Καρλ Λαντστάινερ: Η Google τιμάει με Doodle τον πατέρα της αιμοδοσίας

O Καρλ Λαντστάινερ (Karl Landsteiner), τον οποίο τιμάει σήμερα η Google με Doodle, σπούδασε ιατρική στη Βιέννη και αμέσως μετά τη λήψη του διδακτορικού διπλώματός του αφοσιώθηκε στην αιματολογική έρευνα. 

Το 1900 πραγματοποιήθηκε η πρώτη από τις δυο μεγαλύτερες ανακαλύψεις του, την ανακάλυψη του συστήματος των ομάδων του αίματος ΑΒΟ.

Τεχνητό δέρμα με αντιγηραντικές ιδιότητες ανέπτυξαν επιστήμονες

Αμερικανοί επιστήμονες ανέπτυξαν τεχνητό δέρμα, το οποίο μπορεί να «φορεθεί» πάνω από το φυσικό δέρμα και του προσδίνει ξανά νεανική και υγιή εμφάνιση, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό έντυπο Nature Materials.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου ΜΙΤ, του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης και της νεοφυούς εταιρείας Olivo Labs, με επικεφαλής τον καθηγητή Ρόμπερτ Λάνγκερ, ανέπτυξαν ένα βιομιμητικό φιλμ-δέρμα από το πολυμερές υλικό πολυσιλοξάνη με βάση τη σιλικόνη, το οποίο είναι ελαστικό, ανθεκτικό, αόρατο και ενυδατικό. Εφαρμόζει πάνω στο φυσικό δέρμα, το προστατεύει και το κάνει πιο σφιχτό.

Η εφαρμογή του γίνεται με μια διαδικασία δύο σταδίων, καθώς δύο διαδοχικά στρώματα του νέου υλικού (σε μορφή κρέμας ή αλοιφής) απλώνονται πάνω στο φυσικό δέρμα, δημιουργώντας ένα αόρατο φιλμ.

Κι ενώ το φυσικό δέρμα μπορεί να τεντωθεί έως 180% σε σχέση με το αρχικό μήκος του, το τεχνητό δέρμα φθάνει το 250%, επανερχόμενο στην αρχική κατάτασή του μετά το τέντωμα.

Το τεχνητο δέρμα, που αναπνέει κανονικά, έχει την ικανότητα να βελτιώνει την φυσική κατάσταση του φυσικού δέρματος, καθώς προσφέρει καλύτερηενυδάτωση από τις καλλυντικές κρέμες, χωρίς να ερεθίζει το δέρμα. Αυτό οδηγεί προσωρινά σε μείωση των ορατών ρυτίδων.

«Δεν καταλαβαίνεις καν ότι το φοράς», εξηγεί ο Δρ Λάνγκερ και προσθέτει ότι, όπως έδειξαν τα τεστ, μπορεί να εφαρμοστεί για πάνω από 24 ώρες χωρίς να προκαλεί κάποια αίσθηση δυσφορίας.

Μάλιστα, οι δοκιμές σε ανθρώπους έδειξαν ότι το νέο υλικό XPL ωφελεί ιδίως τα άτομα με πολύ ξηρό δέρμα, ενώ αποκαθιστά γενικότερα από αισθητική άποψη την εμφάνιση του γερασμένου δέρματος.

Οι ερευνητές ευελπιστούν ότι το τεχνητό δέρμα μπορεί να αξιοποιηθεί επίσης - πέρα από αισθητικούς λόγους- στην Ιατρική, για την χορήγηση φαρμάκων και για τη θεραπεία δερματικών παθήσεων όπως το έκζεμα, η δερματίτιδα και η ψωρίαση, καθώς και τραυμάτων. Ενώ δεν αποκλείεται να αξιοποιηθεί και ως αντηλιακό στο μέλλον.

Πάντως, ορισμένοι δερματολόγοι εμφανίστηκαν σκεπτικοί για το νέο τεχνητό δέρμα και δήλωσαν επιφυλακτικοί, ωσότου δουν στην πράξη την αποτελεσματικότητά του. Επεσήμαναν επίσης ότι είναι αμφίβολο κατά πόσο οι καταναλωτές θα μπορούσαν να το χρησιμοποιήσουν σωστά μόνοι τους στο σπίτι ή θα έπρεπε να απευθυνθούν σε ειδικό.

Ακόμη, οι αρμόδιες εποπτικές Αρχές, όπως ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ και ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός, θα πρέπει να βεβαιωθούν ότι το τεχνητό δέρμα δεν επιφέρει κάποια δερματική βλάβη, προτού δώσουν άδεια για την εμπορική κυκλοφορία του. Αν μάλιστα, εκτός από καλλυντικό, χρησιμοποιηθεί στην ιατρική, θα πρέπει να προηγηθούν κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους.

Η τηλεμεταφορά θα είναι γεγονός, ήδη το κάνουν.

Ο διακεκριμένος διεθνώς Ελληνας φυσικός Δημήτρης Νανόπουλος περιγράφει σκηνές από το μέλλον

«Θα γίνει. Θα μπαίνουμε σε ένα σωλήνα, φαντάζομαι, δεν ξέρω πώς θα το κάνουν, και μετά θα βγαίνουμε στη Νέα Υόρκη κατευθείαν και θα μας ξαναφτιάχνουν. Θα γίνει, είμαι σίγουρος, ήδη το κάνουν» .

Πριν από ενάμιση περίπου χρόνο, Ολλανδοί επιστήμονες κατάφεραν να πραγματοποιήσουν ακριβή τηλεμεταφορά κβαντικών πληροφοριών σε απόσταση τριών μέτρων. 

Οπως εκτιμούν πολλοί επιστήμονες παγκοσμίως -και ο Δ. Νανόπουλος- οι επιστήμονες θα επιτύχουν τη μεταφορά ανθρώπων από το ένα μέρος στο άλλο. Οπως στο «Σταρ Τρεκ», με τους διακτινισμούς στο Διάστημα.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν η επιστήμη - ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 1ο "ΟΙ ΚΙΝΕΖΟΙ"

Σειρά κινουμένων σχεδίων που μιλάει για τις εφευρέσεις και τις ανακαλύψεις σπουδαίων προσωπικοτήτων.
Γνωρίστε τις εφευρέσεις και τις ανακαλύψεις που άλλαξαν τον κόσμο και που ξαναζωντανεύουν μέσα από τη σειρά που συναρπάζει παιδιά και γονείς!

Νέα ανακάλυψη - Βρήκαν νέο συγγενικό είδος του ανθρώπου !

Ένα νέο συγγενικό είδος του ανθρώπου, που φέρεται να έθαβε τους νεκρούς του, συμπεριφορά που σύμφωνα με τους επιστήμονες έχει συνδεθεί μόνο με τους ανθρώπους, αποκαλύφθηκε στη Νότια Αφρική.

Σύμφωνα με το CNN, η ιστορία του Homo naledi, όπως ονομάστηκε ο νέος πρόγονός μας, άρχισε να ξετυλίγεται το 2013, όταν ένας ερασιτέχνης σπηλαιολόγος και πανεπιστημιακός γεωλόγος παρουσίασε στον Λι Μπέργκερ, καθηγητή στο πανεπιστήμιο του Witwatersrand, στο Γιοχάνεσμπουργκ, τμήμα μίας απολιθωμένης γνάθου. Ο καθηγητής, όπως αναφέρει το δημοσίευμα, δεν συνειδητοποίησε αμέσως τη σπουδαιότητα του ευρήματος που μπορεί να αλλάξει ό,τι μέχρι σήμερα γνωρίζαμε σχετικά με την πρόοδο της ανθρώπινης εξέλιξης.

Η μεγάλη ανακάλυψη έγινε αργότερα σε έναν απομονωμένο θάλαμο στο σπήλαιο Rising Star, έξω από το Γιοχάνεσμπουργκ, όπου εντοπίστηκαν απολιθωμένα οστά από βρέφη, παιδιά, ενήλικες και ηλικιωμένα άτομα. Πρόκειται για συνολικά 1.500 απολιθώματα, η μεγαλύτερη ποσότητα από ένα συγκεκριμένο είδος ανθρωπιδών που έχει ποτέ αποκαλυφθεί στην Αφρική, το λίκνο της ανθρώπινης εξέλιξης. Ο Μπέργκερ και η ομάδα του, που έκαναν την ανακάλυψη, πιστεύουν ότι ο θάλαμος, που βρίσκεται 30 μέτρα κάτω από το σπήλαιο, το οποίο έχει χαρακτηριστεί Τοποθεσία Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO, υπήρξε νεκροταφείο και ότι ο Homo naledi ίσως χρησιμοποιούσε φωτιά για να φωτίσει τον δρόμο.

