδριόπουλος, project manager του γηπεδού πήρε πρώτος τον λόγο. 

«Η υλοποίηση του έργου είναι απόλυτα ομαδική δουλειά. Για να φτιάξουμε το σπίτι μας, αποφασίζουμε εμείς, ο αρχιτέκτονας και η πολεοδομία. Για να φτιάξει η ΑΕΚ το σπίτι της, θα πρέπει ο Δήμος, που ήδη έχει κάνει το μεγάλο βήμα, η Πολιτεία, η Περιφέρεια και οι φίλαθλοι της ΑΕΚ σε όλο τον κόσμο, να συνεργαστούν σε όλη τη διάρκεια του έργου, ώστε να το δούμε να πραγματοποιείται», ανέφερε στην αρχική του τοποθέτηση και συνέχισε στεκούμενος στον χώρο που θα γίνει το έργο.

«Το οικόπεδο βρίσκεται σε έναν ιδιαίτερο χώρο. Ο χώρος που θα γίνει το γήπεδο συγκοινωνεί με το άλσος της Νέας Φιλαδέλφειας, που είναι δύο φορές το μέγεθος του Εθνικού Κήπου και με την ανάπλαση μπορεί να γίνει από τα καλύτερα στην Αττική. Μπορεί μαζί με το γήπεδο να αλλάξει η εικόνα του δήμου της Νέας Φιλαδέλφειας», είπε και κατέληξε…

«Θέλαμε να σχεδιάσουμε ένα γήπεδο με βάση τις ανθρώπινες αξίες, με σεβασμό στο θεατή σε ό,τι αφορά στις εγκαταστάσεις, τα μουσεία της ομάδας και της προσφυγιάς, δηλαδή τον πολιτισμό και με απόλυτο σεβασμό στο περιβάλλον».


Από την πλευρά του, ο καταβεβλημένος από ίωση, Θανάσης Κυρατσούς (αρχιτέκτονας του έργου) υπογράμμισε:

«Η ΑΕΚ, ένας ξεχωριστός αθλητικός σύλλογος, μια συλλογική οντότητα, μια ένωση με ταυτοποιητική συστατικά στοιχεία, υπερβαίνει τα στενά όρια ενός Δήμου και έχει μία ιστορία άρρηκτα συνδεδεμένη με την ιστορία της Ελλάδας. Ολα αυτά οδηγούσαν σε ένα πολυδιάστατο έργο. Ανιχνεύσαμε τις ιστορικές καταβολές μας, ξεκινώντας απότο 404 μ.Χ, ως την Αγία Σοφία. Τόσο στα οχυρωματικά και στρατιωτικά οικοδομήματα, όσο και στα δημόσια κτίρια.

Όλα αυτά κάτω από την επωνυμία Βυζαντική Αρχιτεκτονική. Παραλαμβάνουμε τη σκυτάλη της ιστορικής συνέχειας αυτού του πολιτισμού, που μας κληροδοτήθηκε. Σε αυτούς τους ανθρώπους που μεγαλούργησαν και διέπρεψαν. Όχι μόνο δεν αφανίστηκαν, αλλά έγιναν άξιοι συνεχιστές της νέας μας πραγματικότητας.

Επιλέξαμε την αναφορά στην Πόλη και τις αλησμόνητες πατρίδες, ώστε να παραδοθεί σαν κειμήλιο στα χέρια των συνεχιστών της. Το αρχιτεκτονικό σχέδιο φιλοδοξεί να είναι σε ισορροπία με το περιβάλλον της πόλης και της συναφείς χρήσεις του γηπέδου με τους άλλους χώρους». 

"Αγόρι μου, η δική ΜΑΣ ΑΕΚ δεν χάνει ποτέ!"

Ο Γιώργος Τσακίρης εστιάζει σε μία φωτό που αξίζει εκατοντάδες χιλιάδες λέξεις και εξηγεί γιατί δεν μπορεί να υπάρχει θέμα με ΑΦΜ αλλά και για τις εκπομπές που στήθηκαν στο... πτώμα της ΑΕΚ!

Είναι η φιγούρα που ακόμη και τον πιο σκληρό άνθρωπο μπορεί να υποχρεώσει να κλάψει για περισσότερους από έναν λόγους. Είναι το παιδί που έδωσε 30.000 ευρώ από την ασφάλεια (λόγω του ατυχήματος που είχε) για να έρθει στην ΑΕΚ ο Δημήτρης Ανάκογλου. Είναι το πρόσωπο που δεν ήθελε να φανερωθεί ποτέ όμως ήρθε στο ΟΑΚΑ στην πιο δύσκολη στιγμή της Ενωσης και ας ήταν μόνος (από όλους μας) στις δικές του δύσκολες στιγμές και της οικογένειάς του...

Ηρθε στο ΟΑΚΑ λοιπόν με ένα στόχο, με μία ελπίδα, με πολύ λαχτάρα. Να δει την αγαπημένη του ΑΕΚ να αγωνίζεται. Οχι να κερδίζει, απλά να αγωνίζεται... Σίγουρα ευχόταν να κερδίσει, το παρακαλούσε στον Θεό, όπως όλοι μας! Ομως εννοείται πως δεν του έκανε το χατίρι.

Αγόρι μου όμως να θυμάσαι, η δική ΜΑΣ ΑΕΚ δεν χάνει ποτέ... Η ομάδα που έχουμε στην καρδιά φυσικά και που θα αγαπάμε για όσο ζούμε.

Αυτό που βίωσες στο γήπεδο δεν είναι η δική μας ΑΕΚ. Δυστυχώς αγόρι μου υπάρχουν πολλοί υποτιθέμενοι ΑΕΚτσήδες που χάρηκαν με την κατάσταση που βιώσαμε όλοι και μας έφερε δάκρυα στα μάτια εδώ και ώρες...

\

Ορκίζομαι πως όσα μάθω (και θα μάθω) για εκείνους που πρόδωσαν την αγάπη ΜΑΣ αγόρι μου εκ των έσω θα τα γράψω αδιαφορώντας για ότι θα προκύψει από αυτούς που έκαναν πραγματικότητα την επιθυμία τους για προσωπικά τους συμφέροντα.

