Φθινόπωρο στα Πιέρια .. Pierian Mountains - Greece !!

"Κατά την ελληνική μυθολογία οι εννέα Πιερίδες Μούσες, κόρες του Πιέρου και της Ευίππης, προστάτιδες της ποίησης, της μουσικής, του τραγουδιού και του χορού τόσο πολύ μαγεύτηκαν από το θαυμάσιο περιβάλλον των Πιερίων, ώστε παρέμεναν για πάντα στην περιοχή αυτή και το μελωδικό τραγούδι τους αντηχούσε στις βουνοκορφές και στα φαράγγια..."

Ημαθιώτικα Πιέρια - Ριζώματα !!

Σαν βρεθείς στην τεχνητή λίμνη των Ασωμάτων που σχηματίζουν τα πλούσια νερά του ποταμού Αλιάκμονα, λίγα χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Βέροιας, στο δρόμο για τη Βεργίνα, στρίψε δεξιά. Προορισμός, η Σφηκιά και τα Ριζώματα. Και αν ακόμη δεν το θέλεις, το κάνεις ασυναίσθητα. Ίσως σε τραβάει η πορεία προς το αντίθετο ρεύμα του ποταμού. Ίσως η περιέργεια να ανακαλύψεις κάτι διαφορετικό, μακριά από την πολύβουη ζωή της πόλης. Το κάναμε… και δεν χάσαμε. Η μαγεία του Αλιάκμονα έμελλε να απλωθεί μπροστά μας και να χαραχθεί ανεξίτηλα στη μνήμη μας… 

Σύντομα άρχισαν να γαργαλούν τη μύτη μας μοναδικές μυρωδιές από ρίγανη και θυμάρι. Η πινακίδα που έγραφε Δίκτυο Νatura 2000 μας προειδοποιούσε πως εκεί αφέντευε μόνο η φύση. Συνεχίζοντας τη διαδρομή δίπλα στο ποτάμι, τα σκηνικά που ξετυλίχθηκαν ήταν απολαυστικά. Ο Αλιάκμονας σε όλο του το μεγαλείο! Γιος του Ουρανού και της Τιτανίδος Τυθύος ο δυναμικός Αλιάκμονας «με τον τρελό ρου» σχίζει ελικοειδώς τα μυθικά Πιέρια. Και αυτά, τον καλοδέχονται και καθρεφτίζονται στα νερά του καμαρώνοντας την ομορφιά τους. Μπροστά σε αυτό το μεγαλείο της φύσης, ο άνθρωπος υποκλίνεται. Ο χρόνος σταματά. Παίρνεις μία βαθιά ανάσα, αγναντεύεις το ειδυλλιακό τοπίο, αφήνεσαι στην ηρεμία του ποταμού και μετά… η καθημερινότητα μοιάζει θαρρείς πιο όμορφη. Και κάπου εκεί αφουγκράζεσαι την ηχώ του μελωδικού τραγουδιού των Πιερίδων Μουσών που σαν «σειρήνες» του βουνού σε μαγεύουν και σε τραβούν κοντά τους… Πανέμορφες καταπράσινες βουνοπλαγιές απλώνονταν η μία μετά την άλλη μπροστά μας. Το τοπίο αναλλοίωτο. Η φύση απλόχερα προσφέρει τις χάρες της και την παρθενική ομορφιά της. Χάρμα ιδέσθαι. 