«Δεν υπάρχει κανενός είδος καταστροφής στα ευρήματα. Δεν μπορούσαμε παρά να καταλήξουμε στο αναπόφευκτο συμπέρασμα ότι ο Homo naledi, ένα μη ανθρώπινο είδος ανθρωπιδών, τοποθετούσε σκόπιμα τους νεκρούς του στον σκοτεινό θάλαμο. Γιατί το έκανε αυτό, δεν το γνωρίζουμε», ανέφερε ο Λι Μπέργκερ στο CNN. «Μέχρι την ανεύρεση του «naledi», θα σας έλεγα ότι αποτελεί ανθρώπινο χαρακτηριστικό. Η ιδέα της ταφής νεκρών ή η τελετουργική διάθεση των σωμάτων είναι μοναδικά ανθρώπινο», σημειώνει, χαρακτηρίζοντας το εύρημα «σαν να ανοίγεις τον τάφο του Τουταγχαμών», καθώς είναι δυνατόν να επηρεάσει με τον ίδιο εντυπωσιακό τρόπο το στάδιο αυτό της ιστορίας μας.

Η πρώτη ανθρώπινη ταφή χρονολογείται περίπου πριν από 100.000 χρόνια, αλλά επειδή η ομάδα του Μπέργκερ δεν έχει ακόμα χρονολογήσει τα απολιθώματα, δεν είναι σαφές πόσο σημαντική είναι αυτή η θεωρία τους.

Τελικά πώς δημιουργήθηκε το σύμπαν; Νέα θεωρία απορρίπτει το Big Bang

Μία νέα θεωρία για την δημιουργία του σύμπαντος φαίνεται να απορρίπτει το Big Bang. Στη νέα διατύπωση, το σύμπαν δεν ήταν ποτέ μια μοναδικότητα, ή ένα απείρως μικρό και απείρως πυκνό σημείο της ύλης. Στην πραγματικότητα, το σύμπαν μπορεί να μην είχε ποτέ αρχή.

Οπως γράφει ο Σαγιούρα Ντας, ομοσυντάκτης της νέας αυτής μελέτης και θεωρητικός φυσικός στο πανεπιστήμιο Lethbridge της Αλμπέρτα στον Καναδά: «η θεωρία μας δείχνει ότι η ηλικία του σύμπαντος θα μπορούσε να είναι άπειρη»

«Η νέα αυτή θεωρία θα μπορούσε επίσης να εξηγήσει από τι αποτελείται η σκοτεινή ύλη, η μυστηριώδης, αόρατη ουσία που αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος της ύλης στο σύμπαν» προσθέτει.

Σύμφωνα με τη θεωρία του Big Bang, το σύμπαν γεννήθηκε 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια πριν. Όλη η ύλη που υπάρχει σήμερα ήταν κάποτε συμπιεσμένη σε ένα απείρως πυκνό, απείρως μικρό, πολύ ζεστό σημείο ως μοναδικότητα. Αυτό στη συνέχεια εξερράγη και προκάλεσε το πρώιμο σύμπαν.

Η μοναδικότητα έρχεται από τη θεωρία της γενικής σχετικότητας, του Αϊνστάιν, η οποία περιγράφει πώς η μάζα στρεβλώνει τον χωροχρόνο. Πηγαίνοντας πίσω στο χρόνο, σύμφωνα με τις εξισώσεις αυτές, όλη η ύλη στο σύμπαν ήταν κάποτε συγκεντρωμένη σε ένα μόνο σημείο το οποίο εξερράγη προκαλώντας το Big Bang.

«Ωστόσο αυτό δεν είναι απολύτως αληθές. Οι νόμoι της Φυσικής καταρρέουν για να επιτευχθεί αυτή η μοναδικότητα» εξηγεί ο Ρόμπερτ Μπράντερμπέργκερ, θεωρητικός φυσικός από το Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ, προσθέτωντας ότι «δεν μπορούμε να πούμε ότι το σύμπαν ξεκίνησε με έκρηξη»

Παράλληλα, υπάρχουν και άλλα προβλήματα στη φυσική – δηλαδή, ότι οι δύο επικρατέστερες θεωρίες, η κβαντομηχανική και η γενική σχετικότητα, δεν μπορούν να συμφιλιωθούν.

Η κβαντομηχανική λέει ότι η συμπεριφορά των μικροσκοπικών υποατομικών σωματιδίων είναι ουσιαστικά αβέβαιη. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τη γενική σχετικότητα του Αϊνστάιν, η οποία είναι ντετερμινιστική, πράγμα που σημαίνει ότι μόλις γίνουν γνωστοί όλοι οι φυσικοί νόμοι, το μέλλον θα είναι προκαθορισμένο από το παρελθόν.

Καμία θεωρία όμως δεν εξηγεί από τι είναι φτιαγμένη η σκοτεινή ύλη, μια αόρατη μορφή ύλης που ασκεί βαρυτική έλξη στη συνηθισμένη ύλη, αλλά δεν μπορεί να ανιχνευθεί από τα περισσότερα τηλεσκόπια.

Ο Ντας και οι συνεργάτες του αναζητούσαν έναν τρόπο να λύσουν τουλάχιστον ορισμένα από αυτά τα προβλήματα. Για να γίνει αυτό, βρήκαν έναν παλαιότερο τρόπο οπτικοποίησης της κβαντομηχανικής, που ονομάζεται μηχανική Bohmian. Σε αυτό, μια κρυφή μεταβλητή διέπει την παράξενη συμπεριφορά των υποατομικών σωματιδίων. Σε αντίθεση με άλλες τυποποιήσεις της κβαντικής μηχανικής, παρέχει έναν τρόπο να υπολογίσει την τροχιά του σωματιδίου.

Χρησιμοποιώντας αυτή την παλιομοδίτικη μορφή της κβαντικής θεωρίας, οι ερευνητές υπολόγισαν έναν μικρό διορθωτικό όρο που θα μπορούσε να συμπεριληφθούν στη θεωρία της γενικής σχετικότητας του Αϊνστάιν. Στη συνέχεια, θα κατανοούσαν τι θα συμβεί σε βάθος χρόνου. Το αποτέλεσμα; Στη νέα διατύπωση, δεν υπάρχει μοναδικότητα, και το σύμπαν έχει άπειρη ηλικία

Ένας τρόπος για την ερμηνεία του κβαντικού διορθωτικού όρου στην εξίσωση τους είναι ότι σχετίζεται με την πυκνότητα της σκοτεινής ύλης, σύμφωνα με τον Ντας.

Αν ισχύει, το σύμπαν θα μπορούσε να γεμίσει με ένα υπερρευστό από υποθετικά σωματίδια, όπως βαρυτόνια, ή σωματίδια φαντάσματα, γνωστά ως axion.

«Ένας τρόπος για να δοκιμαστεί η θεωρία είναι να δούμε πώς η σκοτεινή ύλη είναι κατανεμημένη στο σύμπαν και να διαπιστώσουμε αν ταιριάζει με τις ιδιότητες του προτεινόμενου υπερρευστού» επισημαίνει ο Ντας. «Εάν τα αποτελέσματα μας ταιριάζουν με αυτά, έστω και κατά προσέγγιση, αυτό είναι υπέροχο» προσθέτει.

Ωστόσο, οι νέες εξισώσεις είναι απλώς ένας τρόπος για να συμβιβάσουν την κβαντομηχανική και τη θεωρία της σχετικότητας. Είτε έτσι είτε αλλιώς, το σύμπαν ήταν κάποτε πολύ, πολύ μικρό και ζεστό.

«Το γεγονός ότι υπήρχε μια πύρινη σφαίρα σε πολύ πρώιμους χρόνους, επιβεβαιώνεται» προσθέτει ο Μπράντενμπεργκ. «Οταν όμως προσπαθούμε να πάμε πίσω στο χρόνο και να δούμε τη δημιουργία του σύμπαντος, τότε προκύπτουν προβλήματα»

Αλεσάντρο Βόλτα: Ο άνθρωπος που ανακάλυψε την ηλεκτρική μπαταρία

Ο Αλεσάντρο Βόλτα (Ιταλ.: Alessandro Giuseppe Antonio Anastasio Volta) (18 Φεβρουαρίου 1745 - 5 Μαρτίου 1827) ήταν Ιταλός φυσικός, ο οποίος έγινε κυρίως γνωστός για την εφεύρεση της ηλεκτρικής μπαταρίας το 1800.

Βιογραφία 

Γεννήθηκε και σπούδασε στο Κόμο (Ιταλ. Como) της Λομβαρδίας. 

Δε μίλησε μέχρι την ηλικία των τεσσάρων ετών, ενώ παρουσίαζε διανοητικά προβλήματα.

 Από την ηλικία των επτά ετών όμως, ήταν στο επίπεδο των άλλων παιδιών και άρχισε σύντομα να τα προσπερνά. 

Οι γονείς του, ο Φίλιππο Βόλτα (Filippo Volta) και η Maria Maddalena Inzaghi, τον έστειλαν σε χριστιανικό σχολείο με σκοπό να γίνει δικηγόρος. 

