Η Βέροια και οι 10 πιο όμορφες πόλεις στην Ελλάδα

Βέροια 

Μια χώρα με απίστευτη φυσική ομορφιά, συναρπαστική ιστορία και λαογραφία, η Ελλάδα έχει αναμφισβήτητα κάτι για τον καθένα. Από τις γραφικές παράκτιες πόλεις σε ορεινά χωριά και πολυπολιτισμικές μακεδονικές πόλεις, ο δημοφιλής ιστότοπος Culturetrip.com επέλεξε 10 πόλεις που πρέπει οπωσδήποτε κανείς να επισκεφθεί. Δέκα προορισμούς που προσφέρουν μια διαφορετική πλευρά της χώρας.

1. Ναύπλιο

Λίγες πόλεις αντανακλούν τόσο καλά την πλούσια ιστορία της Ελλάδας, όπως το Ναύπλιο. Είναι μία από τις πιο κομψές πόλεις και ένας από τους πιο ρομαντικούς προορισμούς της χώρας. Βρίσκεται στην καρδιά της ιστορικής περιοχής της Αργολίδας, στην Πελοπόννησο. Το Ναύπλιο έχει βαθιές πολιτιστικές ρίζες στην Αρχαία Ελλάδα και την Ενετική περίοδο του 15ου και 17ου αιώνα. Άκμασε ως πρώτη πρωτεύουσα της σύγχρονης Ελλάδας στις αρχές της δεκαετίας του 1800. Η πόλη διαθέτει πανέμορφα νεοκλασικά αρχοντικά, όμορφη βενετσιάνικη αρχιτεκτονική και γραφικά σοκάκια. Το τοπίο αποτελείται από δύο ενετικά κάστρα, το Παλαμήδι και την Ακροναυπλία, χτισμένη σε δύο διαδοχικούς λόφους. Δεν πρέπει να χάσετε, το μικρό φρούριο Μπούρτζι στον Αργολικό κόλπο, το οποίο προσφέρει μοναδική θέα στο Ναύπλιο και το ιδανικό σκηνικό για ρομαντικές αποδράσεις.

2. Πάργα

Η γραφική πόλη της Πάργας είναι ο πιο δημοφιλής προορισμός το καλοκαίρι στην Ήπειρο, στη Δυτική Ελλάδα. Χτισμένη αμφιθεατρικά στις πλαγιές του λόφου Πεζοβόλου και με πλούσιο πράσινο και καταγάλανη θάλασσα, η πόλη έχει μια χαλαρή νησιώτικη ατμόσφαιρα. Ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει τα γοητευτικά και πολύχρωμα σπίτια στην προκυμαία και τις πλακόστρωτες πλατείες, και να επισκεφθεί τα ερείπια ενός παλιού ενετικού κάστρου στην κορυφή του λόφου.

3. Καλαμπάκα

Με πληθυσμό περίπου 12.000 ανθρώπων, η μικρή πόλη της Καλαμπάκας βρίσκεται στην Κεντρική Ελλάδα. Είναι χτισμένη στους πρόποδες των Μετεώρων, ένα σύμπλεγμα από απότομους βραχώδεις σχηματισμούς που φιλοξενούν τα ξακουστά μοναστήρια των Μετεώρων, τα οποία είναι ανάμεσα στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Η Καλαμπάκα έχει μια πλούσια ιστορία που χρονολογείται από την αρχαία Ελλάδα και ειδικά τη βυζαντινή εποχή, με πολλές όμορφες ορθόδοξες εκκλησίες και παρεκκλήσια. Μπορείτε να περπατήσετε στα στενά πλακόστρωτα δρομάκια της γραφικής παλιάς συνοικίας της πόλης, μεγάλο μέρος της οποίας είναι χτισμένο κάτω από την σκιά των βράχων.

4. Καστοριά

Ο κρυμμένος θησαυρός της Βόρειας Ελλάδας, η φωτογενής πόλη της Καστοριάς είναι χτισμένη πάνω σε μια στενή λωρίδα γης ανάμεσα στα ήρεμα νερά της πανέμορφης λίμνης Ορεστιάδας, δίνοντας την εντύπωση ενός πλωτού νησιού. Η πόλη άκμασε κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα με το εμπόριο γούνας, πολλές από τις πολυτελείς επαύλεις των εμπόρων της και τα παραδοσιακά σπίτια μπορεί κανείς να τα θαυμάσει στις παλιές συνοικίες Ντολτσό και Απόζαρι, μαζί με 72 όμορφες εκκλησίες που είναι μια απόδειξη για του πλούσιου βυζαντινού παρελθόντος της. Ο περίπατος γύρω από τη λίμνη είναι ίσως ένας από τους πιο όμορφους περιπάτους στην Ελλάδα, προσφέροντας εκπληκτική θέα της Καστοριάς και των γύρω βουνών.