Για μένα το έργο είναι στημένο. Από ποιους; Αν έρθει το μοιραίο θα το μάθουμε. Θα το μάθουμε με την επισήμανση να μην το γράψουμε. Ομως αυτό δεν θα γίνει ποτέ... ΟΛΟΙ θα μάθουν! Και θα έρθει η ώρα που θα πληρώσουν ΟΛΟΙ τους.

Θα συνεχίσω να είμαι κλεισμένος, αγκαλιά με τον πόνο μου, ένα με τα δάκρυά μου, μόνος μου, όμως έχω υποχρέωση απέναντι στην οικογένειά μου, στους κολλητούς μου, στα αδέRφια μου, ότι μάθω να το καταγράψω για να πληρώσουν οι υπεύθυνοι. Εκτός των εξαφανισμένων αφεντικών. Θα τα μάθουμε όλα να είστε σίγουροι. Μπορεί όχι αύριο, μεθαύριο, αλλά θα έρθει η ώρα και εγώ θα είμαι εδώ, να τα γράψω όλα έτσι ώστε να πάρει η ΑΕΚ μαζί τους όσους την έριξαν!

Οσο για τα σενάρια που κυκλοφορούν ήδη, είτε ισχύουν είτε όχι, για νέα ΑΦΜ και νέα ΑΕΚ δίχως χρέη και τα σχετικά, απλά να υπενθυμίσω πως όταν αυτό θα γίνει πράξη θα αποδειχθούν και όσοι έστησαν την ομάδα φέτος. Πλην του Κράτους που μας πέθανε σκόπιμα χρόνια τώρα με υποθέσεις Ψωμιάδη, γήπεδο και κλεμμένα πρωταθλήματα που στοίχισαν την οικονομική επιβίωση του συλλόγου, γι' αυτούς άλλωστε απ' όταν ήρθαμε στην Ελλάδα σαν πρόσφυγες, ήμασταν πάντα Τούρκοι! Παραπάνω εγώ εννοώ τους... Εφιάλτες της ΑΕΚ, εκείνους που έδωσαν την... Πόλη! Πάντα είχαμε τέτοιους, πάντα θα έχουμε. Θα έρθει σύντομα η ώρα σας και θα είναι πολύ πιο οδυνηρός ο πόνος που θα βιώσετε απ' ότι όλοι εμείς που κλαίμε για την ΑΕΚ... Εμείς, όλοι μας, θα πρέπει να κλάψουμε με μαύρο δάκρυ, να βιώσουμε πόνο όσο δεν έχουμε βιώσει ποτέ στην ζωή μας (όσοι δεν έχετε βιώσει ανάλογο και εύχομαι να μην βιώσετε ποτέ). Να νιώσουμε τόσο πόνο για να μπορέσουμε σύντομα να ανταποδώσουμε πρώτα στους... Εφιάλτες μας και μετά σε εκείνους που συμβιβάστηκαν και έγιναν δούλοι και δουλικά για να πανηγυρίσουν τον βιασμό της ιστορίας μας.

Υγ: Στήθηκαν αμέσως εκπομπές γύρω από το... πτώμα της ΑΕΚ. Ντροπή σας... Τίποτα άλλο!

Υγ2: Γελάστε και χαρείτε με τη ψυχή σας ομάδες που λειτουργείτε ως ακαδημίες άλλων ομάδων. Που ανεβήκατε σε άρματα και την ακούσατε ομάδες. Ο δικός σας θάνατος θα είναι αργός και βασανιστικός, πουθενάδες!

Yγ3: Είναι συγκλονιστική για μένα η συμπεριφορά των οπαδών του Παναθηναϊκού και του ΠΑΟΚ. Είναι οι μόνοι που καταλαβαίνουν πόσο χτυπάει το ελληνικό ποδόσφαιρο ο υποβιβασμός της ΑΕΚ γιατί είναι η ΑΕΚ. Οχι κάποια ομάδα της σειράς...

Υγ4: Μπράβο στον Πανθρακικό που είναι η πιο τίμια ομάδα αυτού του σιχαμένου πρωταθλήματος και μπράβο στον Παύλο Δερμιτζάκη που είναι ο πιο άντρας Ελληνας προπονητής.

Ευχαριστούμε Νίκο Γεωργέα !!!

Πέρυσι στην ανάγκη χρειάστηκε να ξαναθυμηθεί τα νιάτα του. Όταν πριν από 12 χρόνια σαν αμυντικό χαφ στην Καλαμάτα είχε μπλοκάρει την επίθεση του Παναθηναϊκού, βοηθώντας τη «Μαύρη Θύελλα» να κρατήσει το 0-0. Στο μεταξύ για λογαριασμό της ΑΕΚ είχε παίξει δεξί και αριστερό μπακ και είχε επιστρέψει από μισή ντουζίνα τραυματισμούς, συμπεριλαμβανομένου και ενός στον σπλήνα έπειτα από ματς με τον Ιωνικό, που ήταν επικίνδυνος ακόμα και για τη ζωή του. Στα 11 χρόνια του στην ΑΕΚ ο Νίκος Γεωργέας άνηκε σε αυτή τη μυστήρια κατηγορία των ποδοσφαιριστών στην οποία ανήκει και ο Πάντος, που ξεκινάνε τη σεζόν στην κερκίδα, η παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου τους βρίσκει στον πάγκο, τα Χριστούγεννα στην ενδεκάδα και το τέλος της σεζόν στο εικονοστάσι του προπονητή με κεράκι να καίει για να τον προστατεύουν οι άγιοι να μην τραυματιστεί.

Παίζοντας στη λάθος εποχή, που για τον ποδοσφαιριστή η εμφάνιση και το στυλ παίζει τον ίδιο ρόλο με την μπάλα που ξέρει, ο Γεωργέας αδικήθηκε όσο λίγοι από το κοινό. Επειδή από εμφάνιση έμοιαζε να μην ξέρει μπάλα, το «είναι φιλότιμος», που είναι το ευγενικό συνώνυμο του «τη σταματάει με τις τρεις», συνόδευσε τον Γεωργέα στην καριέρα του. Με ικανότητες, όμως, πάνω από τον μέσο όρο του Ελληνα πλάγιου μπακ, ο Γεωργέας και κατέβαζε την μπάλα, και μπορούσε να σεντράρει από τα αριστερά, και έκανε καλές μπούκες, που από προκατάληψη πέρναγαν απαρατήρητες.