Το 1774, έγινε καθηγητής της φυσικής στο γυμνάσιο του Κόμο. Το πάθος του ήταν πάντα η μελέτη της ηλεκτρικής ενέργειας και ενώ ακόμα όταν ήταν νέος σπουδαστής έγραψε και ένα ποίημα στα λατινικά σε αυτήν την συναρπαστική νέα ανακάλυψη. 

Το πρώτο επιστημονικό έγγραφό του, είχε τον τίτλο "De vi attractiva ignis electrici ac phaenomenis inde pendentibus". 

Πολύ νέος δημοσίευσε την πρώτη του πραγματεία πάνω στη «λουγδουνική λάγηνο», έναν νέο βελτιωμένο τύπο ηλεκτροσκοπίου. 

Το επίτευγμα αυτό του χάρισε τον τίτλο του καθηγητή φυσικής στη γενέτειρά του, το Κόμο, αλλά και τον τίτλο του επίτιμου μέλους της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου. 

Η επόμενη επινόησή του ήταν το «ηλεκτροφόρο», δηλαδή δύο μεταλλικές πλάκες, η μία από εβονίτη και η άλλη με μονωτική λαβή που αλληλοφορτίζονταν θετικά και αρνητικά. Κατ´ουσίαν αυτή ήταν η πρώτη μπαταρία. Ακολούθησαν οι ανακαλύψεις του ευδιόμετρου, του «ηλεκτρικού πιστολιού», της άσβηστης «λυχνίας υδρογόνου» και ως επακόλουθο η έδρα φυσικής στο πανεπιστήμιο της Παβίας.

Συμβολή στη Φυσική

Ο Βόλτα εισήγαγε τις έννοιες του δυναμικού (τάσης) και της ηλεκτρικής χωρητικότητας. Εφηύρε τη βολταïκή στήλη (ηλεκτρική μπαταρία), το ηλεκτρόμετρο και το ευδιόμετρο. Αργότερα μαζί με τους Λαβουαζιέ και Λαπλάς συμμετείχε σε πειράματα για τον ατμοσφαιρικό ηλεκτρισμό, ενώ με τον Γκαλβάνι πειραματίστηκε πάνω στον ζωικό ηλεκτρισμό. 

Διαμάχη, όμως, με τον τελευταίο οδήγησε τον Βόλτα σε πυρετώδεις προσωπικές μελέτες, που του έδωσαν το δικαίωμα το 1800 να ανακοινώσει τη σπουδαιότατη ανακάλυψη της πρώτης πηγής συνεχούς ρεύματος, της περίφημης «βολταϊκής στήλης» με ηλεκτρόδια από χαλκό (+) και ψευδάργυρο (-) και ηλεκτρολύτη θειικό οξύ. 

Ο Μέγας Ναπολέων για να τον τιμήσει του απένειμε τον τίτλο του κόμη της Λομβαρδίας, ενώ πολύ αργότερα, το 1881, η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα έδωσε προς τιμήν του το όνομα Volt (βολτ) στη μονάδα τάσης του ρεύματος.

 Ο Βόλτα ανακάλυψε το μεθάνιο (CH₄).

πηγή: http://el.wikipedia.org/

Ο εφευρέτης του λέϊζερ, Charles Townes, πέθανε σε ηλικία 99 ετών

 

Ο Charles Townes, ο Φυσικός που με την εργασία του βοήθησε στην ανάπτυξη της τεχνολογίας λέϊζερ πέθανε σε ηλικία 99 ετών. Η καριέρα του επεκτάθηκε πέρα από το ενδιαφέρον του για την τεχνολογία λέϊζερ, στην αστρονομία αλλά και στην πνευματικότητα.

Ο Δρ. Townes είχε μία εκπληκτική καριέρα ως επιστήμονας, με αποκορύφωμα τον Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1964 αλλά είναι περισσότερο γνωστός στο ευρύ κοινό ως ο “εφευρέτης” του λέϊζερ. 

Ο Townes επίσης ήταν πρωτοπόρος στον τομέα της υπέρυθρης αστρονομίας ενώ επιπλέον ήταν ο πρώτος που ανακάλυψε με τις παρατηρήσεις του νερό στο διάστημα. Τα εισαγωγικά στο “εφευρέτης” δεν βρίσκονται εκεί για να μειώσουμε το έργο του στον τομέα της τεχνολογίας των λέϊζερ, αλλά για να θυμίσουμε ότι ο Townes κατασκεύασε το πρώτο μέϊζερ στα μέσα της δεκαετίας του ‘50, που χρησιμοποιούσε ενίσχυση μικροκυμάτων αντί για ενίσχυση φωτός.

Οι Gordon Gould του ARPA (σήμερα DARPA) και Ted Maiman στο Hughes Labs εργάστηκαν πάνω σε μία παρόμοια τεχνολογία στα τέλη της δεκαετίας του ’50. Μάλιστα θα μπορούσαμε να πούμε ότι το πρώτο πρακτικό λέϊζερ κατασκευάστηκε από τον Ted Maiman το 1960, εργαζόμενος κατά μέρος και πάνω στην δημοσιευμένη έρευνα του Townes.

O Charles Townes, μοιράστηκε το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1964 με του Ρώσους επιστήμονες N.G. Basov και Aleksandr Prokhorov επειδή και εκείνοι εργάζονταν παράλληλα πάνω στην τεχνολογία λέϊζερ στην Σοβιετική Ένωση αν και ανεξάρτητα.

Αργότερα, ο Townes έγινε γνωστός επειδή υποστήριξε την ιδέα ότι η επιστήμη και η θρησκεία κάποια μέρα θα συγχωνευθούν αποκαλύπτοντας τα μυστικά της δημιουργίας. "Βλέπω την επιστήμη και την θρησκεία ως δύο αρκετά παράλληλα πράγματα, πολύ περισσότερο παρόμοια από όσο οι περισσότεροι άνθρωποι σκέφτονται και ότι μακροπρόθεσμα, θα πρέπει να συγκλίνουν" θα πει ο Townes σε κοινό στο Χάρβαρντ το 2005. “Είναι ένα φανταστικά εξειδικευμένο σύμπαν, αλλά πώς δημιουργήθηκε;"

Η Ρωσία φτιάχνει σύγχρονη «Κιβωτό του Νώε» με DNA από κάθε είδος του πλανήτη

Η σύγχρονη «Κιβωτός του Νώε» έχει ήδη αρχίσει να γεμίζει τα καταστρώματα της. Το πλοίο πρόκειται να έχει τεράστιες διαστάσεις, αφού το μέγεθος του θα ξεπερνάει τα 430 τετραγωνικά χιλιόμετρα.  Ολο το πρότζεκτ αναμένεται να ολοκληρωθεί μέσα στο 2018, όταν και θα έχει συλλεχθεί γενετικό υλικό από κάθε είδος που υπάρχει, ή έχει υπάρξει, στην Γη.

Επιχορηγούμενοι με ένα τεράστιο χρηματικό ποσό, οι επιστήμονες του κρατικού πανεπιστημίου της Ρωσίας κλήθηκαν να… μετατρέψουν ένα μύθο σε πραγματικότητα. Παίρνοντας DNA από κάθε είδος του πλανήτη, έχουν στόχο να δημιουργήσουν ένα πλοίο που μπορεί να χαρακτηριστεί και ως «βάση δεδομένων» όλου του κόσμου.

Αναλογιζόμενοι τα πολλά είδη του πλανήτη που τείνουν να εξαφανιστούν για πάντα, οι Ρώσοι επιστήμονες ξεκίνησαν ένα τεράστιο «σαφάρι» με στόχο να δημιουργήσουν μια βάση δεδομένων. Μάλιστα, η περίοδος που επέλεξαν να φτιάξουν την δικιά τους κιβωτό ίσως και να είναι ιδανική, αν σκεφτεί κανείς ότι το ποσοστό των ειδών υπό εξαφάνιση έχει εκτοξευτεί τα τελευταία χρόνια.

Μιλώντας για την τεράστια επιχείρηση που έχει στήσει το πανεπιστήμιο της Ρωσίας, ο πρύτανης του ιδρύματος τόνισε: «Καλώ το πρότζεκτ “Κιβωτό του Νώε” καθώς ο στόχος του είναι ακριβώς αυτός. Να δημιουργηθεί ένας θεματοφύλακας, ή καλύτερα μια βάση δεδομένων, κάθε ζωντανού οργανισμού στην Γη, συμπεριλαμβανομένων και των εξαφανισμένων ειδών. Γενετικό υλικό από κάθε είδος θα είναι αποθηκευμένο μέσα στο πλοίο, ενώ παράλληλα θα περιέχεται και ένα σύστημα πληροφοριών. Από την βάση δεδομένων που θα δημιουργηθεί, θα είναι δυνατή και η αναπαραγωγή των ειδών»

Για να ολοκληρωθεί το ομολογουμένως δύσκολο πρότζεκτ του Ρωσικού πανεπιστημίου, έχουν συμβάλλει αρκετοί οργανισμοί. Το πανεπιστήμιο έχει έρθει σε συνεργασία με ανθρωπολογικά και ζωολογικά μουσεία, αλλά και με τον Βοτανικό Κήπο. «Αν ολοκληρωθεί με επιτυχία το πρότζεκτ, θα είναι ένα τεράστιο επίτευγμα στην ιστορία της Ρωσίας. Η πρώτη ολοκληρωμένη “Κιβωτός του Νώε” θα είναι γεγονός» υπογράμμισε ο πρύτανης Βίκτορ Σαντιβνίτς.

