Ο 15χρονος από την Καβάλα που έφτιαξε με 500 ευρώ ρομπότ με νοημοσύνη!

Ο Δημήτρης Χατζής δημιούργησε μόνος του ένα απίστευτο 

ανθρωποειδές με 500 ευρώ. Είναι ένας από τους έξι στον

 πλανήτη που έχουν κατασκευάσει InMoov ρομπότ

Για τον Δημήτρη Χατζή η Πέμπτη θα μπορούσε να είναι η πρώτη ημέρα της νέας του ζωής 

αν ο ίδιος δεν ήταν τόσο σεμνός και μαζί με την οικογένεια του δεν πατούσαν τόσο γερά στα 

πόδια τους.

Και τις τρεις φορές που ανέβηκε στο βήμα της κατάμεστης αίθουσας του ξενοδοχείου

 Intercontinental, oπου η Λέσχη Επιχειρηματικότητας απένειμε τα βραβεία Κούρος,

 ήταν αυτός που κέρδισε το πιο έντονο και το πιο διαρκές χειροκρότημα από ότι 

καταξιωμένοι επιχειρηματίες οι οποίοι επίσης βραβεύονταν όπως ο Αριστοτέλης 

Παντελιάδης της ΜΕΤΡΟ ΑΕΒΕ και ο φαρμακοβιομήχανος Δημήτρης Δέμος της DEMO AEBE.

Ο Δημήτρης έλαβε τον Έπαινο Νεανικής Πρωτοβουλίας και Επιχειρηματικότητας, 

μία ξεχωριστή απονομή που θέσπισαν τα βραβεία Κούρος για να τιμήσουν την έως τώρα 

δημιουργικότητα του. Ας δούμε τι έχει κάνει μέσα από το σύντομο, αλλά πλούσιο βιογραφικό 

του όπως παρουσιάστηκε χθες βράδυ στην εκδήλωση:

Ο Δημήτρης Χατζής, μαθητής της Α” Λυκείου από την Καβάλα, έχει στο εφηβικό του δωμάτιο

 ένα ανθρωποειδές ρομπότ, ύψους 1.85 μ., με το οποίο συνεννοείται σε άπταιστα Αγγλικά και 

μάλιστα ξόδεψε κάτι λιγότερο από 500 ευρώ για να το δημιουργήσει.

Του πήρε περισσότερο από ένα χρόνο για να σχεδιάσει τα κομμάτια του ρομπότ, που ονόμασε

 Troopy (Τρούπι), να τα εκτυπώσει -στον επίσης δικής του κατασκευής 3D εκτυπωτή- 

και να τα κολλήσει. Σήμερα βρίσκεται στην παγκόσμια λίστα των έξι κατασκευαστών του 

συγκεκριμένου τύπου ρομπότ, που ονομάζονται InMoov.

Ο Δημήτρης ασχολήθηκε με τη ρομποτική για πρώτη φορά σε ηλικία 11 ετών και μόλις τρία

 χρόνια αργότερα κατάφερε να σχεδιάσει και να κατασκευάσει μόνος του έναν οικιακό 

εκτυπωτή τρισδιάστατων αντικειμένων, κερδίζοντας επάξια έπαινο και το 2ο βραβείο του 

5ου Φεστιβάλ Βιομηχανικής Πληροφορικής.

Ο πατέρας του, Γιώργος Χατζής, ηλεκτρολόγος-μηχανικός, υπάλληλος στο Δήμο Καβάλας, 

του εμφύσησε την αγάπη για τους υπολογιστές.

Η μητέρα του, Μελίνα Ευθυμιάδου, γερμανικής καταγωγής και καθηγήτρια Γερμανικών, 

του έμαθε Γερμανικά, τα οποία σήμερα μιλάει άπταιστα.