Για κάθε παίκτη έρχεται το πλήρωμα του χρόνου να κρεμάσει τα παπούτσια του, όταν δεν αντέχει ή όταν η ομάδα του τον αντικαθιστά με κάποιον καλύτερο. Το πρώτο δεν ισχύει για τον Γεωργέα, αφού τελείωσε την περσινή σεζόν βασικός. Το δεύτερο ακόμα λιγότερο, αφού η ΑΕΚ δεν τον αντικαθιστά με κανέναν. Δεν καταλαβαίνω λοιπόν τη σπουδή να ανακοινωθεί ότι η συνεργασία της ΑΕΚ με τον Γεωργέα τελείωσε. Εκτός αν οι τρεις μεταγραφές και ανανεώσεις συμβολαίων είναι με κάποιους καλύτερους, η πρόωρη διακοπή της συνεργασίας της ΑΕΚ με τον Γεωργέα θα είναι ανεξήγητα βιαστική και ανώφελη.  

Μια βασίλισσα ... είναι πάντα βασίλισσα - ΑΕΚ !!!

Η… γέννηση

Ο διωγμός των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης το 1922 ανάγκασε μία παρέα προσφύγων να δημιουργήσουν μία ομάδα, που θα πρεσβεύει τις αξίες των προσφύγων της πόλης και θα μπορέσει να τους δώσει πίσω τη χαμένη τους περηφάνια. Μια ομάδα που θα ταυτίζεται με την προσφυγιά και τις χαμένες πατρίδες. Την Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως!

Στις 13 Απριλίου του 1924 στο κατάστημα αθλητικών ειδών του Αιμίλιου και του Μενελάου Ιωνά στην οδό Βερανζέρου στην Ομόνοια, ύστερα από απόφαση του
Σπανούδη, του Ελεόπουλου, των αδερφών Ιωνά, του Δημόπουλου και των άλλων παιδιών, δημιουργήθηκε η ΑΕΚ.

Ο πρώτος πρόεδρος της ομάδας, ήταν ο Κώστας Σπανούδης που εκείνη την περιόδο ήταν δημοσιογράφος και μετέπειτα βουλευτής και υπουργός. Αντιπρόεδρος ο Νίκος Ελεόπουλος, ενώ το πρώτο ΔΣ αποτελούνταν από τους Τιμολέοντα Τάγαρη, Μενέλαο Καροτσιέρη, Μίλτο Ιερεμιάδη και τους Ιωνά και Δημόπουλο.

Οι πρώτες επιτυχίες

Το 1930 επί κυβερνήσεως Ελ. Βενιζέλου εγκαινιάστηκε το γήπεδο της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ο πρώτος τίτλος για την ΑΕΚ ήρθε την περίοδο 1931-32, όταν κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος νικώντας τον Άρη με 5-3. Αστέρια της ομάδας ήταν οι Κώστας Νεγρεπόντης, Μαρόπουλος, Δελαβίνιας, Ρίμπας, Σκλαβούνος, Μανέττας, Τζανετής, Μάγειρας, Χατζησταυρίδης. Το πρώτο της πρωτάθλημα το κέρδισε το 1939. Κερδίζοντας την ίδια σεζόν και το κύπελλο έγινε η πρώτη ομάδα που κατέκτησε το νταμπλ στην Ελλάδα. Το 1940 με τον Κώστα Νεγρεπόντη στη θέση του προπονητή κέρδισε και πάλι το πρωτάθλημα. Την περίοδο 1940-41 το Πρωτάθλημα Αθηνών διεκόπη λόγω του Β' Παγκοσμίου πολέμου, ωστόσο μία εβδομάδα πριν την έναρξη των τοπικών πρωταθλημάτων, η ΑΕΚ είχε σημειώσει μία ευρεία νίκη με σκορ 7-3 επί του Ολυμπιακού σε φιλικό αγώνα που έγινε στην έδρα της.

Η εποχή Μπάρλου

Το 1974 ήταν μία από τις σημαδιακές χρονιές για την ΑΕΚ. Ο Λουκάς Μπάρλος αναλάμβανε την προεδρία του συλλόγου και η ΑΕΚ έζησε τη «Χρυσή Εποχή» της. Προπονητής της, ήταν ο Φράντισεκ Φάντροκ ο οποίος καθοδηγούσε μεγάλους ποδοσφαιριστές, όπως οι Παπαϊωάννου, Νικολάου, Ραβούσης και άλλοι.

Το 1977 η Ένωση έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου UEFA, όταν ύστερα από μία μαγική πορεία αποκλείστηκε από τη Γιουβέντους. Την περίοδο 1977-78 η ΑΕΚ με προπονητή το Γιουγκοσλάβο Ζλάτκο Τσαϊκόφκσι και με τους Μπάγεβιτς και Βιέρα κατέκτησε το νταμπλ.

Τα επαγγελματικά χρόνια

Από τη στιγμή που το πρωτάθλημα έγινε επαγγελματικό η ΑΕΚ χρειάστηκε τρία χρόνια για να βρεθεί στην κορυφή του ελληνικού ποδοσφαίρου. Το 1983 με προπονητή τον Χέλμουτ Σενέκοβιτς η ΑΕΚ πήρε το Κύπελλο Ελλάδας, επικρατώντας του ΠΑΟΚ στον πρώτο τελικό που διεξήχθη στο ΟΑΚΑ.

Λίγο αργότερα και συγκεκριμένα το 1988-89 ο Ντούσαν Μπάγεβιτς επιστρέφει στην ΑΕΚ στο πόστο του τεχνικού αυτή τη φορά, για να πάρει ένα μεγάλο πρωτάθλημα εκείνη τη σεζόν, με τη νίκη 1-0 στο ΟΑΚΑ απέναντι στον Ολυμπιακό. Η εποχή του Σέρβου τεχνικού στην ΑΕΚ, ανάγκασε αρκετούς να παραδεχτούν ότι οι «κιτρινόμαυροι» έπαιξαν το καλύτερο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα και αυτή η ποιότητά τους επιβραβεύτηκε με τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα. Από τότε όμως, μέχρι και σήμερα η ΑΕΚ δεν έχει καταφέρει να πάρει κάποιο πρωτάθλημα.