Anders Jonas Angstrom

Αφιερωμένο στη γενέθλια ημέρα του Σουηδού φυσικού Άντερς Γιόνας Άνγκστρομ, το όνομα του οποίου δόθηκε στη μονάδα μέτρησης του φάσματος, είναι το νέο doodle που ανέρτησε την Τρίτη η Google. 

Ο Άνγκστρομ ήταν καθηγητής του Πανεπιστημίου της Ουψάλας. 
Έγραψε πολλά βιβλία σχετικά με την θερμότητα, τον μαγνητισμό και την οπτική. 
Ιδιαίτερα όμως ασχολήθηκε με το φάσμα του Ηλίου. Θεωρείται ως ένας από τους πρωτοπόρους της φασματοσκοπίας. 
Προς τιμήν του καθιερώθηκε η μονάδα μέτρησης Άνγκστρομ (1 Å = 10−10 m) καθώς και ο κρατήρας Άνγκστρομ στη Σελήνη. 
Ο γιος του, Κνουτ Άνγκστρομ, ήταν επίσης φυσικός.

To μεγαλύτερο γνωστό πτηνό ήταν σαν μικρό αεροπλάνο

Καλλιτεχνική απεικόνιση του προϊστορικού «γλάρου» Pelagornis sandersi, με άνοιγμα φτερών 6,1-7,4 μέτρα (Πηγή: Liz Bradford)  

Τριάντα περίπου χρόνια χρειάστηκαν οι επιστήμονες για να ταυτοποιήσουν τα απολιθώματα προϊστορικού γλάρου-γίγαντα, με άνοιγμα φτερών 6,1-7,4 μέτρα, που είχαν εντοπιστεί στη Νότια Καρολίνα.

Τα απολιθώματα ηλικίας περίπου 25 εκατομμυρίων ετών, σύμφωνα με τους ειδικούς, ανήκουν στο νέο είδος Pelagornis sandersi. «Τα απολιθώματα είναι εντυπωσιακά, τόσο από πλευράς μεγέθους, όσο και από πλευράς διατήρησης της κατάστασής τους» αναφέρει ο Δρ Ντάνιελ Κσέπκα, έφορος του Μουσείου Bruce στο Κονέκτικατ.

«Το κρανίο του πτηνού είναι σε εξαιρετική κατάσταση, παρότι τα οστά είναι ιδιαίτερα εύθραυστα. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό ότι το δείγμα “επιβίωσε” στον πυθμένα της θάλασσας, όπου και θάφτηκε χωρίς να καταστραφεί από άλλα είδη, για να εντοπιστεί ανέπαφο εκατομμύρια χρόνια αργότερα» προσθέτει ο ίδιος.

Στην κορυφή των ιπτάμενων «γιγάντων»

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι ο προϊστορικός γλάρος κατάφερε να ξεπεράσει σε διαστάσεις τον προκάτοχο του τίτλου του γίγαντα, Argentavis magnificens- ένα άλλο προϊστορικό πτηνό από τη Νότια Αμερική, το οποίο έμοιαζε με κόνδορα και είχε άνοιγμα φτερών 5,7-6,1 μέτρα.

Το νέο γιγάντιο θαλασσοπούλι, κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας του, πετούσε πάνω από τον ωκεανό αναζητώντας ψάρια και καλαμάρια. Παρά το τεράστιο μέγεθός του, οι ειδικοί θεωρούν ότι το προϊστορικό πουλί ήταν ένας φοβερά επιδέξιος «πιλότος», καθώς εκμεταλλευόταν τα ρεύματα του αέρα για να πλησιάζει ή να απομακρύνεται από την επιφάνεια του νερού.

«Μάλλον επρόκειτο για ένα ταχύτατο πτηνό» αναφέρει ο Δρ Κσέπκα. «Υπολογιστικά μοντέλα έχουν δείξει ότι είχε υψηλό συντελεστή οπισθέλκουσας, ο οποίος του επέτρεπε να γλιστράει στους αιθέρες καλύπτοντας μεγάλες αποστάσεις κάθε φορά, σε οποιοδήποτε υψόμετρο».

«Οι υπολογισμοί μάλιστα έχουν δείξει ότι ο γιγάντιος γλάρος κατά πάσα πιθανότητα κατακτούσε τους ουρανούς με ταχύτητες που ξεπερνούσαν τα 10 μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Στην ξηρά, δε, μάλλον δεν ήταν το ίδιο… ανάλαφρος» λέει ο ίδιος χαριτολογώντας.

Τα ενδιαφέροντα ευρήματα των επιστημόνων παρουσιάζονται στην επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences».

Oι 5 μεγαλύτερες απειλές της ανθρωπότητας: Τι φοβούνται οι επιστήμονες

Οι άνθρωποι ανέκαθεν ασχολούνταν με θεωρίες και σενάρια καταστροφής και εξέφραζαν φόβους για ενδεχόμενη καταστροφή και εξαφάνιση της ανθρωπότητας. Για πρώτη φορά, οι ερευνητές συγκεντρώνουν τα 5 μεγαλύτερα σενάρια καταστροφής που έχουν συζητηθεί ανα τους αιώνες.

Οπως αναφέρει σε σχετική μελέτη ο ερευνητής Ανταμ Σαντμπεργκ από το Ινστιτούτο μέλλοντος της ανθρωπότητας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, αυτές είναι οι 5 μεγαλύτερες απειλές εξάλειψης του είδους μας που έχουν εκφραστεί τα τελευταία χρόνια

1. Πυρηνικός πόλεμος
Αν και έχουν μόνο δύο κατεγραμμένες επιθέσεις με πυρηνικά όπλα μέχρι τώρα, στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι κατά τον Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο, είναι λάθος να πιστεύουμε ότι ο πυρηνικός πόλεμος είναι ένα απίθανο σενάριο. Ενας πλήρους κλίμακας πυρηνικός πόλεμος μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων θα σκοτώσει εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων άμεσα ή από τις παρενέργειες της καταστροφής. Η πραγματική απειλή ωστόσο είναι ο πυρηνικός χειμώνας, δηλαδή μία κάλυψη στη στρατόσφαιρα που θα προκαλέσει πολυετή ψύξη και ξηρασία του πλανήτη.

2. Βιοτεχνολογική Πανδημία
Ιστορικά στοιχεία δείχνουν ότι οι πανδημίες έχουν σκοτώσει περισσότερους ανθρώπους από ό,τι οι πόλεμοι. Ωστόσο, οι φυσικές πανδημίες είναι απίθανο να είναι υπαρξιακή απειλή: υπάρχουν συνήθως κάποια άτομα ανθεκτικά στο παθογόνο, και οι απόγονοι των επιζώντων θα είναι πιο ανθεκτικοί. Δυστυχώς όμως η επιστήμη μπορεί να εξελίξει και τις ασθένειες. Ενα από τα πιο διάσημα παραδείγματα είναι το πώς η εισαγωγή επιπλέον γονιδίων στο μικρόβιο της mousepox – ένα είδος ευλογιάς σε ποντίκια- έκανε την ασθένεια πολύ πιο θανατηφόρα επιτρέποντάς της να μολύνει ακόμα και εμβολιασμένα άτομα. Πρόσφατες μελέτες για τη γρίπη των πτηνών έχει αποδείξει ότι η μεταδοτικότητα της νόσου μπορεί να ενισχυθεί σκόπιμα, ωστόσο οι περισσότερες εργασίες σε βιολογικά όπλα έχουν γίνει από τις κυβερνήσεις που ψάχνουν για κάτι ελεγχόμενο, επειδή ο αφανισμός της ανθρωπότητας σίγουρα δεν είναι στρατιωτικά χρήσιμο.