Στο άκουσμα των επιτευγμάτων του μικρού Δημήτρη πρώτος αντέδρασε ο Sr Στέλιος 

Χατζηιωάννου – στυλοβάτης των βραβείων Κούρος μέσω βραβείου που φέρει το όνομα του –

ο οποίος ανακοίνωσε την χορηγία 10.000 ευρώ για τις σπουδές του και αμέσως μετά στην 

ίδια κίνηση, την χορηγία 10.000 ευρώ προχώρησε και ο πρόεδρος της KPMG στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τον Πρόεδρο της Λέσχης Επιχειρηματικότητας, κ. Κωνσταντίνο Ευριπίδη

 (την ανθρώπινη ιστορία του παρουσίασε αποκλειστικά το WE του news247) η συγκεκριμένη

 βράβευση ενέχει έναν σημαντικό συμβολισμό: «Η Λέσχη πάντα στήριζε και πάντα θα

 στηρίζει ανθρώπους της νέας γενιάς.

Τα Κούρος δημιουργήθηκαν ως ένα βήμα για νέους επιχειρηματίες. Η περίπτωση του

 Δημήτρη μπορεί να είναι εντελώς διαφορετική από τους επιχειρηματίες που τιμάμε κάθε 

χρόνο, όμως συμβολίζει με τον πιο ισχυρό τρόπο τη δυναμική της νέας γενιάς και της 

καινοτομίας

. Ο Δημήτρης, σε μια τόσο μικρή ηλικία, κατάφερε με το προσωπικό του έργο να βάλει τη χώρα

 μας σε μια διεθνή κοινότητα δημιουργών τεχνολογικής εξέλιξης.

Είναι μια τρανή απόδειξη του ταλέντου των νέων ανθρώπων και του τι μπορεί κανείς να 

καταφέρει με επιμονή, προσήλωση, μέθοδο και πάνω από όλα διαθέτοντας πάθος για 

δημιουργία και καινοτομία. Τέτοια παιδιά έχουμε ανάγκη ως χώρα για να πάμε μπροστά».

Ο Κύβος του Ρούμπικ σε 10 δευτερόλεπτα.

 (Ένα video που προκαλεί σοκ και δέος)

Φοιτητές από το Πανεπιστήμιο Swinburne δημιούργησαν μια μηχανή, η οποία κατάφερε να λύσει τον Κύβο του Ρούμπικ σε 10 δευτερόλεπτα (10,18 για την ακρίβεια). Κι επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, δείτε το video που ακολουθεί και θαυμάστε ένα τεχνολογικό επίτευγμα που δε μας βοηθά καθόλου στη σκληρή καθημερινότητα που βιώνουμε, είναι όμως σίγουρα εντυπωσιακό. 

Μη βιαστείτε να συμπεράνετε ότι πρόκειται για την πιο γρήγορη λύση του διάσημου Κύβου στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ναι μεν η μηχανή που βλέπετε κατέχει πλέον το παγκόσμιο ρεκόρ στη ρομποτική επίλυση, η απόλυτη επίδοση όμως παραμένει σε ανθρώπινα χέρια. 

Ο Αυστραλός Feliks Zemdegs έχει λύσει τον Κύβο του Ρούμπικ σε 6,24 δευτερόλεπτα. Respect...

Το ρομπότ του μέλλοντος (Video)

Η δημιουργία σκεπτόμενων ρομπότ, είναι ο επόμενος στόχος των επιστημόνων, που υποστηρίζουν ότι σε λίγα χρόνια τα ρομπότ θα έχουν τη δυνατότητα να μαθαίνουν, μέσω της συντροφιάς με ανθρώπους – όπως ακριβώς συμβαίνει και με τα μικρά παιδιά.

Το iCub είναι σαν τα ρομπότ του μέλλοντος, φτιαγμένο κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσή μας. Όπως ένα μικρό παιδί που εξερευνά τον κόσμο, δοκιμάζει νέα πράγματα και γίνεται πιο έξυπνο παίζοντας, έτσι και τα ρομπότ πρέπει να μαθαίνουν από μόνα τους να πραγματοποιούν καθήκοντα χωρίς να ακολουθούν ένα κωδικοποιημένο πρόγραμμα που να τους περιγράφει με την παραμικρή λεπτομέρεια τις προς εκτέλεση ενέργειες.

