22/1/12
του Μιχάλη Βάμβουκα.
Αναπληρωματικό μέλος του
Περιφερειακού Συμβουλίου Κρήτης
Σε ξένες εταιρείες, κυρίως γερμανικές, καταλήγει ο χρυσός που πουλούν στα ενεχυροδανειστήρια όσο - όσο οι Έλληνες για να καλύψουν επείγουσες οικονομικές υποχρεώσεις τους.
Μας έχει απασχολήσει έντονα το ξενόφερτο φαινόμενο των καταστημάτων ... τύπου «ενεχυροδανειστηρίων»!
Και λέμε «τύπου», διότι ο ρόλος των ενεχυροδανειστηρίων είναι σαφής και διαφέρει παρασάγγας από τα συγκεκριμένα περισπούδαστα καταστήματα που καταληστεύουν το βιός και το χρυσό των συμπολιτών μας που βρισκόμενοι στην ανάγκη ένεκα της εξαθλίωσης που απορρέει από το λίαν σαθρό πολιτικό σύστημα, καταφεύγουν στην εκποίηση των τιμαλφή ειδών τους για να βρουν πρόσκαιρη λύση στο οικονομικό αδιέξοδο των υποχρεώσεών τους.
Ας δούμε όμως τι σημαίνει ενεχυροδανειστήριο. Τα καταστήματα αυτά υπό κανονικές συνθήκες, αποδίδουν μέσω δανεισμού στον ενδιαφερόμενο ένα μικρό ποσό της αξίας του ενέχυρου με σκοπό ο ίδιος να έχει την δυνατότητα να επανέλθει σε εύλογο χρονικό διάστημα και να ξαναπάρει πίσω το αντικείμενο που κατέθεσε στο κατάστημα με το «αζημίωτο» βέβαια που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται να είναι ληστρικό. Για αυτό άλλωστε τα «ειδικά» αυτά καταστήματα υποχρεούνται και σε ειδική άδεια.
Τα πράγματα όμως σήμερα είναι εντελώς διαφορετικά. Στην Ελλάδα αλλά και στο Ρέθυμνο έχουν ξαφνικά εμφανιστεί κατά κόρον τέτοια μαγαζιά, όπου με την ταμπέλα «Ενεχυροδανειστήριο» λειτουργούν ουσιαστικά ως χρυσοσυλλέκτες των ξένων κερδοσκοπικών συμφερόντων που αφού φρόντισαν μεθοδευμένα να εξαθλιώσουν τον Έλληνα, τώρα αγοράζουν από τα ενεχυροδανειστήρια «μπιρ-παρά» χρυσό και πολύτιμους λίθους, που εν τη γεννέση του ο ενεχυροδανειστής έχει ήδη φροντίσει να τα αποσπάσει από τον ταλαίπωρο ενδιαφερόμενο σε εξευτελιστική τιμή αγοράς.
Έτσι λοιπόν , ο χρυσός που πουλούν στα ενεχυροδανειστήρια του Ρεθύμνου όσο-όσο οι συμπολίτες μας για να καλύψουν επείγουσες οικονομικές υποχρεώσεις τους καταλήγει σε ξένες εταιρείες, κυρίως Γερμανικές.
Το φαινόμενο δυστυχώς είναι λυπηρό. Ας δούμε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Προ ημερών εμφανίστηκε μια εργαζόμενη κυρία, η οποία της έλειπαν λίγα ευρώ για να αγοράσει φάρμακα και με δάκρυα στα μάτια επισκέφτηκε ένα κοσμηματοπωλείο στην παλιά πόλη του Ρεθύμνου. Παρέδωσε ένα χρυσό σταυρό συνοδευόμενο από μια χρυσή «βαριά» καδένα, αξίας άνω των 800 ευρώ.
Ο κοσμηματοπώλης της τον πήρε για 100 ευρώ.
Μόλις η εργοδότρια της γυναίκας αντιλήφτηκε την ενέργεια της υπαλλήλου της και αφού πρώτα ήρθε σε συνεννόηση μαζί της, έσπευσε στο κοσμηματοπωλείο να πάρει πίσω το χρυσό αντικείμενο αφού η ίδια προθυμοποιήθηκε να βοηθήσει ανιδιοτελώς την εργαζόμενή της.
Το χρυσό αντικείμενο παρέμεινε για διάστημα μόνο μιάμισης ώρας στο κατάστημα, αλλά ο κοσμηματοπώλης ζήτησε από την εργοδότρια 250 ευρώ (2,5 φορές κέρδος) για να της ξαναδώσει πίσω το κόσμημα.
Αυτά είναι ανεπίτρεπτα να συμβαίνουν στην Ελλάδα αλλά και στο Ρέθυμνο του 2012, ενώ γυρίζουν το τόπο μας πίσω στον σκοτεινό μεσαίωνα.
Τόσο η ΣΔΟΕ όσο και οι αρμόδιοι ελεγκτικοί μηχανισμοί θα πρέπει πέραν των ουσιαστικών καθηκόντων τους να εντείνουν τις προσπάθειες και λόγω της ανθρωπιάς αλλά και της επιβεβλημένης αλληλεγγύης που όλοι μας πρέπει να επιδείξουμε μέχρι να αποτάξουμε το οικονομικό καθεστώς που επέβαλλαν στην χώρας μας οι ίδιοι αυτοί κερδοσκόποι.
Κλείνοντας θα ήθελα να ζητήσω από τους συμπολίτες μας να είναι πιο εγκρατείς και υπομονετικοί στο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν αφού ο χρυσός που παραδίδουν, εκτός από δικός τους αποτελεί και ένα βασικό οικονομικό πάγιο της χώρας μας και το οποίο κάνει φτερά ενισχύοντας τους ... εχθρούς μας!!!
Ήδη στο Ηράκλειο έχουν εμφανιστεί εκπρόσωποι γερμανικών εταιρειών κάνοντας κρούσεις σε ιδιοκτήτες ενεχυροδανειστηρίων να αγοράσουν τον καθαρό χρυσό τους σε τιμές 2.500 - 3.000 ευρώ ανά κιλό χαμηλότερες από τις επίσημες. Οι περισσότεροι, κυρίως παλιοί, ενεχυροδανειστές λένε ότι «προσέχω να μη βγαίνει έξω ο χρυσός της πατρίδας μου», ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες της αγοράς, πολλοί κυρίως νέοι στο χώρο, «ενδίδουν» στις πιέσεις και πουλούν το χρυσό για να «ανακυκλώσουν» τα χρήματα τους.
Το γεγονός όμως ότι βγαίνουν μεγάλες ποσότητες χρυσού στο εξωτερικό, αποδεικνύεται και από τα αποτελέσματα πρόσφατων ερευνών του ΣΔΟΕ στην Πάτρα όπου μέσα σε ένα αυτοκίνητο εντοπίστηκαν και κατασχέθηκαν 130 κιλά χρυσού (!!) χωρίς να συνοδεύεται από τα απαραίτητα παραστατικά έγγραφα, ενώ υπήρχαν ενδείξεις ότι το φορτίο προοριζόταν για Γερμανία.
Για τον ελληνικό χρυσό ωστόσο φαίνεται να ενδιαφέρονται επίσης ιταλικές και αγγλικές εταιρείες. Έχουν ήδη ανοίξει σχετικά γραφεία στην Αθήνα αλλά και στην περιφέρεια.
Εγκράτεια λοιπόν και γνώση του τι πωλούμε και γιατί το πωλούμε.
http://www.goodnet.gr/forum/viewtopic.php?t=5014
.tiff)