Ένθεν και ένθεν του δρόμου περιποιημένα αγροκτήματα. Νοιώθεις να σε υποδέχονται οι κερασιές και οι ροδακινιές. Να υποκλίνονται στο πέρασμά σου για την τιμή που τις έκανες να γευτείς από κοντά τους ευλογημένους καρπούς της Μακεδονικής γης.
Λίγο παραπάνω στέκει μεγαλοπρεπώς ένα από τα πιο ιστορικά μοναστήρια της Μακεδονίας, η Μονή Τιμίου Προδρόμου. Μοιάζει με φρούριο, κρύβει όμως κοντά της ένα σπήλαιο. Εκεί ασκήτεψαν ο Γρηγόριος Παλαμάς και ο Άγιος Διονύσιος εν Ολύμπω.
Και κάπου εκεί, ο οικισμός της Σφηκιάς, με τα γραφικά στενά δρομάκια. Φούξιες πινελιές ζωγραφίζουν οι τριανταφυλλιές στους φράχτες των σπιτιών. Και έπειτα τα πλατάνια, οι δρυς και τα έλατα να λικνίζονται από τον αγέρα πέρα δώθε. Στο χορό της υποδοχής και οι ακάματες μέλισσες να πηγαινοέρχονται και να σε ζαλίζουν με τα βουίσματά τους. Τοπίο σπάνιας ομορφιάς. Οι αλπικές εικόνες να διαδέχονται η μία την άλλη.

Ένας οικισμός προβάλλει σκαρφαλωμένος σε μια πλαγιά, πνιγμένος στη βλάστηση. Είναι τα Ριζώματα. Καταμεσής του δρόμου, να και ο μπάρμπα-Κώστας…
- Πόσο χρονών είσαι μπάρμπα;
… Λίγες κουβέντες, σταράτες και όμορφες. Αυθεντικές σαν και την αγκλίτσα του. Καθάριες σαν το νερό που τρέχει σιμά στο κοπάδι του. Γιομάτες γεύσεις ανθρωπιάς σαν το τυρί και το γιαούρτι του.
- Μην τα ρωτάς. Είμαι εκατόν εξήντα εξάμηνα. Άντε τώρα βρες πόσο χρονώ είμαι! Τάδε έφη και σαλάγιασε το κοπάδι, ευθυτενής και αγέρωχος.
Κοντεύουμε στα Ριζώματα. Φάνηκαν τα πρώτα σπίτια. Και κει που όραση και όσφρηση ήταν σε υπερδιέγερση απόλαυσης, μπαίνει ξαφνικά στο χορό των αισθήσεων ο γαστριμαργικός κόσμος. Κεντρικός δρόμος. Οδός Παπαγεωργοπουλου. Αριστερά και δεξιά όλος ο πλούτος της τοπικής κουζίνας. Ουζάδικα και τσιπουράδικα. Μεζέδες κάθε λογής στα τραπέζια. Αρνιά, κατσίκια, κοντοσούβλια, κοκορέτσια να λικνίζονται εις την πυράν. Αραδιασμένα στην απλότητα του αυθεντικού ελληνικού σκηνικού. Χωρίς πολυτέλειες και δήθεν. Απλά. Όμορφα. Χωριάτικα. Ντόπια.
- Εμείς τα θρέφουμε. Εμείς τα φροντίζουμε. Εμείς τα απολαμβάνουμε! Λακωνική η απάντηση των ντόπιων στην απορία του πεινασμένου επισκέπτη. Λένε πως στα Πιέρια όρη φημίζονται και για τη μακροζωία των κατοίκων τους. Δίκιο θα έχουν. Ποιος δεν θα θέλει να ζήσει σε τέτοια ομορφιά… Όσο προχωράς, τόσο η φύση σε εκπλήσσει ευχάριστα. Και τα πολυάριθμα γραφικά εκκλησάκια είναι σαν να υμνούν το Θεό για τη θαυματουργία Του.
Στην κορυφή ενός λόφου ξεπροβάλλει το Δάσκιο. Ντράτσικο το λέγανε παλιά. Η θέα είναι μαγευτική. Η φύση και πάλι έχει στήσει χορό. Αρχίζει να ξεπροβάλει η λίμνη Λογγά. Να μπει κι αυτή στο χορό, να χαρίσει το γαλάζιο της στον πράσινο καμβά της φύσης. Κυκλωμένη από πανύψηλες βουνοπλαγιές που χαμηλώνουν σε κατάφυτους λόφους, η λίμνη Λογγά σαγηνεύει με την ανεπιτήδευτη ομορφιά της. Ένα λιμανάκι για ψάρεμα, μία βαρκάδα στα ελκυστικά νερά της, ένα πικ νικ κάτω από τις πυκνές φυλλωσιές των αιωνόβιων πλατάνων, εικόνες μοναδικές που αναζωογονούν τις αισθήσεις είναι τα δώρα που οι οικοδέσποινες Πιερίδες Μούσες μας τρατάρουν…

Ευχαριστούμε το http://www.greecetravelmagazine.com/

Πιέρια Όρη & Ριζώματα !!