Το 1994-95 η ΑΕΚ μπήκε θριαμβευτικά στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ ξεπερνώντας με δύο νίκες την ισχυρή Ρέιντζερς Γλασκώβης με πρωταγωνιστές το Δημήτρη Σαραβάκο και τον Τόνι Σαβέβσκι. Η ΑΕΚ ξανακέρδισε το κύπελλο με προπονητή τον Ντούσαν Μπάγεβιτς το 1996 και το 1997 με τον Πέτρο Ραβούση. Τη σεζόν 1998-99 δημιουργήθηκε και ομάδα γυναικείου ποδοσφαίρου που αγωνίστηκε στη Β' κατηγορία, αλλά αμέσως μετά διαλύθηκε.

Η ΑΕΚ στον πόλεμο

Τη Μεγάλη Τετάρτη του 1999 η ΑΕΚ έδωσε φιλικό αγώνα ανθρωπιστικού χαρακτήρα με την Παρτιζάν στο Βελιγράδι, το οποίο βομβαρδιζόταν από το ΝΑΤΟ κι έγινε έτσι η πρώτη ομάδα που έσπασε το διεθνές εμπάργκο κατά της Σερβίας. Με προπονητή τον Όλεγκ Μπλαχίν ήρθε ισόπαλη 1-1 με τη σερβική ομάδα με γκολ του Ζουμπούλη, ενώ ο αγώνας διακόπηκε από τους ενθουσιασμένους φιλάθλους που έσπευσαν να πανηγυρίσουν.

Άστεγη

Το 2003 κατεδαφίζεται το - χτυπημένο κατά ένα μέρος από το σεισμό του 1999 - στάδιο Νίκος Γκούμας (και μαζί με αυτό το κλειστό γήπεδο Γιώργος Μόσχος). Η ανέγερση νέας έδρας της ομάδας εκκρεμεί ως σήμερα, με την ΑΕΚ να φιλοξενείται τα τελευταία χρόνια στο ΟΑΚΑ. Κατά καιρούς έχει κάνει προσπάθειες για την κατασκευή νέου γηπέδου, χωρίς όμως επιτυχία.

Το όραμα που έμεινε στη… μέση

Η κατάσταση στην οποία βρίσκεται αυτές τις ημέρες η ΑΕΚ, δεν είναι πρωτόγνωρη για τους ταλαιπωρημένους φίλους της. Το 2004 τα πράγματα ήταν εξίσου δύσκολα για τους «κιτρινόμαυρους» για να έρθει ο Ντέμης Νικολαΐδης να δώσει όραμα στους φίλους της ομάδας. Η προσπάθειά του, αγκαλιάστηκε από όλους και κατάφερε να οδηγήσει την ΑΕΚ και πάλι στο Champions League και σε πρωταγωνιστικό ρόλο στην Ελλάδα.

Το 2008 όμως, αποχώρησε από την προεδρία της ομάδας και τα προβλήματα της Ενωσης από τότε ολοένα και αυξάνονται. Σήμερα, τέσσερα χρόνια μετά, ο πρώην επιθετικός της ομάδας, σκέφτεται σοβαρά το ενδεχόμενο να επιστρέψει στα διοικητικά και να σώσει εκ νέου την αγαπημένη του ομάδα.

Η ΑΕΚ έχει να επιδείξει πλήθος τίτλων και διακρίσεων, κυρίως στο ποδόσφαιρο, αλλά και σε άλλα αθλήματα. Συγκεκριμένα, στο ποδόσφαιρο, έχει 28 εθνικούς τίτλους (11 Πρωταθλήματα, 14 Κύπελλα, 2 Σούπερ Καπ, 1 Λιγκ Καπ), ενώ παράλληλα αποτελεί μόνιμο εκπρόσωπο της Ελλάδας στα ευρωπαϊκά κύπελλα.

Υπήρξε μάλιστα, η πρώτη ελληνική ομάδα που έφτασε στους «8» ευρωπαϊκής διοργάνωσης και η μοναδική που έχει βρεθεί στα προημιτελικά τόσο του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, όσο και του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, αλλά και του πάλαι ποτέ Κυπελλούχων. Κορυφαία στιγμή αποτελεί η παρουσία της στα ημιτελικά του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ την σεζόν 1976-77.

Φυσικά, η ΑΕΚ έχει να επιδείξει μεγάλες επιτυχίες και σε άλλα αθλήματα, με κορυφαία όλων την κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων στο μπάσκετ το 1968 στο κατάμεστο Καλλιμάρμαρο. Επρόκειτο μάλιστα, για τον πρώτο ευρωπαϊκό τίτλο ελληνικής ομάδας σε όλα τα αθλήματα.



ΟΙ ΤΙΤΛΟΙ ΤΗΣ ΑΕΚ

- ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ (28 τίτλοι)

11 Πρωταθλήματα Ελλάδας (1939-νταμπλ, 1940, 1963, 1968, 1971, 1978-νταμπλ, 1979, 1989, 1992, 1993, 1994)

14 Κύπελλα Ελλάδας (1931, 1939, 1949, 1950, 1956, 1964, 1966, 1978, 1983, 1996, 1997, 2000, 2002, 2011)

1 League Cup (1990)

2 Super Cup (1989, 1996)

- ΜΠΑΣΚΕΤ (13 τίτλοι)

2 Κύπελλα Κυπελλούχων Ευρώπης (1968, 2000)

8 Πρωταθλήματα Ελλάδας (1958, 1963, 1964, 1965, 1966, 1968, 1970, 2002)

3 Κύπελλα Ελλάδας (1981, 2000, 2001)

- ΧΑΝΤΜΠΟΛ (2 τίτλοι)



1 Πρωτάθλημα Ελλάδας (2011)

1 Κύπελλο Ελλάδας (2009)