5. Καρπενήσι

Ευρέως δημοφιλής προορισμός για τους λάτρεις του αθλημάτων και τους λάτρεις της φύσης, το Καρπενήσι είναι μια μικρή πόλη που βρίσκεται σε μια απομακρυσμένη και αραιοκατοικημένη περιοχή της Κεντρικής Ελλάδα που είναι γνωστή ως «Μικρή Ελβετία». Η φήμη της πόλης οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην παρθένα φυσική ομορφιά των γύρω βουνών, δασών και ποταμιών, και την καθιστούν ιδανικό προορισμό. Για το μέγεθός του, το Καρπενήσι προσφέρει μια αξιοπρεπή επιλογή από παραδοσιακά καταλύματα, αρτοποιεία, καθώς και εστιατόρια, και μπορεί να υπερηφανεύεται για μια μεγάλη ποικιλία από τοπικά εδέσματα, όπως το περίφημο λουκάνικο με πράσο και το προσούτο.

6. Μέτσοβο

Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.200 μέτρων, στην καρδιά της μαγευτικής οροσειράς της Πίνδου στην Ήπειρο, το Μέτσοβο είναι αναμφίβολα μία από τις πιο γραφικές πόλεις στην Ελλάδα. Η πόλη ήταν γενέτειρα των πιο έμπειρων μαστόρων της χώρας που χρησιμοποίησαν τους πλούσιους φυσικούς πόρους της περιοχής για να χτίσουν πανέμορφα αρχοντικά, μοναστήρια, βρύσες, καλντερίμια και δρόμους και τις πλατείες, τα περισσότερα από τα οποία παραμένουν ανέγγιχτα από το χρόνο. Οι κοντινές βουνοκορφές, πλαγιές και παρθένα δάση προσφέρουν ένα συγκλονιστικό θέαμα στους επισκέπτες, οι οποίοι μπορούν να απολαύσουν γραφικές πεζοπορίες στη γύρω περιοχή. Παρά τη ραγδαία αύξηση του τουρισμού τα τελευταία χρόνια, το Μέτσοβο διατηρεί ακόμη τον παραδοσιακό του χαρακτήρα, συνδυάζοντας τέλεια το παρελθόν με το παρόν, προσφέροντας ένα πλήθος από πολιτιστικές και αθλητικές δραστηριότητες όλο το χρόνο.

7. Βέροια

Η παλιά πόλη της Βέροιας βρίσκεται στη Βόρεια Ελλάδα, ανάμεσα στις πλαγιές του Βερμίου και τις όχθες του Αλιάκμονα ποταμού. Οχυρωμένη σε βαθιά ριζωμένη ιστορία που χρονολογείται από την αρχαία Μακεδονία, το Βυζάντιο και την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η Βέροια προσφέρει μια πληθώρα πολιτιστικών εμπειριών, από τις υπέροχες βυζαντινές εκκλησίες και τα αξιόλογα μνημεία, όπως το Βήμα του Αποστόλου Παύλου, η ιστορική μακεδονική και οθωμανική αρχιτεκτονική και οι πέτρινοι πλακόστρωτοι δρόμοι και πλατείες. Ίσως ένα από τα πιο ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά της πόλης είναι η καλά διατηρημένη παλιά εβραϊκή συνοικία και συναγωγή, απομεινάρι της ευημερούσας εβραϊκής κοινότητας της Βέροιας μέχρι το 1940. Η Βέροια χρησιμεύει ως μια βολική βάση για να εξερευνήσετε τα γραφικά μοναστήρια και ορεινά χωριά διάσπαρτα γύρω στην περιοχή, και να επισκεφθείτε το περίφημο αρχαιολογικό χώρο των Αιγών, την πρώτη πρωτεύουσα αρχαίας Μακεδονίας.

8. Ξάνθη

Βρίσκεται στη Θράκη, στο σταυροδρόμι μεταξύ Ευρώπης και Ασίας, η Ξάνθη είναι γνωστή ως «η πόλη με τα χίλια χρώματα» για τη ζωντανή, πολυπολιτισμική ατμόσφαιρα. Η πόλη οφείλει μεγάλο μέρος της φήμης και στην πρώην πολυσύχναστη καπνοβιομηχανία και το φημισμένο παραδοσιακό καρναβάλι του, το οποίο πραγματοποιείται κάθε Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο. Η Παλιά πόλη της Ξάνθης λέγεται ότι είναι ένα ανοιχτό μουσείο, παρουσιάζοντας μια συναρπαστική συγχώνευση των αρχιτεκτονικών παραδόσεων που αντανακλούν τη θρησκευτική και πολιτιστική πολυμορφία των λαών που έζησαν και μεγαλούργησαν στην πόλη.

9. Γαλαξίδι

Η γραφική παραθαλάσσια πόλη του Γαλαξιδίου βρίσκεται στις βόρειες ακτές του Κορινθιακού κόλπου, στην Κεντρική Ελλάδα. Ως παλιό πλούσιο και πολυσύχναστο λιμάνι, το Γαλαξίδι έχει καταφέρει να διατηρήσει ένα μεγάλο μέρος της δόξας της ναυτικής ιστορίας του, και διατηρείται μέρος της στο Ναυτικό Μουσείο της πόλης. Είναι διάσημος προορισμός yachting. Η προκυμαία και τα πολύχρωμα δρομάκια είναι διακοσμημένα με όμορφα διώροφα παραδοσιακά κτίρια και ελληνικές ταβέρνες.