Πιέρια Όρη & Ριζώματα .

(Μουσική: Θωμάς Βαϊνάς "The Fairy Tale" )

Τα Πιέρια όρη είναι ορεινός όγκος βορειοδυτικά του Ολύμπου. Η έκτασή τους μοιράζεται ανάμεσα στους Νομούς Ημαθίας, Πιερίας και Κοζάνης. Eίναι ένα εκτεταμένο βουνό, εξαιρετικά δασωμένο και με χαρακτήρα. Δεν εντυπωσιάζει με το ύψος του αλλά με τις όμορφες και μακριές διαδρομές του και με την ηρεμία του τοπίου. Δέχεται πολλά χιόνια το χειμώνα και στις αρχές της άνοιξης. Η ψηλότερη κορυφή είναι το Φλάμπουρο (2.193 μ.)

Η περιοχή των Πιερίων αποτελεί έκταση που απλώνεται στους νομούς Πιερίας, Ημαθίας και Κοζάνης. Αποτελεί τη ΒΔ προέκταση του Ολύμπου με ψηλότερη κορυφή το Φλάμπουρο (2193 μ.). Άλλες λιγότερο ψηλές κορυφές είναι: η Τούρλα (2.104), η Αβδέλλα (2.049 μ.), ο Αρβανίτης (2.023), η Πλάκα (1.938 μ.), το Χτένι (1.791 μ.) και οι Πέντε Πύργοι (1.710 μ.).

Τα Πιέρια είναι γνωστά για την πλούσια χλωρίδα τους, κυρίως για τα φυλλοβόλα δάση τους καθώς και για ορισμένα σπάνια είδη αγριολούλουδων. Είναι κατάφυτα με πλούσια και ποικίλη βλάστηση από πυκνά δάση οξιάς, βελανιδιάς και καστανιάς, μαύρων και κόκκινων πεύκων, ενώ θάμνοι και φυλλοβόλα συναντιούνται στα χαμηλότερα επίπεδα.

Κατά την ελληνική μυθολογία οι εννέα Πιερίδες Μούσες, κόρες του Πιέρου και της Ευίππης, προστάτιδες της ποίησης, της μουσικής, του τραγουδιού και του χορού τόσο πολύ μαγεύτηκαν από το θαυμάσιο περιβάλλον των Πιερίων, ώστε παρέμεναν για πάντα στην περιοχή αυτή και το μελωδικό τραγούδι τους αντηχούσε στις βουνοκορφές και στα φαράγγια μέχρις ότου νικήθηκαν σε αγώνα από τις Ελικωνιάδες Μούσες και μεταμορφώθηκαν από αυτές σε πουλιά.

Πρώτοι κάτοικοι των βουνών αυτών ήταν οι Πίερες που κατοικούσαν στη Θράκη, αλλά, όταν εκδιώχθηκαν από τους Τημενίδες βασιλείς της Μακεδονίας, κατέφυγαν στην περιοχή που έχει λάβει από αυτούς την ονομασία της.

Τα Πιέρια Όρη πέραν των μεγάλων υψομέτρων, των ελκυστικών τοπίων ή των φυσικών πηγών και πόρων αποτελούν τις φυσικές δεξαμενές νερού, καθώς και φυσικές περιοχές μεγάλης και υψηλής αξίας βιοποικιλότητας. Οι κάτοικοι των Πιερίων, των ορεινών οικισμών, λόγω του απομακρυσμένου της θέσης τους και της γεωγραφικής τους απομόνωσης, έχουν ιδιαίτερη και πλούσια πολιτισμική κληρονομιά η οποία παραμένει άγνωστη κι αναξιοποίητη. 