- ΒΟΛΕΪ ΓΥΝΑΙΚΩΝ (1 τίτλος)

1 Πρωτάθλημα Ελλάδας (2012)

- ΠΟΔΗΛΑΣΙΑ (27 τίτλοι)

10 Πανελλήνια Πρωταθλήματα Γενικής Βαθμολογίας Ανδρών (1960, 1961, 1962, 1964, 1965, 1966, 1968, 1975, 1979, 1981)

10 Πανελλήνια Πρωταθλήματα Δημόσιας Οδού Ανδρών (1960, 1961, 1964, 1966, 1968, 1974, 1975, 1976, 1977, 1979)

7 Πανελλήνια Πρωταθλήματα Πίστας Ανδρών (1960, 1961, 1962, 1964, 1965, 1966, 1975)

- ΣΤΙΒΟΣ (14 τίτλοι)

1 Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ανοικτού Στίβου Γυναικών (2011)

1 Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου Γυναικών (2011)

9 Πανελλήνια Πρωταθλήματα Ανώμαλου Δρόμου Ανδρών (1946, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1963, 1964)

3 Πανελλήνια Πρωταθλήματα Ανώμαλου Δρόμου Γυναικών (2010, 2011, 2012)

- ΠΥΓΜΑΧΙΑ (6 τίτλοι)

6 Πανελλήνια Πρωταθλήματα Ανδρών (1978, 1980, 1995, 1999, 2000, 2006)

"ΑΕΚ: Κάτι περισσότερο από ένας σύλλογος!"

Στα Βαλκάνια η ζωή πάντα ήταν δύσκολη και είναι άγνωστο εάν μετά από εδώ θα είναι ήρεμη. Στην περιοχή έχει βιωθεί και βιώνεται τόσος πόνος, ώστε ακόμη και μία συνηθισμένη ιστορία ζωής όταν βιώνεται στα Βαλκάνια, μπορεί να μεταμορφωθεί σ΄ ένα θλιμμένο και πονεμένο δράμα. Μήπως αυτό ισχύει μόνο για τις ανθρώπινες ιστορίες; Ασφαλώς και όχι, ακόμη και τα ιδρύματα και τα γεγονότα μοιράζονται την μοίρα αυτών των ανθρώπων, οπότε διαφορετικά νοήματα πάνε και φωλιάζουν σε ονόματα και σύμβολα.

Τα βιβλία της ιστορίας αφηγούνται μ' έναν τέτοιο τρόπο τον «Απελευθερωτικό Πόλεμο», που ότι κάηκε και όποιος πέθανε, όλα έμειναν στο παρελθόν. Το αίμα που χύθηκε, η πείνα, η φτώχεια που έφερε ο πόλεμος, εδώ και καιρό έχουν νομιμοποιηθεί από τα βιβλία της ιστορίας. Επί γενιές γράφτηκαν και αναγνώστηκαν, όχι η ανημποριά της ανθρωπότητας απέναντι στον πόλεμο, αλλά οι αφηγήσεις ηρωισμού. Τι θα γίνει όμως με αυτά που χάσαμε στην καθημερινή μας ζωή;

Ο άλλος μεγάλος της Ισταμπούλ

Στις σελίδες ποδοσφαίρου των εφημερίδων, η Μπεσίκτας, η Φενέρμπαχτσε, η Γαλατάσαραϊ έχουν τις δικές τους σελίδες. Παραχωρείται κι ένας μικρός χώρος στην Τράμπζονσπορ. Και το υπόλοιπο μοιράζεται στις άλλες ομάδες. Φανταστείτε, δίπλα στους τρεις μεγάλους της Πόλης, να υπάρχει κι ένας άλλος σύλλογος, μεγάλος, τουλάχιστον όσο κι εκείνοι. Αυτός ο σύλλογος να έχει πάρει 11 φορές το πρωτάθλημα και 13 φορές το κύπελλο. Να έχει παίξει σε προημιτελικούς, μία φορά στο Κύπελλο Πρωταθλητών, δύο φορές στο Κύπελλο Κυπελλούχων, και μία φορά σε ημιτελικό στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Δεν θα ήταν σε διαφορετικό σημείο το ποδόσφαιρο αυτής της χώρας, εάν μία τέτοια ομάδα βρισκόταν στην Τουρκία; Πέρασπορ ή Μπέϊογλουσπορ... Ή... Α.Ε.Κ.!

Η Μπέϊογλου δεν μπορεί να ορθοποδήσει

Σήμερα αυτός ο σύλλογος λέγεται Α.Ε.Κ., όμως εάν τα Βαλκάνια και κυρίως η Πόλη, ήταν ένα κομμάτι γης που θα βασίλευε η ηρεμία, ίσως οι γραμμές αυτές να ήταν η ιστορία του Πέρα Σπορ. Οι Τούρκοι που δεν χαρίζουν στους Ελλαδίτες ούτε ένα πιάτο μελιτζάνες μουσακά, δεν άφησαν χώρο για ν' αναπνεύσει σ' ένα Ρωμέϊκο σύλλογο στην Πόλη. Βλέπετε, η ομάδα του Μπέϊογλουσπορ σέρνεται στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα. Σχεδόν έναν αιώνα μετά την εγκατάλειψη αυτής της γης από την Α.Ε.Κ.. Η Μπέϊογλουσπορ δεν μπορεί να ορθοποδήσει. Το Πέρα Σπορ, φυσικά δεν υπάρχει. Ενώ η Α.Ε.Κ., ως μία θλιμμένη ποδοσφαιρική ιστορία και με όλη την μεγαλοπρέπεια της ζει στην Αθήνα. Παρ' ό,τι στις μέρες μας, προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με τα επενδυτικά τοξικά που εγχέει το βιομηχανοποιημένο ποδόσφαιρο, συνεχίζουν να γυαλίζουν στο μουσείο τους τα κύπελλα που προαναφέραμε. Ελάτε εάν θέλετε να ρίξουμε μία ματιά στο παρελθόν του συλλόγου Α.Ε.Κ., στους παθιασμένους οπαδούς του, στην προέλευση και τις αιτίες της αντιπολιτευτικής τους στάσης.