10. Άγιος Νικόλαος

Η όμορφη πόλη του Αγίου Νικολάου βρίσκεται στον εκπληκτικό κόλπο Μιράμπελλου, στη βόρειο-ανατολική ακτή της Κρήτης. Η πόλη πήρε το όνομα της από το βυζαντινό εκκλησάκι του 9ου αιώνα του Αγίου Νικολάου και χτίστηκε ως λιμενική υπηρεσία για την ανατολική Κρήτη, χάρη στην εξαιρετική τοποθεσία του. Με θέα στη θάλασσα από τις τρεις πλευρές, η πόλη έχει πολλές προκυμαίε. Το πιο εκπληκτικό χαρακτηριστικό του είναι η φωτογενής λιμνοθάλασσα Βουλισμένη, η οποία, σύμφωνα με το μύθο, είναι απύθμενη. Από τον Άγιο Νικόλαο, οι ταξιδιώτες μπορούν να επισκεφθούν το περίφημο «νησί των λεπρών» της Σπιναλόγκας, τόπος απομόνωσης των λεπρών μέχρι το 1957.

πηγή:ellines.com

Οι 20 αρχαιότερες πόλεις στον κόσμο

Η εφημερίδα Telegraph παρουσιάζει τις 20 αρχαιότερες πόλεις που κατοικούνται συνεχώς από την ημέρα ίδρυσης τους μέχρι και σήμερα. 
Υπάρχουν βέβαια αντικρουόμενες απόψεις για το ποια πόλη είναι η αρχαιότερη, όμως σίγουρα οι 20 πόλεις που παρουσιάζονται στην λίστα έχουν πλούσια ιστορία, έχοντας κατοικηθεί για πρώτη φορά από το 9.000 π.Χ. έως το 1000 π.Χ. 
Όπως αναφέρεται στο άρθρο «αυτές οι πόλεις είναι η πιο κοντινή εμπειρία σε ένα ταξίδι στον χρόνο». Στη λίστα της γνωστής βρετανικής εφημερίδας συναντάμε 2 ελληνικές πόλεις. Πρώτα στο νούμερο 18 βρίσκουμε τη Θήβα, όπου οι πρώτοι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν το 1400 π.Χ. και στη συνέχεια στο νούμερο 16 συναντάμε την Αθήνα.
 
