Ανέκδοτα I

- Γιατρέ, μερικές φορές έχω έντονη επιθυμία να πεθάνω. Τι να κάνω;
- Αφήστε το σε μένα.!!!!!!!!!!!!!!!!!

- Γιατρέ μου, η καρδιά μου χτυπάει ακανόνιστα.
- Μην ανησυχείτε. Σε λίγο θα σταματήσει!!!!!!!!!!!!!1

- Γιατρέ, πάσχω από αμνησία.
- Τότε θα πληρώσετε προκαταβολικά.

- Γιατρέ, είναι ένας αόρατος άνδρας στο σαλόνι. Να περάσει;
- Οχι. Πες του ότι δεν μπορώ να τον δω τώρα.

- Γιατρέ, νομίζω ότι θα πεθάνω.....
- Ανοησίες, αυτό είναι το τελευταίο που θα σας συμβεί!!!!!!!!!!!!

- Γιατρέ, δε μπορώ να σταματήσω να λέω ψέματα.
- Και περιμένετε να σας πιστέψω;

- Γιατρέ, νομίζω ότι είμαι μήλο.
- Ελάτε πιο κοντά, δε δαγκώνω.

- Γιατρέ, κάθε φορά που πίνω τσάι με πονάει το δεξί μου μάτι.
- Το κουταλάκι το βγάζετε;

- Γιατρέ, βλέπω μπλε και πράσινους κόκκους..
- Οφθαλμίατρο έχετε δει;
- Όχι! Μόνο μπλε και πράσινους κόκκους....

- Γιατρέ, συνεχίζω να βλέπω τις κηλίδες που σας είχα πει.
- Δεν σας βοήθησαν τα καινούρια γυαλιά;
- Πώς! Τώρα βλέπω τις κηλίδες καλύτερα.

- Γιατρέ, έσπασα το χέρι μου σε δυο μέρη.
- Να αποφεύγετε αυτά τα δύο μέρη.

- Γιατρός: Δεν βρίσκω σαφή αίτια για τα συμπτώματά σας. Μάλλον φταίει το ποτό...
- Εντάξει, γιατρέ. Να ξανάρθω όταν ξεμεθύσετε;

- Γιατρέ μου, μπορώ να έχω και μια δεύτερη γνώμη;
- Βεβαίως! Ελάτε ξανά αύριο.

- Να παίρνετε όλα τα χάπια που σας έδωσα. Το πρωί το κόκκινο χάπι με ένα ποτήρι
νερό, το μεσημέρι το πράσινο χάπι με ένα ποτήρι νερό, και το βράδυ το μπλε χάπι
με ένα ποτήρι νερό.
- Μα τι έχω, γιατρέ μου;
- Δεν πίνετε πολύ νερό.

- Οδοντίατρος: Κυρία μου, τι κάνετε;;; Εχετε πιάσει τα !@#$%^ μου!
- Ακριβώς! Και από δω και πέρα δεν θα πονέσουμε ο ένας τον άλλον, έτσι;;

- Γιατρέ, είμαι διχασμένη προσωπικότητα.
- Αδελφή, φέρτε μια καρέκλα ακόμη..

- Μα, γιατί φωνάζετε; Δεν άγγιξα ακόμα το δόντι σας!
- Το ξέρω, γιατρέ, αλλά πατάτε πάνω στο πόδι μου!

- Γιατρέ, κάθε πρωί που ξυπνάω αισθάνομαι τρομερό πονοκέφαλο, ναυτία και δεν με
κρατάνε τα πόδια μου. Μετά από ένα τέταρτο όμως, όλα μου περνάνε.. Τι να κάνω;
- Να σηκώνεστε ένα τέταρτο αργότερα.

- Γιατρέ μου, έχω κίτρινα δόντια.
- Τι να σας πω... ΦΟΡΕΣΤΕ ΚΑΦΕ ΓΡΑΒΑΤΑ!

- Γιατρέ μου, κάθε βράδυ βλέπω τον ίδιο τρομαχτικό εφιάλτη. Κάποιος με κυνηγά να με
σκοτώσει. Τρέχω, τρέχω, τρέχω και φτάνω μπροστά σε μια μεγάλη πόρτα με
τεράστια κόκκινη επιγραφή. Σπρώχνω για να ανοίξω την πόρτα, σπρώχνω,
ξανασπρώχνω αλλά δεν ανοίγει η ρημάδα!
Ο τύπος που με κυνηγά πλησιάζει συνεχώς με το μαχαίρι στο χέρι. Ουρλιάζω στον
ύπνο μου και ξυπνώ ιδρωμένος και κατατρομαγμένος.
- Μμμμ, ενδιαφέρον. Και δεν μου λέτε, σας παρακαλώ, μήπως θυμάστε τι γράφει η
επιγραφή πάνω στην πόρτα;
- ΕΛΞΑΤΕ..

- Πόσα θέλετε γιατρέ, για να μου βγάλετε το χαλασμένο δόντι;
- 200 Ευρώ.
- 200 Ευρώ για δουλειά λίγων λεπτών;
- Αν θέλετε, μπορώ να κάνω την εξαγωγή πάρα πολύ αργά...........

Υ.Γ. ΠΟΛΥ ΖΕΣΤΗ ΕΔΩ ΚΑΤΩ

Ένα ζευγάρι από την Αλάσκα, αποφάσισε να πάει στη Φλόριντα για διακοπές τον Δεκέμβρη για να ξεφύγουν λίγο από το πολύ χιόνι και το ψοφόκρυο.
Είχαν κανονίσει να μείνουν στο ίδιο ξενοδοχείο που πέρασαν και τον μήνα του μέλιτος.
Επειδή και οι δύο είχαν δουλειές, κανόνισαν ο άντρας να φτάσει Τετάρτη και η γυναίκα Πέμπτη. 
Ο άντρας φτάνει λοιπόν στο ξενοδοχείο, πάει στο δωμάτιο και βλέπει πως πλέον υπάρχει laptop με μόνιμη σύνδεση στο internet. 
Αποφασίζει λοιπόν να στείλει mail στη γυναίκα του.
Κατά λάθος πληκτρολογεί ένα χαρακτήρα λιγότερο στον παραλήπτη του e-mail και το στέλνει αλλού χωρίς να καταλάβει τι έκανε. 
Στο Χιούστον μια χήρα έχει μόλις γυρίσει από την κηδεία του άντρα της και τσεκάρει για κανένα συλλυπητήριο mail από φίλους και συγγενείς. 
Μόλις διαβάζει το πρώτο, βγάζει μια φωνή και λιποθυμάει !!
Ο γιος της μπαίνει στο δωμάτιο, βρίσκει τη μητέρα του στο πάτωμα και κοιτάει την οθόνη του υπολογιστή.
Το mail έγραφε:
Προς: την αγαπημένη μου γυναίκα 
Θέμα: Έφτασα
Ξέρω πως εκπλήσσεσαι που παίρνεις mail από μένα.Έχουν laptop πλέον εδώ και μπορείς να στείλεις όπου θέλεις. Μόλις έφτασα και μπήκα μέσα. Όλα είναι έτοιμα και για σένα που θα έρθεις αύριο. Ανυπομονώ να σε δω. Ελπίζω να έχεις το ίδιο καλό ταξίδι με μένα. 
Υ.Γ. ΠΟΛΥ ΖΕΣΤΗ ΕΔΩ ΚΑΤΩ