Ο δρόμος για την Αθήνα

Κοιτάζοντας την ημερομηνία ίδρυσης της ΑΕΚ, βλέπουμε το έτος 1924. Όμως η Α.Ε.Κ. εκφράζει πολλά περισσότερα από ένα σύλλογο. Στην Πόλη, η ιστορία των ποδοσφαιρικών συλλόγων που δεν ιδρύθηκαν από Άγγλους, ξεκινά από τον σύλλογο Black Stocking. Αυτός ο σύλλογος, λόγο της τοποθεσίας και των παικτών του, αναγνωρίζεται ως πρόγονος της Φενέρμπαχτσε. Όμως στην περίοδο αυτή υπάρχουν και περίεργες λεπτομέρειες. Στη Περίοδο της Απολυταρχίας που διένυε η Οθωμανική Αυτοκρατορία, για τον Μουσουλμανικό Τουρκικό πληθυσμό, όχι να παίξει ποδόσφαιρο, αλλά ακόμη και η συσπείρωση του σ' ένα φιλανθρωπικό σωματείο εθεωρείτο ποινικό αδίκημα. Κατά συνέπεια το ποδόσφαιρο παιζόταν είτε από τις οικογένειες των Άγγλων που ζούσαν στην Πόλη, είτε από τους Ρωμιούς που ήταν από τα ομορφότερα πολιτιστικά στοιχεία της Πόλης. Γι' αυτό, στους συλλόγους που δεν ανήκαν στους Άγγλους, έπαιζαν μπάλα πολλοί Ρωμιοί. Ιδρύθηκαν νέοι σύλλογοι και το 1904 ξεκίνησε το Πρωτάθλημα Πόλης. Σύλλογοι όπως Καντίκοϊι FC, Ελπίς, Imogene, Χάλκη, Ταταύλα, Βεφάσπορ, Φενέρμπαχτσε, Γαλατάσαραϊ... Και βέβαια οι Ρωμιοί που έπαιζαν με τα κιτρινόμαυρα χρώματα στην Ισταμπούλσπορ και στο Πέρα Σπορ, οι οποίοι όμως μετά τον Απελευθερωτικό Πόλεμο, εξαιτίας της Ανταλλαγής, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Πόλη. Οι Ρωμιοί Πολίτες, που βρέθηκαν στην Αθήνα με αυτή την υποχρεωτική μετανάστευση, συνέχισαν εκεί αυτό το οποίο ξεκίνησαν στην Πόλη. Το 1924 ίδρυσαν την «Birlesik Istanbul Spor» που σημαίνει Αθλητική Ένωσις Κωνσταντινουπόλεως, δηλαδή την Α.Ε.Κ.. Ενδεχομένως μεταξύ των ποδοσφαιριστών θρύλων που γαλούχησε καθ' όλη την πορεία της η Α.Ε.Κ., να υπήρχαν ονόματα όπως ο Καντρί Αϊτάτς, ο Λεφτέρ Κουτσουκαντωνιάδης, ο Γιώργος Κασάπογλου, που κέρδισε το Τουρκικό ποδόσφαιρο χάρη στο Μπέϊογλουσπορ. Ενδεχομένως να είχαν βάλει τις υπογραφές τους στα πρωταθλήματα της Α.Ε.Κ. στην Τουρκία. Ποιός ξέρει;

Ήταν πάντα ξένοι

Έτσι, η Α.Ε.Κ. που ιδρύθηκε το 1924, ήταν το παιδί στον κόσμο του ποδοσφαίρου, ενός ανθρώπινου δράματος, όπως η Ανταλλαγή. Η Α.Ε.Κ., που ίδρυσαν οι Ρωμιοί Πολίτες, οι οποίοι αναγκάστηκαν να αποχωριστούν τον τόπο που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν, και στην Ελλάδα δεν αντιμετωπίστηκε ως εγχώρια ομάδα. Τους ΑΕΚτζίδες οι αντίπαλοι τους, οι οπαδοί των άλλων ομάδων τους έβριζαν αποκαλώντας τους «Τούρκοι». Ενώ ήταν άνθρωποι που είχαν ξεριζωθεί από την Τουρκία. Παρ' όλ' αυτά η Α.Ε.Κ. κατάφερε να εξελιχθεί σ' έναν από τους σημαντικότερους συλλόγους του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Στα χρόνια που πέρασαν δεν παρέμεινε μόνο ως ομάδα των Ρωμιών προσφύγων από την Πόλη. Και οι Ρωμιοί που ζούσαν σε άλλα μέρη της Ανατολής, μετά την προσφυγιά τους στην Ελλάδα, βρήκαν την θέση τους στις φτερούγες και στις εξέδρες τις Α.Ε.Κ.. Η Α.Ε.Κ., που έγινε η ομάδα και των εκ Τουρκίας που ζούνε στην Αθήνα, άνοιξε δικό της χώρο μέσα στο φασιστικό πνεύμα του ποδοσφαίρου. Οι φτωχογειτονιές, οι κάτοικοι των λαϊκών συνοικιών, οι καταπιεσμένοι, οι μειονότητες και οι απόβλητοι είδαν την Α.Ε.Κ., σαν ένα σύλλογο στον οποίο μπορούν να εκφραστούν ελεύθερα.