20. Βαρανάσι, Ινδία 1000 π.Χ. Είναι ιερή πόλη για τους Ινδουιστές και τους Βουδιστές. Η πόλη, εδώ και χιλιάδες χρόνια έχει υπάρξει πολιτιστικό και θρησκευτικό κέντρο της βόρειας Ινδίας. Πολλοί διάσημοι Ινδοί φιλόσοφοι, ποιητές, συγγραφείς και μουσικοί έζησαν εκεί, μέχρι και τις μέρες μας. Στο Βαρανάσι κήρυξε για πρώτη φορά ο Σιντάρτα Γκαουτάμα. 
19. Κάδιθ, Ισπανία 1.100 π.Χ. Είναι ένα μικρό κομμάτι γης στον Ατλαντικό και είναι το σπίτι του Ισπανικού Ναυτικού από τον 18ο αιώνα. Πρόκειται για την αρχαία πόλη Γάδειρα κοντά στο Στενό του Γιβραλτάρ (Ηράκλειες στήλες), το οποίο στην αρχαιότητα ήταν γνωστό και ως Γαδειρίδαι Πύλαι. Κατά τον 7ο αιώνα π.Χ., η πόλη αποτελούσε πλούσιο εμπορικό κέντρο κεχριμπαριού και κασσίτερου. 
18. Θήβα, Ελλάδα 1.400 π.Χ. Υπήρξε μεγάλη αντίπαλος των αρχαίων Αθηνών. Χτίστηκε κατά το μύθο από τον Κάδμο και έχει μεγάλη ιστορική και μυθολογική σημασία. Από τους πιο σημαντικούς Θηβαίους ήταν ο Επαμεινώνδας, μεγάλος στρατηγός της αρχαιότητας που έκανε τη Θήβα ηγεμονεύουσα της Ελλάδας, και ο Πελοπίδας, ο αρχηγός του διάσημου Ιερού Λόχου. ο πληθυντικό του ονόματος Θῆβαι οφείλεται στις περίφημες Δεκατέσσερις πύλες της, που συνδέονται στενά με τον μύθο της Νιόβης. 
17. Λάρνακα, Κύπρος 1.400 π.Χ. Είναι γνωστή για την όμορφη παραλία με τους φοίνικες. Αποτελεί τη διάδοχο πόλη του αρχαίου Κιτίου, ενός από τα σημαντικά βασίλεια της αρχαίας Κύπρου, γενέτειρα μεταξύ άλλων του αρχαίου φιλοσόφου Ζήνωνα. Το Κίτιο, ιδρυμένο από Έλληνες αποίκους τον 14ο π.Χ. αιώνα, υπήρξε αργότερα σημαντική αποικία των Φοινίκων. Είναι, μεταξύ άλλων, γνωστό από την εκστρατεία του Κίμωνος του Αθηναίου, ο οποίος πέθανε ενώ το πολιορκούσε. 
16. Αθήνα, Ελλάδα 1.400 π.Χ. Η γενέτειρα της δημοκρατίας και το λίκνο του Δυτικού Πολιτισμού, το κληροδότημα της Αθήνας είναι πασιφανές. Η Αρχαία Αθήνα, μια περιτοιχισμένη πόλη, ήταν μία πανίσχυρη πόλη-κράτος, που αναπτύχθηκε παράλληλα με το λιμάνι της, το οποίο αρχικά ήταν το Φάληρο και αργότερα ο Πειραιάς. Οι Αθηναίοι πέρα από την Αττική κυριαρχούσαν μέσω του ισχυρού τους στόλου σε έναν μεγάλο αριθμό ιωνικών αποικιών στα νησιά του Αιγαίου και στα παράλια της Μικράς Ασίας. 
15. Balkh, Αφγανιστάν 1.500 π.Χ. Στους αρχαίους Έλληνες ήταν γνωστή ως Μπάκτρα και για τους άραβες είναι η «μητέρα των πόλεων». Η Μπαλχ (τα αρχαία Ζαρίασπα ή Βάκτρα) είναι πόλη, πρωτεύουσα της Βακτριανής, στο σημερινό Αφγανιστάν. Βρίσκεται στις εκβολές του ποταμού Ώξου. Σύμφωνα με τον Κτησία τα Ζαρίασπα ήταν η ακρόπολη των Βάκτρων.Στα Ζαρίασπα φέρεται να έμεινε ο Μέγας Αλέξανδρος (328-327) κατά την εκστρατεία στη Βακτριανή. 
14. Kirkuk, Ιράκ 2.200 π.Χ. Βρίσκεται 150 μίλια βόρεια της Βαγδάτης. Η στρατηγική της σημασία είχε αναγνωριστεί από τους Βαβυλώνιους. Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της Τρίτης Δυναστείας της Ουρ. Η πόλη ήταν ιδιαίτερα σημαντική κατά τον 11ο και το 10ο αιώνα π.Χ., όταν βρισκόταν υπό της εξουσία των Ασσυρίων. 
13. Ερμπίλ, Ιράκ 2.300 π.Χ. Βρίσκεται βόρεια του Kirkuk, αποτελούσε μία από τις βασικές στάσεις στο «Δρόμο του Μεταξιού». Οι Χουρρίτες από την Μικρά Ασία ήταν οι πρώτοι που εγκαταστάθηκαν στο Ούρμπιλουμ και επέκτειναν την κυριαρχία τους στη βόρεια Μεσοποταμία. Η πόλη ήταν στην κυριαρχία των Ασσυρίων από τον 25ο αιώνα π.Χ. μέχρι τον 7ο αιώνα π.Χ., αλλά στο τέλος του 7ου αιώνα π.Χ. έχασε την ανεξαρτησία της και πέρασε από τα χέρια των Βαβυλωνίων, των Μήδων, των Περσών και των Ελλήνων. Η Μάχη των Γαυγαμήλων δώθηκε κοντά στη σημερινή Αρμπίλ (Άρβηλα). 
12. Τύρος, Λίβανος 2.750 π.Χ. Το θρυλικό μέρος όπου γεννήθηκε η Ευρώπη και η Διδώ. Η πόλη δημιουργήθηκε το 2750 σύμφωνα με τον Ηρόδοτο και κυριεύτηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο το 332 π.Χ. Κατά την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου η Τύρος αρνούμενη την υποταγή αντιστάθηκε. Κατά τη διάρκεια της επτάμηνης πολιορκίας εφαρμόστηκαν από τους αντιπάλους όλα τα τότε γνωστά μέσα επίθεσης και άμυνας. Τότε εμφανίστηκε η πρώτη ιστορική χρήση τουπυρπολικού σκάφους. Τελικά μετά από προσχώσεις και επερχόμενου ρήγματος των τειχών η πόλη καταλήφθηκε παρά τον ηρωισμό των κατοίκων της. 
11. Ιερουσαλήμ 2.800 π.Χ. Είναι αρχαία πόλη, η οποία αποτελεί ιουδαϊκό, χριστιανικό και ισλαμικό κέντρο θρησκευτικής και ιστορικής σημασίας. Η πόλη έχει συνολικά πολιορκηθεί 23 φορές, της έχουν επιτεθεί 52 φορές, καταστράφηκε 2 φορές και κυριεύθηκε 44 φορές. Η παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ αποτελεί μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, περιβαλλόμενη από έναν οχυρωμένο τοίχο και διαιρεμένη σε τέσσερις συνοικίες: την αρμένικη, την χριστιανική, τη μουσουλμανική και την εβραϊκή. 
10. Βυρητός, Λίβανος 3.000 π.Χ. Ανασκαφές στην πόλη έχουν φέρει στο φως Φοινικικά, Ελληνιστικά, Ρωμαικά, Οθωμανικά και Αραβικά αντικείμενα. 
9. Gaziantep, Τουρκία 3.650 π.Χ. Κοντά στα σύνορα με τη Συρία. 
8. Φιλιππούπολη ή Plovdiv, Βουλγαρία 4.000 π.Χ.Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλης της Βουλγαρίας. Σύμφωνα με τον Αμμιανό Μαρκελλίνο η γραπτή ιστορία της Φιλιππούπολης μετά την Εποχή του Ορείχαλκου την καταγράφει ως Θρακικό οχυρωμένο οικισμό με το όνομα Ευμολπιάς. Τον 4ο αιώνα π.Χ. η πόλη ήταν κέντρο εμποροπανήγυρης. Το 342 π.Χ. καταλήφθηκε από τον Φίλιππο Β΄ της Μακεδονίας, πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που τη μετονόμασε Φιλιππόπολις. Η πόλη είχε προηγμένα δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης. Την υπεράσπιζαν διπλά τείχη, πολλά από τα οποία διατηρούνται ακόμη και είναι ορατά από τους τουρίστες. Σήμερα μόνο να μικρό μέρος της αρχαίας πόλης έχει ανασκαφεί. 
7. Σιδώνα, Λίβανος 4.000 π.Χ. 
6. Φαγιούμ, Αίγυπτος 4.000 π.Χ. 
5. Susa, Ιράν 4.200 π.Χ. 
4. Δαμασκός, Συρία 4.300 π.Χ. 
3. Χαλέπι, Συρία 4.300 π.Χ. 
2. Βύβλος, Λίβανος 5.000 π.Χ. 
1. Ιερυχώ 9.000 π.Χ.