Γι’ αυτό είναι εφοδιασμένα με σώμα που μοιάζει με το ανθρώπινο και με ιδιότητες όπως είναι η περιέργεια και η ενσυναίσθηση – έτσι ώστε να μπορούν να λειτουργούν διαδραστικά με τον περίγυρο και με εντελώς φυσιολογικό τρόπο.
Δείτε το εντυπωσιακό βίντεο:

Ρομποτικό χέρι για τετραπληγικούς φτάνει σε νέα επίπεδα ακρίβειας

Πίτσμπουργκ, Πενσιλβάνια

Αμερικανοί ερευνητές τοποθέτησαν εμφυτεύματα στον εγκέφαλο μιας παράλυτης γυναίκας. Τα εμφυτεύματα βοήθησαν την ασθενή να ελέγξει με νοητικές εντολές ένα ρομποτικό χέρι, το οποίο έπιανε και μετακινούσε αντικείμενα, όπως θα το έκανε και η ίδια αν κουνούσε τα χέρια της.

Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει αρκετές ερευνητικές προσπάθειες στον συγκεκριμένο τομέα αλλά αυτή, σύμφωνα με τους ειδικούς, φαίνεται ότι είναι η πιο ελπιδοφόρα αφού τόσο η «συνεργασία» ανάμεσα στην ασθενή και το ρομποτικό χέρι όσο και οι ικανότητες του ρομποτικού χεριού πλησιάζουν περισσότερο από ποτέ τις πραγματικές.

Η μέθοδος

Στην 53χρονη σήμερα Τζαν Σόιερμαν διαγνώστηκε πριν από 13 χρόνια μια ασθένεια η οποία προοδευτικά την κατέστησε παράλυτη από τον λαιμό και κάτω. Πιο συγκεκριμένα η ασθενής πάσχει από εκφύλιση της σπονδυλικής στήλης και της παρεγκεφαλίδας.

Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ τοποθέτησαν στον κινητικό φλοιό του εγκεφάλου της δύο αισθητήρες. Ο κινητικός φλοιός εμπλέκεται στον σχεδιασμό, στην εκτέλεση και στον έλεγχο των κινήσεων. Κάθε αισθητήρας περιέχει εκατοντάδες μικροσκοπικές βελόνες οι οποίες συλλέγουν την ηλεκτρική δραστηριότητα (ηλεκτρικούς παλμούς) από 200 εγκεφαλικά κύτταρα. Οι παλμοί αυτοί μεταφράζονται στη συνέχεια σε εντολές στο ρομποτικό χέρι. Η ασθενής μετά από 48 ώρες εκπαίδευσης άρχισε να «επικοινωνεί» με το ρομποτικό χέρι και μετά από 3 μήνες είχε αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο του.

Τα επόμενα βήματα

«Ο συντονισμός, η επιδεξιότητα και η ταχύτητα των κινήσεων προσομοιάζουν με ενός υγιούς ατόμου» αναφέρουν οι ερευνητές στο άρθρο τους που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Lancet». «Η επικοινωνία της ασθενούς με το ρομποτικό χέρι έχει ομαλότητα, σταθερότητα και λειτουργικότητα σε επίπεδο τέτοιο που δεν έχει παρουσιαστεί ποτέ άλλοτε μέχρι σήμερα σε αυτόν τον τομέα. Είναι πιστεύω μια πειστική απόδειξη ότι αυτή η τεχνολογία μπορεί να αποτελέσει θεραπεία για άτομα που έχουν τραυματιστεί στη σπονδυλική στήλη. Θα μπορούν με τη συγκεκριμένη τεχνολογία να αποκτήσουν ένα σημαντικό επίπεδο αυτονομίας» αναφέρει ο καθηγητής Αντριου Σβαρτζ, μέλος της ερευνητικής ομάδας.

Οι ερευνητές θα προσπαθούν τώρα να προσαρμόσουν το ρομποτικό χέρι στο αναπηρικό αμαξίδιο της ασθενούς ώστε να μπορεί να το χρησιμοποιεί στην καθημερινότητά της. Κάνουν επίσης προσπάθεια να βελτιώσουν την τεχνολογία του ρομποτικού χεριού ώστε να αποκτήσει τη μέγιστη δυνατή αίσθηση της αφής. Πολλοί ειδικοί κάνουν λόγο για «αξιοσημείωτο επίτευγμα».