3. Υπερ-νοημοσύνη
Η αύξηση στην ικανότητα επίλυσης προβλημάτων και ο συντονισμός της ομάδας είναι ο λόγος που αφήσαμε πίσω μας τους πιθήκους. Το να είσαι έξυπνος είναι ένα πραγματικό πλεονέκτημα για τους ανθρώπους και τις οργανώσεις κι έτσι γίνεται μεγάλη προσπάθεια για την εξεύρεση τρόπων για τη βελτίωση της ατομικής και συλλογικής νοημοσύνης μας: από αναβολικά μέχρι λογισμικό τεχνητής νοημοσύνης. Το πρόβλημα είναι ότι τα ευφυή όντα θα μπορούν να επιτύχουν ευκολότερα τους στόχους τους, αλλά αν οι στόχοι είναι καταστροφικοί για την ανθρωπότητα αυτό θα είναι σίγουρα ένα πρόβλημα

4. Νανοτεχνολογία
Η νανοτεχνολογία είναι ο έλεγχος πάνω στην ύλη με ατομική ή μοριακή ακρίβεια. Αυτό από μόνο του δεν είναι επικίνδυνο – αντ ‘αυτού, θα ήταν πολύ καλά νέα για τις περισσότερες εφαρμογές. Το πρόβλημα είναι ότι, όπως η βιοτεχνολογία, η αύξηση της δύναμης αυξάνει επίσης τις δυνατότητες για παραβιάσεις που είναι δύσκολο να αντικρούσει κανείς. Ο πιο προφανής κίνδυνος είναι η φθηνή κατασκευή όπλων, όπου κάθε κυβέρνηση θα μπορούσε να «εκτυπώσει» τον δικό της στρατιωτικό εξοπλισμό εντελώς ανεξέλεγκτα.

5. Αγνωστο
Η πιο ανησυχητική θεωρία για την ανθρωπότητα είναι η περίπτωση να υπάρχει κάτι εκεί έξω που είναι πολύ πιο θανατηφόρο, και δεν έχουμε καμία ιδέα γι ‘αυτό επειδή δεν το έχουμε ανακαλύψει ακόμα. Η σιωπή στον ουρανό μπορεί να είναι απόδειξη για αυτό. Μήπως η απουσία των εξωγήινων δείχνει ότι η ευφυής ζωή τείνει να εξαφανιστεί;

Πείραμα κβαντομηχανικής δοκιμάζει τη βαρύτητα του Νεύτωνα

Φλωρεντία

Μια νέα πειραματική τεχνική που αξιοποιεί τους νόμους της κβαντομηχανικής επέτρεψε σε διεθνή ομάδα ερευνητών να μετρήσει με ακρίβεια τη βαρυτική σταθερά G, γνωστή από το νόμο της παγκόσμιας έλξης του Νεύτωνα. Εφόσον βελτιωθεί, η κβαντική μέθοδος θα μπορούσε να δείξει αν η σταθερά G ισχύει όντως παντού και πάντα.

Σύμφωνα με το νόμο της παγκόσμιας έλξης που διατύπωσε ο Ισαάκ Νεύτωνας το 1687, κάθε ουράνιο σώμα έλκει οποιοδήποτε άλλο σώμα με μια δύναμη ανάλογη του γινομένου των μαζών τους και αντιστρόφως ανάλογη του τετραγώνου της απόστασής τους.

Ο παραπάνω νόμος εκφράζεται με τη μαθηματική σχέση:



όπου G είναι η βαρυτική σταθερά, περίπου ίση με 6.67×10⁻¹¹ N·(m/kg)² .

Παρόλο όμως που το G υποτίθεται ότι έχει συγκεκριμένη, σταθερή τιμή σε όλο το Σύμπαν, και εμφανίζεται μάλιστα στις εξισώσεις της Γενικής Σχετικότητας του Αϊνστάιν, οι πειραματικές μετρήσεις της τιμής του δίνουν ελαφρώς διαφορετικά αποτελέσματα, και μάλιστα τα τελευταία χρόνια οι αποκλίσεις μεγαλώνουν αντί να μικραίνουν.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, εξηγεί το Nature.com, οι φυσικοί εφαρμόζουν μια μέθοδο που προτάθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα και μετρά τη ροπή που προκαλεί η βαρυτική έλξη σε βαρίδια που κρέμονται από έναν περιστρεφόμενο άξονα.

Η νέα μέθοδος, η οποία παρουσιάζεται στην επιθεώρηση Nature, διαφέρει παρασάγγας, καθώς αξιοποιεί τις κβαντικές ιδιότητες των ατόμων -συγκεκριμένα, την ιδιότητά τους να συμπεριφέρονται ως κύμα.

Χάρη στην προσέγγιση αυτή οι ερευνητές κατάφεραν να μετρήσουν τη βαρυτική έλξη ανάμεσα σε άτομα ρουβιδίου και μια συστοιχία κυλίνδρων από βολφράμιο βάρους 516 κιλών.

Η ομάδα του Γκουγκλιέλμο Τίνο, φυσικού στο Πανεπιστήμιο της Φλορεντίας, χρησιμοποίησε παλμούς ακτινοβολίας λέιζερ για να διαταράξει ένα σύννεφο ανέμων ρουβιδίου παγωμένων κοντά στο απόλυτο μηδέν. Υπό την επίδραση της ακτινοβολίας τα άτομα σηκώθηκαν σε ύψος μερικών δεκάδων εκατοστών και στη συνέχεια ξαναέπεσαν υπό την επίδραση της βαρύτητας.

Η ακτινοβολία λέιζερ χώρισε το κύμα που αντιστοιχούσε σε κάθε άτομο σε μια υπέρθεση δύο ενεργειακών καταστάσεων, οι οποίες αντιστοιχούν σε άτομα που φτάνουν σε διαφορετικά ύψη και επομένως δέχονται ελαφρώς διαφορετικές βαρυτικές δυνάμεις. Μετρώντας τη διαφορά αυτή σε αλλεπάλληλες μετρήσεις, οι ερευνητές μπόρεσαν να υπολογίσουν το G με νέα επίπεδα ακρίβειας.

Η αβεβαιότητα της μέτρησης είναι 150 μέρη ανά εκατομμύριο, ή 0,015%, παραμένει δηλαδή λίγο μεγαλύτερη από την αβεβαιότητα των συμβατικών μεθόδων που βασίζονται σε μακροσκοπικά βάρη.

Στο μέλλον όμως η νέα μέθοδος θα μπορούσε να βελτιωθεί και να δώσει απάντηση στις αποκλίσεις που εμφανίζονται στη μέτρηση της τιμής του G.

Ένα ενδεχόμενο είναι να οφείλονται οι αποκλίσεις αυτές σε πειραματικά σφάλματα. Μια άλλη, πιο ενδιαφέρουσα εξήγηση. είναι ότι ο νόμος της παγκόσμιας έλξης δεν εξηγεί τις βαρυτικές επιδράσεις σε μικρούς χώρους όπως ένα εργαστήριο.

Και αυτό θα σήμαινε ότι οι φυσικοί θα αναγκάζονταν να βελτιώσουν το νόμο του Νεύτωνα.

Γιατί πρέπει να εμπιστευόμαστε το ένστικτό μας

  Λένε ότι πάντα πρέπει να εμπιστευόμαστε το ένστικτό μας και σύμφωνα με πρόσφατη επιστημονική έρευνα… το ρητό δεν πέφτει έξω!

Συχνά, όταν αντιμετωπίζουμε απειλητικές καταστάσεις, αισθανόμαστε ένα περίεργο αίσθημα στο στομάχι μας και, παρότι εδώ και καιρό ο εγκέφαλος θεωρείται ως το κέντρο όλων των συναισθημάτων, ερευνητές βρήκαν ότι το να αγνοούμε αυτό το «ενοχλητικό ένστικτο που νιώθουμε στο στομάχι» μας κάνει λιγότερο επιφυλακτικούς και λιγότερο δεκτικούς στον κίνδυνο.

Με απλά λόγια, γράφει η MailOnline, αυτό σημαίνει ότι παραβλέπουμε σημάδια επερχόμενου κινδύνου, είτε σωματικής είτε συναισθηματικής φύσεως.

Μελετώντας ποντίκια, ερευνητές από το Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας (ETH) της Ζυρίχης, κατάφεραν να αποδείξουν για πρώτη φορά πως το «ένστικτο του στομαχιού» παίζει σημαντικό ρόλο στην προειδοποίηση του εαυτού μας για οποιαδήποτε επικείμενη απειλή.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι όταν το κύριο νεύρο, που μεταδίδει σήματα από το στομάχι προς τον εγκέφαλο -το πνευμονογαστρικό νεύρο- αποκόπτονταν, οι αρουραίοι γίνονταν πολύ λιγότερο επιφυλακτικοί.

«Η έμφυτη αντίδραση στο φόβο, φαίνεται να επηρεάζεται σε σημαντικό βαθμό από τα σήματα που στέλνονται από το στομάχι στον εγκέφαλο» ανέφερε ο επικεφαλής της μελέτης, Urs Meyer.

Επιπλέον, χρειάζονταν περισσότερο χρόνο για να συνδέσουν ένα ερέθισμα με μια νέα απόκριση, μόλις αυτή μαθαίνονταν, γεγονός που υποδηλώνει ότι το να αγνοούμε το ένστικτό μας μπορεί να μας οδηγήσει να επαναλαμβανόμενα λάθη.