Ονομασίες πόλεων - Προέλευση ονομάτων της χώρας μας

Καταρχήν, από πού πήρε το όνομά της η ίδια η χώρα μας;
 Σύμφωνα με την ιστορία (και τον Όμηρο), η Ελλάδα πήρε το όνομά τηςαπό τον Έλληνα, γιο του Δευκαλίωνα ή του Δία ή του Προμηθέα και της Πύρρας.Την εποχή του Πελοποννησιακού πολέμου (τέλη του 5ου αιώνα π.Χ.) «ελληνικός» χαρακτηρίζεται oλόκληρος ο γεωγραφικός χώρος της σύγχρονης ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδας και ακόμα της Κάτω Ιταλίας και Σικελίας (Μεγάλη Ελλάς).

Ότι η Αθήνα ονομάστηκε έτσι προς τιμήν της θεάς Αθηνάς, είναι γνωστό. Αλλά η Θεσσαλονίκη; 
Η Θεσσαλονίκη, που ιδρύθηκε από τον Κάσσανδρο, πήρε το όνομά της προς τιμή της συζύγου του, Θεσσαλονίκης, ετεροθαλούς αδελφής του Μεγάλου Αλεξάνδρου και θυγατέρας του Φιλίππου Β’ και της πέμπτης συζύγου του, της Θεσσαλίδας πριγκίπισσας Νικησιπόλεως. Το όνομά της προέρχεται από τη σύνθεση των λέξεων «Θεσσαλών» και «νίκη», εις μνήμην της νίκης των Μακεδόνων και των Θεσσαλών έναντι της τυραννίδας των Φερών και των συμμάχων της, Φωκέων, κατά τον Γ’ Ιερό Πόλεμο. 

Αλλά και το όνομα Πάτρα προέρχεται από τον Πατρέα, τον μυθικό οικιστή της πόλης.
Ενώ η Πελοπόννησος, που αρχικά ονομαζόταν Πελασγία (από τον γενάρχη των Πελασγών) και Απιά (από τον Απιό, γιο του Δευκαλίωνα), ονομάστηκε αργότερα από τον Πέλοπα, το γιο του Τάνταλου και βασιλιά της Ήλιδας.

Από μυθικά πρόσωπα πήραν το όνομά τους και αμέτρητα άλλα μέρη στην Ελλάδα, όπως η Ζάκυνθος(φωτο) που, σύμφωνα με τον Όμηρο, ονομάστηκε έτσι από τον Ζάκυνθο, γιο του βασιλιά της Τροίας Δάρδανου, ο οποίος έφτασε στο νησί γύρω στα 1.500 π.Χ. και έκτισε εκεί την ομώνυμη πόλη. Ωστόσο, ο ιστορικός μελετητής Γούντ αναφέρει πως το όνομα του νησιού οφείλεται στην ορεινή μορφολογία του και ότι «Ζα-κυνθος» στα αρχαία σημαίνει «πολύ – λόφος».