Ο πρώτος πρόεδρος της Α.Ε.Κ. ήταν ο Βενιζέλος, που αργότερα θα γινόταν πρωθυπουργός της Ελλάδας. Ο Βενιζέλος δημιούργησε στη συνοικία της Νέας Φιλαδέλφειας, ένα χώρο εγκατάστασης για τους Ρωμιούς πρόσφυγες. Η Α.Ε.Κ. έκανε τις πρώτες προπονήσεις της στο γήπεδο αυτής της συνοικίας. Η Α.Ε.Κ. που συνέχισε να μεγαλώνει με τους οπαδούς του και όλα τα στοιχεία που απαρτίζουν τον σύλλογο, όπως ήταν φυσικό έγινε μία ομάδα που κουβαλούσε όλες τις αξίες αυτής της κοινωνίας. Θα είναι λάθος εάν η αθλητική αποστολή αυτού του είδους των ομάδων εκληφθεί ως συγκρότηση μίας ομάδας που θ' αποτελείται από αθλητές οι οποίοι επιδιώκουν αποκλειστικά την αθλητική επιτυχία. Η Α.Ε.Κ. έγινε το όχημα επιτυχίας μίας καταπιεσμένης και απόβλητης κοινωνίας. Original 21

Η Α.Ε.Κ. που έχει τον Βυζαντινό δικέφαλο αετό και τα κιτρινόμαυρα χρώματα που συμβολίζουν την Πόλη, είναι σαν την ιστορία ενός παιδιού που γεννήθηκε στην εξορία. Οι οπαδοί της Α.Ε.Κ. πάντα εξέφραζαν την διαφορετικότητα, την δύναμη και τον χαρακτήρα της να μην αναγνωρίζει σύνορα. Πάντα συζητείται η αδελφότητα που δημιούργησε με τους κατά πλειοψηφία εργάτες, οπαδούς της Μασσαλίας, ο σύνδεσμος φιλάθλων Gate 21, που φημολογείται ότι δημιουργήθηκε το 1975. Αργότερα ο Gate 21, με την διαπίστωση ότι απέκλινε από τις βασικές του αρχές αλλάζει όνομα, σε "Original 21" και παραμένει ένας σύνδεσμος φιλάθλων που καταφέρνει να διατηρεί τον αντιπολιτευτικό του χαρακτήρα.

Από τα αξέχαστα της Α.Ε.Κ., είναι ο φιλικός αγώνας που έπαιξε το 1999 με την Partizan. Όταν οι ΝΑΤΟικές δυνάμεις βομβάρδισαν το Βελιγράδι για να σταματήσουν τις αγριότητες της Σερβίας στο Κόσοβο, οι αριθμοί των πολιτών που σκοτώθηκαν, σύμφωνα με όσα είχαν ανακοινωθεί ήταν μεταξύ 500 και 3500. Κι ενώ διάφοροι οργανισμοί έριζαν και ισχυρίζονταν διαφορετικούς αριθμούς για τους νεκρούς άμαχους, η Α.Ε.Κ. πήγε στο Βελιγράδι και έπαιξε με την Partizan. Πήγαν, μόνο και μόνο για να βρεθούν εκεί και να πουν «Όχι στον Πόλεμο» και «να μην πεθαίνουν οι άνθρωποι».

Το 2004, για τους εορτασμούς της 80ετηρίδας τους ήρθαν στην Ισταμπούλ και έπαιξαν έναν αγώνα με την Γαλατάσαραϊ. Η ρεβάνς φιλίας παίχτηκε στην Αθήνα. Η Α.Ε.Κ. που μπορεί να αναδείξει, την ικανότητα «συμβίωσης» των Βαλκανικών χωρών, παρά τα όσα έχουν γίνει στο παρελθόν το οποίο είναι γεμάτο με κοινές λύπες, σήμερα βρίσκεται σε μία διαφορετική κατάσταση. Η Α.Ε.Κ. που αντιμετωπίζει σοβαρό οικονομικό πρόβλημα, αγοράστηκε από έναν εκ των πλουσιότερων ανθρώπων της Ελλάδας. Είναι προφανές ότι η Α.Ε.Κ. είναι μία από τις ομάδες που επιδιώκεται να χυθεί χρήμα πάνω της για να μετατραπεί η ιστορικότητα της σε οικονομική κερδοσκοπία. Οι φιλελεύθεροι θα πουν το «πνεύμα της εποχής» και θα ξεγλιστρήσουν άνετα από την υπόθεση. Όμως οι πολιτισμικές ρίζες δεν ξεπουλιόνται εύκολα. Εάν ακόμη στα γήπεδα κυκλοφορεί το πνεύμα της Α.Ε.Κ., αυτό που αγοράζεται και πουλιέται, είναι μόνο το ποδόσφαιρο που παίζεται στο γήπεδο και η βιομηχανική κερδοσκοπία αυτού.

AEK - Πρωταθλήτρια Ελλάδας 2011 στο χαντμπόλ

Πρωταθλήτρια Ελλάδας για πρώτη φορά στην ιστορία της είναι η ομάδα χάντμπολ της ΑΕΚ!

Παρότι, ένα πεντάλεπτο πριν τη λήξη έχανε με τρία γκολ διαφορά και έπαιζε χωρίς τερματοφύλακα στην τελευταία επίθεση(!), η Ένωση, με γκολ του Μπακαούκα, σχεδόν, σε νεκρό χρόνο, «έκλεψε» τη νίκη (23-22) και τον τίτλο από τον ΠΑΟΚ!

Η ΑΕΚ ανέτρεψε την εις βάρος της κατάσταση σε ένα ματς με συγκλονιστικό φινάλε αφού πέντε λεπτά πριν το τέλος του αγώνα βρισκόταν πίσω στο σκορ με 22-19 και όλα έδειχναν πως ο τίτλος θα βαφτεί ασπρόμαυρος! Η ομάδα του Γιάννη Αρβανίτη βρήκε το σθένος να «γυρίσει» το παιχνίδι με 2 γκολ του Μπακαούκα και ένα του Τσαούση ισοφαρίζοντας τον ΠΑΟΚ.

Η απίστευτη ανατροπή ολοκληρώθηκε λίγο πριν την λήξη όταν και ο Χριστόφορος Μπακαούκας σκόραρε και έδωσε το έναυσμα για τρελά πανηγύρια για τους παίκτες της ΑΕΚ που «πάγωσαν» το κλειστό της Μίκρας.

Ο ΠΑΟΚ αν και ήταν καλύτερος, συγκεκριμένα στο δεύτερο μέρος, δεν κατάφερε να διατηρήσει το προβάδισμα του. Ο Μπακαούκας, ο Καφφάτος και ο Μάνιτς είχαν καταπληκτική απόδοση σε ένα γήπεδο που ήταν γεμάτο από οπαδούς του «Δικεφάλου του Βορρά» που είχαν δημιουργήσει στο γήπεδο εξαιρετική ατμόσφαιρα.