«Μπορέσαμε να αποδείξουμε για πρώτη φορά, ότι η επιλεκτική διακοπή της διαδρομής του σήματος από το στομάχι προς τον εγκέφαλο, άλλαζε τα σύνθετα πρότυπα συμπεριφοράς. Αυτό παραδοσιακά αποδίδονταν αποκλειστικά στον εγκέφαλο» εξήγησε ο ερευνητής.

Ανακαλύφθηκε το γονίδιο της εξυπνάδας

  Αμερικανοί επιστήμονες ανακάλυψαν ένα ακόμη «γονίδιο της εξυπνάδας», ίσως ισχυρότερο από κάθε άλλο που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα, καθώς εκτιμάται ότι μπορεί να αυξήσει τον δείκτη νοημοσύνης (IQ) κάποιου, έως έξι μονάδες.

Το γονίδιο δρα αυξάνοντας την επίδραση της πρωτεΐνης με το ελληνικό μυθολογικό όνομα «Κλωθώ», η οποία είναι ήδη γνωστό ότι έχει αντιγηραντικές ιδιότητες. Η ανακάλυψη όχι μόνο μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία των γνωστικών συνεπειών των νευροεκφυλιστικών παθήσεων της τρίτης ηλικίας, όπως η άνοια και η νόσος Αλτσχάιμερ, αλλά επίσης μπορεί μελλοντικά να οδηγήσει σε ένα «χάπι της εξυπνάδας», που θα το παίρνουν οι άνθρωποι ανεξαρτήτως της ηλικίας τους.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την επίκουρη καθηγήτρια Ντένα Ντούμπαλ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Σαν Φρανσίσκο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας «Cell Reports», σύμφωνα με τον «Economist», βρήκαν ότι όσοι άνθρωποι διαθέτουν στο DNA τους μια συγκεκριμένη παραλλαγή (KL-VS) του γονιδίου KL, όχι μόνο έχουν μεγαλύτερη μακροζωία, αλλά επιπλέον καλύτερες νοητικές επιδόσεις – και αυτό ανεξάρτητα από την ηλικία τους.

Το KL κωδικοποιεί την πρωτεΐνη «Κλωθώ», η οποία ανακαλύφτηκε το 1997 και πήρε το όνομα που είχε μία από τις τρεις Μοίρες της ελληνικής μυθολογίας. Όσοι έχουν τη γονιδιακή παραλλαγή KL-VS (περίπου το 20% των ανθρώπων), παράγουν περισσότερη «Κλωθώ» στον οργανισμό τους και αυτό τους ευνοεί τόσο από πλευράς προσδόκιμου ζωής, όσο και νοητικής ικανότητας.

Οι Αμερικανοί επιστήμονες μελέτησαν 220 εθελοντές ηλικίας 52 έως 85 ετών, αρχικά μελετώντας την επίδραση του γονιδίου KL-VS στη γήρανση. Όμως οι διάφορες δοκιμασίες (μνήμης, προσοχής, γλώσσας κ.α.) έδειξαν το πλεονέκτημα όσων διαθέτουν το γονίδιο ανεξάρτητα από την ηλικία τους. Στο ίδιο συμπέρασμα κατέληξαν μάλιστα και δύο άλλες ανεξάρτητες ερευνητικές ομάδες, ανεβάζοντας έτσι σε 718 τον συνολικό αριθμό των ατόμων που μελετήθηκαν (από αυτούς το ένα πέμπτο είχε το γονίδιο).

Τελικά, οι ερευνητές συμπέραναν ότι το γονίδιο -και η «Κλωθώ» που ρυθμίζεται από αυτό- μπορεί να αυξήσει τις νοητικές ικανότητες κάποιου, ανεξάρτητα από την ηλικία του, κατά περίπου έξι μονάδες IQ. Αν αυτό επιβεβαιωθεί και από άλλες έρευνες, τότε θα πρόκειται για τον σημαντικότερο γενετικό παράγοντα βελτίωσης της εξυπνάδας που έχει ποτέ βρεθεί. Στο παρελθόν έχουν βρεθεί και άλλα «γονίδια της εξυπνάδας», όπως τα HMGA2 και NPTN, όμως η επίδρασή τους στις νοητικές ικανότητες θεωρείται πολύ μικρότερη.

Οι ερευνητές επιβεβαίωσαν τα ευρήματά τους με πειράματα σε ποντίκια, μερικά από τα οποία τροποποίησαν γενετικά, ώστε να περιέχουν το εν λόγω γονίδιο KL-VS. Αυτά τα μεταλλαγμένα πειραματόζωα, τόσο τα πιο ηλικιωμένα, όσο και τα πιο νέα, τα κατάφεραν πολύ καλύτερα από τα υπόλοιπα στις δοκιμασίες μάθησης και μνήμης (διάσχιση λαβύρινθου κ.α.). Επίσης η ανάλυση του εγκεφαλικού ιστού τους έδειξε αλλαγές στη δομή και πλαστικότητα των συνάψεων, των συνδέσμων ανάμεσα στους νευρώνες, έτσι ώστε να διευκολύνεται η κυκλοφορία ενός νευροδιαβιναστή, της γλουταμάτης, που βοηθά στην μνήμη και στην μάθηση.

Οι ερευνητές αισιοδοξούν ότι ίσως καταφέρουν να βρουν ένα φάρμακο, πιθανώς σε μορφή χαπιού, που θα αυξάνει το επίπεδο της πρωτεΐνης στους ανθρώπους ή που θα μιμείται τη δράση της, προκειμένου να αυξάνονται οι νοητικές ικανότητες όχι μόνο στους ανθρώπους μέσης ή τρίτης ηλικίας, αλλά και στους νεότερους.

Κινητήρες λειτουργούν για πρώτη φορά μέσα σε ζωντανά κύτταρα

Το βέλος σημειώνει την πορεία του νανοκινητήρα μέσα στο κύτταρο. Στην ένθετη, ο κινητήρας σε μεγέθυνση. (Πηγή:΅Mallouk lab, Penn State University)  

Πίτσμπουργκ, Πενσιλβάνια

Μικροσκοπικοί κινητήρες που δημιουργήθηκαν στο εργαστήριο τοποθετήθηκαν για πρώτη φορά στο εσωτερικό ανθρώπινων κυττάρων, μια εξέλιξη που ίσως φέρνει πιο κοντά τα ιατρικά νανορομπότ για τη χορήγηση φαρμάκων και την πραγματοποίηση ενδοκυτταρικών επεμβάσεων.

«Η έρευνα αυτή δείχνει ότι ίσως είναι δυνατό να χρησιμοποιήσουμε συνθετικούς νανοκινητήρες για να μελετήσουμε την κυτταρική βιολογία με νέους τρόπους» υποστηρίζει ο Τομ Μάλουκ, επικεφαλής της μελέτης στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια.

« Ίσως μπορέσουμε να χρησιμοποιήσουμε νανοκινητήρες για να αντιμετωπίσουμε τον καρκίνο και άλλες ασθένειες με μηχανικούς χειρισμούς των κυττάρων από το εσωτερικό τους. Οι νανοκινητήρες θα μπορούσαν να πραγματοποιούν ενδοκυτταρικές χειρουργικές επεμβάσεις και να διοχετεύουν φάρμακα σε ζωντανούς ιστούς» συνεχίζει.

Οι νανοκινητήρες είναι μεταλλικά σωματίδια σε σχήμα πυραύλου, οι οποίοι κινούνται όταν εκτεθούν σε ισχυρούς υπερήχους. Δεδομένου ότι αποτελούνται από μέταλλα (χρυσό και ρουθήνιο), η πορεία τους μέσα στα κύτταρα θα ήταν επίσης δυνατό να ελεγχθεί με εξωτερικά μαγνητικά πεδία.

Τα άκρα των σωματιδίων είναι έτσι σχεδιασμένα ώστε να σκεδάζουν τα ηχητικά κύματα, οπότε το σωματίδιο αναγκάζεται να περιστραφεί και να κινηθεί προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Οι ερευνητές παρακολούθησαν τους νανοκινητήρες να κινούνται μέσα σε ανθρώπινα κύτταρα HeLa, μια κυτταρική σειρά που χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες σε βιοϊατρικές μελέτες.

«Καθώς οι νανοκινητήρες κινούνται και συγκρούονται με δομές εντός των κυττάρων, τα κύτταρα παρουσιάζουν μηχανικές αντιδράσεις που δεν είχαν παρατηρηθεί στο παρελθόν» αναφέρει ο Δρ Μάλουκ.

Με την αύξηση της ισχύος των υπερήχων, οι κινητήρες κινούνται και περιστρέφονται ταχύτερα, μέχρι που αρχίζουν να λειτουργούν ως «αβγοδάρτες» που ομοιογενοποιούν το περιεχομένου του κυττάρου και τελικά τρυπούν την εξωτερική μεμβράνη.