Παραμένοντας στα Επτάνησα, η Κέρκυρα πήρε το όνομά της από την νύμφη Κέρκυρα, την κόρη του Ασωπού ποταμού, την οποία αγάπησε ο Ποσειδώνας και την πήγε στο νησί. Από τον έρωτά τους γεννήθηκε ο Φαίακας, στον οποίο χρωστά το νησί το μυθικό του όνομα ως «νησί των Φαιάκων». Και αν αναρωτιέστε γιατί στα αγγλικά λέγεται Corfu, στα χρόνια του Βυζαντίου το νησί ονομάστηκε «Κορυφώ» από τη δίκορφη Ακρόπολη, που βρισκόταν στη θέση της σημερινής πόλης. Δεν ήταν δύσκολο το Κορυφώ να παραφραστεί σε Κόρφου.

Η Κεφαλονιά πήρε το όνομά της από τον Βασιλιά Κέφαλο, όμως άλλες πηγές αναφέρουν και την αρχαία φυλή των Κεφαλλήνων, ή ακόμα ότι το όνομα προέρχεται από τη λέξη «κεφάλι», εννοώντας την Κεφαλονιά ως την «κεφαλή» (είναι άλλωστε το μεγαλύτερο νησί) των Επτανήσων.

Όσο για τις Κυκλάδες, η Μύκονος (φωτο), για παράδειγμα, λέγεται πως πήρε το όνομά της από τον ήρωα Μύκονο. Σύμφωνα με τη μυθολογική παράδοση, με το νησί καταπλάκωσε ο Ηρακλής τον τελευταίο από τους γίγαντες. 
Η Πάρος πήρε το όνομα του Πάρου, γιου του Παρασσίου του Αρκάδα, ο οποίος με άλλους αποίκους εγκαταστάθηκε στο νησί. 
Και η Νάξος πήρε το όνομά της πρώτα από τον Νάξο, τον θρυλικό ηγεμόνα των Κάρων, πρώτων αποίκων του νησιού.

Η Σαντορίνη, βέβαια, είναι πιο περίπλοκη περίπτωση. Το όνομα "Θήρα" προέρχεται από τον αρχαίο Σπαρτιάτη Θήραν που αποίκησε πρώτος το νησί. Το όνομα "Σαντορίνη" προέρχεται από τους διερχόμενους Φράγκους Σταυροφόρους, οι οποίοι κατά το πέρασμα τους στέκονταν για ανεφοδιασμό κοντά στην εκκλησία της Αγίας Ειρήνης που υπήρχε στο νησί. Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας επίσημα καθιερώθηκε το όνομα "Θήρα", οι ξένοι χάρτες όμως συνέχισαν να την ονοματίζουν "Σαντα-Είρηνα" και έτσι παρέμεινε με μικρή παραφθορά από τους Έλληνες ως "Σαντορίνη" (αντί του ορθότερου Σαντορήνη).

Μεγάλη ιστορία έχει και το όνομα της Κρήτης. Στο νησί αρχικά ζούσαν οι καλούμενοι Ιδαίοι Δάκτυλοι ή Κουρήτες που είχαν βρεθεί εκεί από τη Φρυγία (= η Τρωάδα στη Μ. Ασία). Οι αυτόχθονες αυτοί κάτοικοι, λεγόμενοι και Ετεοκρήτες, είχαν βασιλιά τον Κρή (Κρήτα), ο οποίος ανακάλυψε πολλά και πολύ σημαντικά πράγματα στο νησί, τα οποία είχαν τη δυνατότητα να ωφελήσουν την κοινωνική ζωή των ανθρώπων.

Το Πήλιο (φωτο), πεδίο της Γιγαντομαχίας, θερινή κατοικία των 12 θεών του Ολύμπου και Μυθική χώρα των Κενταύρων, φιλοξένησε στην κορυφή του τον γάμο της Θέτιδας και του Πηλέα, από τον οποίο πήρε το όνομά του. Ο Πηλέας ήταν μυθικός βασιλιάς της περιοχής, πατέρας του πασίγνωστου μυθικού ήρωα του Τρωικού Πολέμου, Αχιλλέα.

Όσο για την Εύβοια, λέγεται βέβαια ότι πήρε το όνομα της από την Εύβοια, νύμφη και κόρη του ποταμού Ασωπού (ενώ παλαιότερα επικρατούσε και η ονομασία "Χαλκίς", λόγω των πλούσιων κοιτασμάτων χαλκού), αλλά παράλληλα το όνομά της φανερώνει το γόνιμο καλλιεργήσιμο έδαφος και την ανεπτυγμένη βοοτροφία του νησιού ("ευ" και "βους" σημαίνει "Καλό Βόδι").

Τα μυθικά και ιστορικά γεγονότα
Από τα πιο ενδιαφέροντα (ιστορικά) ονόματα ανακαλύψαμε πως έχει η Ανάφη. Ο μύθος λέει πως όταν οι Αργοναύτες επέστρεφαν από την Κολχίδα, συνάντησαν μεγάλη θαλασσοταραχή έξω από την Ανάφη. Τότε προσευχήθηκαν στον Απόλλωνα κι εκείνος έδιωξε την αντάρα, με αποτέλεσμα να "αναφανεί" μπροστά τους το νησί, όπου και αγκυροβόλησαν, ονομάζοντάς το "Ανάφη".