Για την ΑΕΚ, οι πρωταθλητές του Γιάννη Αρβανίτη ήταν οι Καφφάτος, Μπακαούκας, Μεγαλοοικονόμου, Γεωργιάδης, Μάνιτς, Βακάλης, Κουλούρης, Παπαδόπουλος, Κόντης, Σύγγαρης, Ασαρίδης, Τσαούσης, Τούτσης και Πάρχανιουκ.

Παρουσία του προέδρου της ομοσπονδίας, Σίμου Λαζαρίδη έγινε η απονομή του πρωταθλήματος στην ΑΕΚ αφού πρώτα χρειάστηκε να εκκενωθεί το γήπεδο από τους φίλους του ΠΑΟΚ. Χαρακτηριστικό ήταν πως κατά την απονομή του τροπαίου οι παίκτες του Δικεφάλου του Βορρά χειροκροτούσαν τους Πρωταθλητές Ελλάδος

Να ζήσει η «Κυρία» !!!

Η γοητευτική «Κυρία», η μεγαλύτερη τέτοια του ελληνικού αθλητισμού -ακόμα και τη μέρα που συμπληρώνει 87 χρόνια ζωής- διατηρεί χιλιάδες «καψούρηδες» πίσω της!


Χρόνια πολλά, ΑΕΚ…


Η σημερινή κατάσταση στην ΑΕΚ κάνει, λέει, τα γενέθλια θλιμμένα. Κάνει τα χαμόγελα δύσκολα.
Αλήθεια, όμως, ποια δύσκολα μπορούν να τρομάξουν πραγματικά ομάδα, που το dna της… σκαρώθηκε σε ένα πατάρι καταστήματος αθλητικών ειδών στην Ομόνοια (εκείνο των αδελφών Ιωνά και Κωνσταντίνου Δημόπουλου).
Που γεννήθηκε από μεράκι ανθρώπων διωγμένων -και από ανάγκη να θυμίζει μια πατρίδα που χάθηκε από το χάρτη, αλλά ποτέ από το μυαλό αυτών που αναγκάστηκαν να την εγκαταλείψουν.


Που η έδρα της -από δεντροφυτεμένη έκταση για να αθλούνται οι πρόσφυγες- μετατράπηκε με δική τους προσωπική εργασία σε γήπεδο. Και πού -από γήπεδο (και μάλιστα από τα πιο ζεστά στην Ελλάδα) μετατράπηκε με δική της… αυτοκτονία, σε μπάζα (το 2003).
Κι αν οι τίτλοι (αλήθεια είναι ότι) πια της λείπουν, αλήθεια είναι επίσης ότι ποτέ δεν ήταν ο κύριος λόγος για να την… καψουρευτούν οι φίλοι της. Διότι, η ΑΕΚ, όντως, πάντα ήταν «φτωχότερη» σε διακρίσεις από άλλους μεγάλους αντιπάλους. Ακόμα κι εκείνοι, όμως, παραδέχονται ότι ήταν «πλουσιότερη» από… ΟΛΩΝ των ειδών τα συναισθήματα:


Λατρεία για πρόσωπα που της άλλαξαν τη μοίρα (όπως ο Λουκάς Μπάρλος). Μίσος για πρόσωπα (όπως… ονόματα μη λέμε) που τη θυσίασαν στα προσωπικά τους συμφέροντα. Λατρεία και μίσος… μαζί για πρόσωπα που -άθελά τους ή όχι- τη δίχασαν (από τον Ντούσαν Μπάγεβιτς μέχρι τον Ντέμη Νικολαΐδη).


Και αγωνία… Αγωνία για το αν ο Μανωλάς θα προλάβει πάνω στη γραμμή την κεφαλιά του Ντέταρι και ο Καραγκιοζόπουλος θα τερματίσει μετά τα «πέτρινα χρόνια. Αγωνία για το αν οι διαδηλώσεις του 2004 θα τη σώσουν από την οικονομική καταστροφή. Αγωνία για το αν η «βασίλισσα» του μπάσκετ -που έφερε την πρώτη ευρωπαϊκή κούπα στην Ελλάδα- θα μείνει στην κατηγορία…
Αλλά και τόσες χαρές… Από το πρώτο Κύπελλο του 1931 μέχρι το τελευταίο (επί Φερνάντο Σάντος). Από το πρώτο ντάμπλ του 1939 μέχρι το… τελευταίο (επί αείμνηστου Μπάρλου). Κι από τη «χρυσή» πορεία στα ημιτελικά του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ (το ’76-’77) μέχρι τις «χρυσές» ισοπαλίες με τη Ρεάλ και τη νίκη επί της Μίλαν στο Champions League.


Οι κούπες άλλες φορές έρχονταν (και μάλιστα σερί, όπως τη μεγάλη τριετία ‘92’-’94) κι άλλες φορές χάνονταν… στα χαρτιά. Άλλες φορές επιβράβευαν το μεγάλο θέαμα που προσέφερε (από τις εποχές του Νεστορίδη μέχρι εκείνες των Μαύρου-Παπαϊωάννου) και άλλες η απώλειά τους το έκανε να μοιάζει… ανεξήγητα λίγο (όπως η φοβερή ομάδα του ’95-’96).
Εκείνο που δεν έμοιαζε ποτέ λίγο ήταν η περηφάνια. Εκείνη που φούσκωνε τα στήθη -όχι μόνο από αγωνιστικές επιστροφές (όπως το πρωτάθλημα στο μπάσκετ το 2002, μετά από 32 χρόνια), αλλά και από επιστροφές… στις ρίζες (όπως το ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη το 2004).


Και εκείνη που χτύπησε… κόκκινο (όπως το αίμα που ακόμα χύνονταν στο βομβαρδισμένο Βελιγράδι, όταν ταξίδεψε για να απλώσει χέρι συμπαράστασης στους Σέρβους).
Κι αν όλα αυτά δεν αρκούν για να κάνουν πιο χαμογελαστό το -μαύρο, όπως φαίνεται σήμερα- μέλλον, εκείνο (το… μέλλον) κάνει το πρώτο βήμα και χαμογελάει πρώτο!


Γράφει ο Γιώργος Μαραθιανός


αναδημοσίευση από το http://www.sport-fm.gr