Οι νανοκινητήρες της μελέτης είναι οι πρώτοι που λειτουργούν μέσα σε κύτταρα, απέχουν όμως πολύ από τις ιατρικές εφαρμογές που οραματίζονται οι ερευνητές.

Η έρευνα δημοσιεύεται στην έγκριτη γερμανική επιθεώρηση Angewandte Chemie International Edition.

Εντόπισαν το γονίδιο που μπορεί να επισκευάζει το ανθρώπινο σώμα

Το γονίδιο που κατευθύνει την ανάπτυξη των ιστών, των οστών και των οργάνων στα έμβρυα, φαίνεται πως ανακάλυψαν ερευνητές του Harvard Medical School.

Πρόκειται για το γονίδιο Lin28a, το οποίο εντοπίστηκε τυχαία, όταν οι ερευνητές δοκίμαζαν μια νέα τεχνική ταυτοποίησης των πειραματόζωων με αποκοπή των αυτιών ή των δακτύλων τους, καθώς ορισμένα από αυτά είχαν την ικανότητα να αναπτύσσουν καινούργια μέλη μετά από μερικές ημέρες.

Συγκεκριμένα, διαπίστωσαν ότι στα συγκεκριμένα πειραματόζωα το γονίδιο αυτό παρέμεινε ενεργοποιημένο μετά τη γέννα.

Κατά τη διάρκεια των πειραμάτων αντιλήφθηκαν ότι, κατά κανόνα, το Lin28a απενεργοποιείται μετά τη γέννα, ενώ στην περίπτωση που κρατηθεί ενεργό, ακόμη και με τεχνητούς τρόπους, η ικανότητα του να επαναδημιουργεί μέλη του σώματος χάνεται μετά τη βρεφική ηλικία.

Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα, μπορεί η δράση του να περιορίζεται σε συγκεκριμένη μόνο μέρη του σώματος, ωστόσο, ανοίγει νέους δρόμους για τη δημιουργία πιο αποτελεσματικών φαρμάκων.

Οι δέκα σημαντικότερες εξελίξεις του 2013 σύμφωνα με το Science

Η ανοσοθεραπεία κατά του καρκίνου, δηλαδή η στρατολόγηση του ανοσοποιητικού συστήματος για την εξουδετέρωση των όγκων, ανακηρύχθηκε από το Science τo σημαντικότερο επίτευγμα του 2013, «έτος καμπής» στον πόλεμο κατά του καρκίνου. Το κορυφαίο περιοδικό εξηγεί το σκεπτικό του και παρουσιάζει μια λίστα εννέα ακόμα σημαντικών εξελίξεων, από την καθαριστική δράση του ύπνου μέχρι το διάφανο εγκέφαλο.

Νέα στρατηγική
«Η ανοσοθεραπεία κατά του καρκίνου κέρδισε την πρώτη θέση επειδή αλλάζει τον τρόπο σκέψης των ερευνητών για το πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί ο καρκίνος» αναφέρει το περιοδικό στο αφιέρωμα Breakthrough of the Year.

Φέτος, τρεις προσεγγίσεις κατά του καρκίνου, οι οποίες βασίστηκαν σε ανακαλύψεις τη δεκαετία του 1980 και 1990, απέδειξαν την αποτελεσματικότητά τους σε ένα σημαντικό ποσοστό των ασθενών στους οποίους δοκιμάστηκαν.

Η πρώτη αφορά την CTLA-4, μια πρωτεΐνη που υπάρχει στην επιφάνεια των T-κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος και ουσιαστικά φρενάρει τη δράση τους. Το 1996, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι ένα αντίσωμα που μπλοκάρει τη CTLA-4 επιτρέπει στα Τ-κύτταρα να επιτίθενται σε όγκους.  Το 2012, η εταιρεία Bristol-Myers Squibb, στην οποία πέρασαν τα δικαιώματα του αντισώματος, ανέφερε ότι η θεραπεία είναι η πρώτη που προσφέρει μια έστω και μικρή παράταση ζωής σε ασθενείς με μεταστατικό μελάνωμα.

Η δεύτερη ανοσοθεραπεία στην οποία αναφέρεται το περιοδικό αφορά το PD-1, ένα ακόμα μόριο που πιστεύεται ότι φρενάρει τη δράση των Τ-κυττάρων. Κλινική μελέτη που ξεκίνησε το 2006 έχει ήδη δείξει ότι ένα αντίσωμα του PD-1  συρρικνώνει τους όγκους σε διάφορες μορφές καρκίνου.

Μια τρίτη τακτική ανοσοθεραπείας, ελαφρώς διαφορετική από τις δύο προηγούμενες, αφορά την απομόνωση Τ-κυττάρων από τον οργανισμό του ασθενή, την προσθήκη στα κύτταρα αυτά επιπλέον γονιδίων, και την μεταφορά τους πίσω στον ασθενή. Προκαταρκτικά αποτελέσματα κλινικών δοκιμών δείχνουν ότι προσέγγιση εξαφανίζει τη λευχαιμία σε σημαντικό ποσοστό των ασθενών.

Οι δοκιμές τώρα συνεχίζονται, και οι επιστήμονες θα προσπαθήσουν τα επόμενα χρόνια να κατανοήσουν γιατί οι ανοσοθεραπείες δείχνουν να είναι αποτελεσματικές σε ένα μέρος μόνο των ασθενών. Αυτό θα μπορούσε τελικά να βοηθήσει και τους υπόλοιπους.

Καθαρτήριος ύπνος
Φέτος είχαμε τις πρώτες ενδείξεις για το πώς ο ύπνος βοηθά στον καθαρισμό του εγκεφάλου. Όταν ο εγκέφαλος πέφτει σε ύπνο, μικρά κανάλια που υπάρχουν ανάμεσα στα κύτταρα αρχίζουν να διευρύνονται. Το εγκεφαλονωτιαίο υγρό μπορεί έτσι να εισχωρήσει βαθιά μέσα στον ιστό και να απομακρύνει τοξίνες που συσσωρεύονται στη διάρκεια της ημέρας -ίσως και τις τοξίνες που συνδέονται με τη νόσο του Αλτσχάιμερ.

Νυστέρι για DNA
Οι γενετιστές που χειρουργούν το DNA έχουν στη διάθεσή τους ένα νέο νυστέρι ακριβείας. Είναι το CRISP, ένα σύμπλοκο πρωτεϊνών που κανονικά βοηθά κάποια βακτήρια να κόβουν κομματάκια το DNA των ιών που τους επιτίθενται. Δεκάδες ερευνητικές ομάδες χρησιμοποίησαν φέτος το CRISP για να πραγματοποιήσουν μικροχειρουργικές επεμβάσεις σε γονίδια και να κατανοήσουν τη λειτουργία τους.

Θεραπευτική κλωνοποίηση
Το 2013 οι επιστήμονες κατάφεραν για πρώτη φορά να απομονώσουν πολύτιμα βλαστικά κύτταρα δημιουργώντας ανθρώπινα έμβρυα μέσω κλωνοποίησης. Αυτό είχε ήδη γίνει σε πολλά είδη πειραματόζωων, οι άνθρωποι όμως είναι λίγο πιο ιδιότροποι. Για την κλωνοποίησή τους, όπως φαίνεται, απαιτείται μια δόση καφεΐνης.

Περισσότερο ρεύμα από τη λιακάδα
Μια νέα κλάση υλικών, οι «περοβσκίτες»,  υπόσχονται αποδοτικότερα, φθηνότερα φωτοβολταϊκά. Μέσα σε μόλις τέσσερα χρόνια, η αποδοτικότητά τους έφτασε το 15%, ποσοστό μικρότερο από ότι στις σημερινές τεχνολογίες, το οποίο όμως μπορεί να αυξηθεί. Οι μέρες τω πάνελ πυριτίου ίσως είναι μετρημένες.

Εμβόλια στα μέτρα μας
Ερευνητές ανέπτυξαν φέτος ένα εμβόλιο για τον συγκυτιακό αναπνευστικό ιό (RSV), ο οποίος προσβάλλει συχνά τα παιδιά, χρησιμοποιώντας τεχνικές δομικής βιολογίας. Το εμβόλιο περιέχει μεταλλαγμένες μορφές μιας πρωτεΐνης του ιού, σχεδιασμένες έτσι ώστε να αυξάνουν την πιθανότητα παραγωγής αντισωμάτων από το ανοσοποιητικό σύστημα. Τέτοιου είδους σχεδιασμένα αντιγόνα θα μπορούσαν στο μέλλον να χρησιμοποιηθούν και κατά του HIV.

Διάφανος εγκέφαλος
Μια νέα τεχνική χημικής κατεργασίας ιστών, με την ταιριαστή ονομασία Clarity («Καθαρότητα») αντικαθιστά τα αδιαφανή λιπίδια του εγκεφάλου με μόρια διαφανούς τζελ. Η νέα μέθοδος για διαυγείς εγκεφάλους αφήνει ανέπαφη τόσο τη μικροσκοπική όσο και τη μακροσκοπική δομή, επιτρέποντας έτσι στους ερευνητές να βλέπουν ταυτόχρονα και το δέντρο και το δάσος.