Διαφορετικές εκδοχές υπάρχουν για το όνομα της Καρπάθου (φωτο). Η μυθολογική εκδοχή αναφέρει ότι επειδή οι πρώτοι κάτοικοι αγαπούσαν υπερβολικά τον τόπο τους, έκλεψαν (άρπαξαν) τους Ολύμπιους θεούς και τους πήγαν στο νησί. Από την πράξη τους αυτή, ονομάστηκαν Αρπάθεοι, που μετά μετατράπηκε σε Καρπάθεοι και τέλος σε Καρπάθιοι οπότε και η Κάρπαθος. Άλλες εκδοχές μιλούν για ορυκτά και φυτά που υπάρχουν στο νησί με παρόμοιο όνομα, ενώ ο Όμηρος την ονομάζει Κράπαθο.

Όσο για την Ικαρία, είναι γνωστό πως οφείλει το όνομά της, όπως και το Ικάριο Πέλαγος που την περιβάλλει, στον μυθικό ήρωα Ίκαρο, γιο του μηχανικού Δαίδαλου, που πετώντας με τον πατέρα του από την Κρήτη προς την Αθήνα με κέρινα φτερά, έπεσε και πνίγηκε κοντά στο νησί. >

Τέλος, πολλές φορές έχουμε αναρωτηθεί προς τι η ονομασία Καμμένα Βούρλα. Δυσκολευτήκαμε να βρούμε μία βάσιμη απάντηση, αλλά τελικά καταλήξαμε στο εξής: Η αρχική ονομασία των σημερινών Καμένων Βούρλων ήταν «Παλιοχώρι», αλλά κατά τους χρόνους της τουρκοκρατίας σε μια τουρκική επιδρομή, οι κάτοικοι, σύμφωνα με μια παράδοση αναζήτησαν καταφύγιο σωτηρίας μέσα στα βούρλα. Όταν πέρασε ο κίνδυνος, έγινε πολύς λόγος για τη σωτηρία τους και πάνω στη συζήτηση κάποιος είπε τη φράση «ας είναι καλά τα καημένα τα βούρλα». Πρώτη επίσημη ονομασία ως «Καϋμένα Βούρλα» έχουμε στο βασιλικό διάταγμα του Γεωργίου Α` στις 29 Αυγούστου 1912 περί αναγνωρίσεως των Δήμων και Κοινοτήτων του Νομού Φθιώτιδος.

Γεωγραφία και εδαφική μορφολογίαΤο σχήμα των νησιών και εδαφική μορφολογία κάποιων περιοχών έπαιξαν εξίσου σημαντικό ρόλο στην ονομασία τους. 
Η Σκόπελος (φωτο), για παράδειγμα, πήρε μάλλον το όνομα της από το σκοπελώδες των βόρειων ακτών της. Το ίδιο και η Σκύρος, που σύμφωνα με ιστορικούς ονομάστηκε έτσι από το άγριο πετρώδες έδαφος της, αφού «σκίρον» ή «σκύρον» σημαίνει συντρίμμια πέτρας (κατάλληλο για σκυρόδεμα) ή χαλίκι.

Όσο για τη Μάνη, υπάρχουν πολλές εκδοχές για το πότε και πώς δόθηκε το όνομά της. Η μία λέει ότι προέρχεται από τη λατινική λέξη manus (=χέρι) επειδή καθώς οι ναυτικοί πλησίαζαν το ακρωτήρι Ταίναρο και αντίκριζαν το σχήμα της ξηράς αποφάσισαν να ονομάσουν τη περιοχή Brazzo di Maina. Άλλη εκδοχή λέει πως, λόγω των ισχυρών ανέμων, οι ναυτικοί που περνούσαν από τη περιοχή έκαναν μάϊνα τα πανιά, ενώ σύμφωνα με μία τρίτη οι Ρωμαίοι έλεγαν συχνά τη φράση «In Manis», επειδή εδώ ήταν η πύλη του Άδη που εισέρχονταν οι ψυχές (Manes). Επικρατεί πάντως και η εκδοχή που παραπέμπει στο κτίσιμο του περίφημου κάστρου της Μαΐνης, που έχτισε ο αρχιτέκτονας Μαΐνης, ενώ τελευταία συζητιέται ότι το όνομα μπορεί και να προέρχεται από το πατέρα των Θεών «Μάνη». Ο Μάνης είναι ο πατέρας του Κρόνου και παππούς του Δία, για τον οποίο στην Θεογονία του Απολλόδωρου λέγεται «Μάνης το δεύτερο όνομα του Θεού Ουρανού».

Τέλος, το… χαριτωμένο Καρδίτσα προήλθε πιθανότητα από το γεγονός ότι η πόλη βρίσκεται στην «καρδία» της Ελλάδος και δη του Θεσσαλικού κάμπου. Το όνομα της Λευκάδας προήλθε από το όνομα «Λευκάς πέτρα» ή «Λευκάς άκρα», αρχαιότερη ονομασία του σημερινού Λευκάτα, νοτιότερου ακρωτηρίου του νησιού. Και της Σκιάθου επειδή βρίσκεται στην "σκιά του Άθω" (του Αγίου Όρους). 