Καλλιεργημένα όργανα
Οι τεχνολογίες καλλιέργειας ιστών είναι τα τελευταία χρόνια ένα από τα πιο καυτά ερευνητικά πεδία. Βλαστικά κύτταρα που αφέθηκαν να αναπτυχθούν πάνω σε τρισδιάστατες σκαλωσιές χρησιμοποιήθηκαν φέτος για την καλλιέργεια μίνι νεφρών ή ακόμα και μίνι ανθρώπινων εγκεφάλων. Προς το παρόν, αυτά τα «οργανοειδή» δεν διαθέτουν νεύρα και αιμοφόρα αγγεία, είναι όμως χρήσιμα στην κατανόηση της ανάπτυξης και της φυσιολογίας του ανθρώπου.

Η προέλευση των κοσμικών ακτίνων
Η Γη βομβαρδίζεται συνεχώς από σωματίδια υψηλής ενέργειας που διαπερνούν το Ηλιακό Σύστημα. Οι πορείες τους όμως επηρεάζονται από τυχόν μαγνητικά πεδία που συναντούν στο δρόμο τους, οπότε είναι δύσκολο να προσδιορίσει κανείς την προέλευσή τους. Φέτος, οι αστρονόμοι έδωσαν απάντηση σε ένα ερώτημα 100 ετών: οι κοσμικές ακτίνες προέρχονται από γερασμένα άστρα που εκρήγνυνται σε σουπερνόβα.

Τα μικρόβια μέσα μας
Μια νέα μελέτη για τα τρισεκατομμύρια μικρόβια που φιλοξενεί το ανθρώπινο έντερο εμφανιζόταν σχεδόν κάθε εβδομάδα σε όλη τη διάρκεια του 2013. Οι φιλοξενούμενοι μέσα μας διαπιστώνεται ότι συνδέονται με την παχυσαρκία, με τον καρκίνο, ακόμα και με την ανθρώπινη συμπεριφορά. Για την καταπολέμηση μιας ποικιλίας ασθενειών, θα πρέπει τώρα να μάθουμε πώς να χειραγωγούμε την πολύτιμα μικροχλωρίδα.

Μικροδρεπανοκυτταρική Αναιμία ένας δρόμος δίχως ροδοπέταλα. Εκεί όπου οι ακτίνες του Ήλιου περνούν από χαραμάδες.. η μήπως όχι?

Όλοι ήρθαμε σε αυτό τον κόσμο γιατί έτσι το επέλεξε ο θεός.

Ήταν όλα σχεδιασμένα για την απόλυτη ευτυχία.

Μέσα από μια υγιή σχέση δυο ανθρώπων να κάνουν οικογένεια και το σπίτι να γεμίσει από θαλπωρή πλημυρίζοντας από γέλια μικρών παιδιών. 

Όλα πήγαιναν καλά μέχρι που ο μικρός γιος αναρωτήθηκε και ρώτησε μια μέρα τους γονείς του.

Πατέρα γιατί να διαβαίνω αυτό τον δρόμο εγώ? 

Μητέρα θα υπάρξουν καλύτερες μέρες για μένα? 

Η απάντηση ήταν πάντοτε καθησυχαστική, και κάτω υπό την προστασία των ιατρών που έκαναν ότι μπορούσαν υπήρχε το αίσθημα της ασφάλειας, έστω και αν ο πόνος διαπερνούσε το κορμί από τις συνεχείς αιματολογικές διαταραχές και τον ορό να πέφτει αργά βασανιστικά με την ελπίδα να σταματήσει το μαρτύριο του πόνου. 

Από τότε πέρασαν 35 ολόκληρα χρόνια, όπου ο μικρός γιος ανήκει πλέον στην γενιά των σαραντάρηδων. Έχει αράξει πια σε ένα λιμάνι όπου λέγετε υδροξυκαρβαμιδη (Siklos) καθώς η ιατρική επιστήμη έκανε άλματα. 

Κοιτάζοντας πίσω στο παρελθόν (αυτό της ζωής του) θα ήθελε να ευχαριστήσει ορισμένους Ανθρώπους με Α κεφαλαίο που μέσα από αυτόν τον δύσκολο και δυσβάστακτο δρόμο του στάθηκαν και κυρίως στον ψυχολογικό τομέα και τον έκαναν να ξεχάσει τον πόνο. [Γιατροί και Γονείς] οι λέξεις αυτές χαϊδεύουν το αυτί του.. ήταν οι υπεύθυνοι Ήρωες που τον στήριξαν. 

Του είπαν ότι σε αυτόν τον σκοτεινό δρόμο που διαβαίνεις οι ακτίνες του Ήλιου θα βγουν απλά να πιστεύεις στο καλύτερο και ποτέ να μην σκέφτεσαι το χειρότερο, ότι μια μέρα η τεχνολογία θα ανακουφίσει όλους αυτούς τους ανθρώπους που υποφέρουν από την πάθηση σου. 

Και τους πίστεψε, του έδωσαν όραμα να ζει, να πιστεύει στην ζωή, να εκτιμά το καθετί, και να χαμογελά, να κάνει φίλο τον πόνο και μαζί να περνανε το δύσκολο μονοπάτι που είναι σκοτεινό.. αλλά δες εκεί μακριά.. 

  [Υυπάρχουν οι ακτίνες του Ήλιου που σύντομα θα τον ζεσταίνουν]

Σε πνευμονικά κύτταρα μετέτρεψαν βλαστοκύτταρα αμερικανοί επιστήμονες

Αμερικανοί επιστήμονες κατάφεραν για πρώτη φορά να μετατρέψουν ανθρώπινα βλαστικά κύτταρα σε λειτουργικά κύτταρα πνευμόνων, δημιουργώντας βάσιμες ελπίδες για μελλοντική μεταμόσχευση πνευμονικού ιστού σε ασθενείς, από τα ίδια τους τα κύτταρα.

Όπως αναφέρεται σε σχετικό άρθρο του επιστημονικού εντύπου Nature Biotechnology, οι ερευνητές του Ιατρικού Κέντρου και του Τμήματος Βιοϊατρικής Μηχανικής του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, με επικεφαλής τον καθηγητή Μικροβιολογίας - Ανοσολογίας Χανς-Βίλεμ Σνεκ, μετέτρεψαν τα βλαστοκύτταρα σε επιθηλιακά κύτταρα, αυτά δηλαδή που καλύπτουν την επιφάνεια των πνευμόνων.

Σύμφωνα με τον Δρ Σνεκ, «μακροπρόθεσμα ελπίζουμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή την τεχνική για να δημιουργήσουμε ένα αυτόλογο μόσχευμα πνεύμονος», δηλαδή να χρησιμοποιηθούν κύτταρα από το δέρμα του ασθενούς, που θα μετατραπούν σε πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα και, στη συνέχεια, σε ιστό πνεύμονος.

Μέχρι τώρα οι επιστήμονες είχαν καταφέρει να μετατρέψουν ανθρώπινα βλαστοκύτταρα σε κύτταρα καρδιάς, παγκρέατος, εντέρου, ήπατος και νεύρων, δίνοντας ώθηση στην αναγεννητική ιατρική.

Όπως εξηγεί ο Δρ Σνεκ «τελικά μπορέσαμε να κάνουμε το ίδιο με κύτταρα πνευμόνων. Αυτό είναι σημαντικό, επειδή οι μεταμοσχεύσεις πνευμόνων έχουν ιδιαίτερα κακή πρόγνωση».

Οι ερευνητές διευκρινίζουν πάντως πως για την κλινική αξιοποίηση του επιτεύγματός τους θα χρειαστούν ακόμα αρκετά χρόνια. Ο στόχος πάντως είναι, στο απώτερο μέλλον οι γιατροί να παίρνουν πνεύμονα από κάποιον δωρητή, να αφαιρούν όλα τα πνευμονικά κύτταρα, διατηρώντας μόνο το ικρίωμα («σκαλωσιά») του οργάνου και στη συνέχεια, να το τροφοδοτούν με νέα πνευμονικά κύτταρα, που θα τα έχουν δημιουργήσει από τον ίδιο τον ασθενή, μέσω της παραπάνω τεχνικής μετατροπής των βλαστοκυττάρων του. Με αυτόν τον τρόπο, το μεταμοσχευμένο όργανο δεν θα απορρίπτεται από τον οργανισμό του δέκτη, κάτι που σήμερα γίνεται σε αρκετούς ασθενείς.

Το Πανεπιστήμιο Κολούμπια έχει ήδη καταθέσει αίτηση στην αρμόδια Αρχή των ΗΠΑ για την κατοχύρωση της σχετικής εμπορικής πατέντας της νέας τεχνικής.