Αυθαιρεσίες και λεξιδάνεια
Βέβαια δεν έχει παίξει μόνο η ιστορία και η γεωγραφία ρόλο στην ονομασία κάποιων περιοχών. Μέρη δανείστηκαν ονόματα από παλαιότερους ξένους κατακτητές, άλλα μέρη βασίστηκαν σε θρησκευτικά ή χριστιανικά στοιχεία για το όνομά τους, ενώ κάποια ξεχώρισαν για κάποια τοπικά προϊόντα τους.
 Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Μεθώνη, που οφείλει μάλλον το όνομά της στο ωραίο κρασί (μέθη) που παρήγαγε.
 Ή οι Παξοί, των οποίων το όνομα, σύμφωνα με τον Μητροπολίτη Παραμυθία Αθηναγόρα, προέκυψε από την εξαγωγή πλακών που έβγαιναν στο νησί (σύνθεση της λέξης παξ = πλάκα και αε ή αι = νησί).

Η Κορώνη, από την άλλη, σύμφωνα με μια αρχαία λαϊκή παράδοση πήρε το όνομά της από ένα χάλκινο νόμισμα (Κουρούνα) που βρέθηκε όταν έσκαβαν τα θεμέλια για τα τείχη. Αναφέρεται ακόμη πως το αρχικό της όνομα ήταν Κορώνεια, που της έδωσε ο οικιστής Επιμηλίδης, ο οποίος καταγόταν από τη βοιωτική Κορώνεια. Οι ντόπιοι, όμως, μάλλον δεν μπορούσαν να συνηθίσουν αυτήν την ονομασία και την παρέφθειραν σε Κορώνη. 

Λεξιδάνειο είναι η ονομασία Ζαγόρι (φωτο) που προέρχεται από την εποχή της καθόδου Σλάβων φυλών στην Ελλάδα, οι οποίοι μετάφρασαν το αρχαίο όνομα της περιοχής «Παρωραία» που σημαίνει «Παρά Τω Όρος» σε «Ζαγόρι» που στα σλαβικά σημαίνει «πίσω από το βουνό», γεωγραφικά σε σχέση με τα Ιωάννινα. 

Αλλά και η Νίσυρος, λέξη που κατά μία άποψη είναι φοινικική και σημαίνει είτε "εποπτεία" είτε "απόκομμα", "θραύσμα". Μία άλλη ερμηνεία, ωστόσο, ετυμολογεί τη Νίσυρο από τις λέξεις «νέω» και «σύρω», συνδυάζοντας εύστοχα το όνομα του νησιού με το μύθο της δημιουργίας του. Σύμφωνα με αυτόν, η Νίσυρος σχηματίστηκε κατά τη Γιγαντομαχία, όταν ο Ποσειδώνας, κυνηγώντας το γίγαντα Πολυβώτη στο Αιγαίο, τον πρόλαβε κοντά στην Κω και, αποσπώντας με την τρίαινά του ένα τμήμα από αυτή, το έριξε στον γίγαντα. Η Νίσυρος αποτελεί τον βράχο με τον οποίο καταπλάκωσε ο Ποσειδώνας τον Πολυβώτη και το νησί τρέμει ακόμη από τον τιμωρημένο γίγαντα. Ο μύθος συμβολίζει το ηφαίστειο και τις δονήσεις που ταράζουν το νησί. 

Ενώ χριστιανικές ρίζες φαίνεται να έχει το όνομα της Καλαμάτας, αφού σύμφωνα με την παλαιότερη εκδοχή οφείλεται στην εκκλησία της Παναγιάς της Καλομάτας που υπήρχε στην περιοχή. Νεότερες, ωστόσο, έρευνες έχουν απορρίψει την παραπάνω εκδοχή και υποστηρίζουν ότι η Καλαμάτα πήρε το όνομα της είτε από την γειτονική αρχαία πόλη των Καλαμών, ή από τους πολλούς καλαμιώνες της περιοχής. Συζητιέται, τέλος, ότι το όνομα μπορεί και να προήλθε από το σύνηθες στην περιοχή επώνυμο Καλαμάτης που είναι γνωστό από αρκετά υστεροβυζαντινά έγγραφα. 

Τέλος, για θρησκευτικούς λόγους ονομάστηκε έτσι και η Ρόδος (φωτο). Το όνομα του νησιού συσχετίζεται με το ομώνυμο λουλούδι (αποκαλείται άλλωστε και νησί των ρόδων), ιερό στον Ήλιο. Τα αρχαία νομίσματα της Ρόδου, μάλιστα, παρίσταναν από το ένα μέρος το κεφάλι του Ήλιου και από το άλλο το ρόδον. 
Για την ιστορία, και επειδή γνωρίζω πως πολλοί έχουν αυτή την απορία, λόγω της περίφημης ελληνικής ταινίας με τον Χατζηχρήστο, η Κολοπετινίτσα είναι το ελληνικό όνομα του μικρού χωριού Τριταία, στο νομό Φωκίδας.