Τα Ριζώματα Ημαθίας είναι ένα μεγάλος ορεινός οικισμός του νομού Ημαθίας. Βρίσκεται στο νότιο άκρο του νομού στα όρια με τους νομούς Πιερίας και Κοζάνης και απέχει περίπου 30 χλμ. από τη Βέροια. Το χωριό απλώνεται στις δυτικές πλαγιές των Πιερίων σε υψόμετρο 650μ. περίπου και ο πληθυσμός του ασχολείται κυρίως με τη γεωργία. Το παλαιότερο όνομα του χωριού ήταν Μπόστιανη, έχει πλούσια ιστορία και παράδοση και πανέμορφο φυσικό περιβάλλον. Ο πληθυσμός του σήμερα ανέρχεται στους 1000 περίπου κατοίκους και είναι διάσημο για τις ντομάτες που παράγει.

ΠΙΕΡΙΑ ΟΡΗ. ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟ ΕΛΑΤΟΧΩΡΙΟΥ !!!

Δεν είναι ούτε οι Άλπεις.

Είναι ο δρόμος προς το πανέμορφο Χιονοδρομικό του Ελατοχωρίου !

Που αλλού ...

Μα στα Πιέρια Φυσικά ! Εσείς ακόμη το σκέφτεστε να το επισκεφτείτε ;
 Δρόμο Για Ελατοχώρι !!!!!!!!!!

Ριζώματα - Πιέρια. Το βουνό των Μουσών

Τα Ριζώματα Ημαθίας είναι ένα μεγάλος ορεινός οικισμός του νομού Ημαθίας. Βρίσκεται στο νότιο άκρο του νομού στα όρια με τους νομούς Πιερίας και Κοζάνης και απέχει περίπου 30 χλμ. από τη Βέροια. Το χωριό απλώνεται στις δυτικές πλαγιές των Πιερίων σε υψόμετρο 650μ. περίπου και ο πληθυσμός του ασχολείται κυρίως με τη γεωργία. Το παλαιότερο όνομα του χωριού ήταν Μπόστιανη, έχει πλούσια ιστορία και παράδοση και πανέμορφο φυσικό περιβάλλον. Ο πληθυσμός του σήμερα ανέρχεται στους 1000 περίπου κατοίκους και είναι διάσημο για τις ντομάτες που παράγει.

Τα Πιέρια Όρη πέραν των μεγάλων υψομέτρων, των ελκυστικών τοπίων ή των φυσικών πηγών και πόρων αποτελούν τις φυσικές δεξαμενές νερού, καθώς και φυσικές περιοχές μεγάλης και υψηλής αξίας βιοποικιλότητας. Οι κάτοικοι των Πιερίων, των ορεινών οικισμών, λόγω του απομακρυσμένου της θέσης τους και της γεωγραφικής τους απομόνωσης, έχουν ιδιαίτερη και πλούσια πολιτισμική κληρονομιά η οποία παραμένει άγνωστη κι αναξιοποίητη.

Κατά την ελληνική μυθολογία οι εννέα Πιερίδες Μούσες, κόρες του Πιέρου και της Ευίππης, προστάτιδες της ποίησης, της μουσικής, του τραγουδιού και του χορού τόσο πολύ μαγεύτηκαν από το θαυμάσιο περιβάλλον των Πιερίων, ώστε παρέμεναν για πάντα στην περιοχή αυτή και το μελωδικό τραγούδι τους αντηχούσε στις βουνοκορφές και στα φαράγγια μέχρις ότου νικήθηκαν σε αγώνα από τις Ελικωνιάδες Μούσες και μεταμορφώθηκαν από αυτές σε πουλιά.

Η ΓΚΑΙΝΤΑ ΤΩΝ ΠΙΕΡΙΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΡΠΑΘΟ

Στην 4η Διεθνή Συνάντηση Άσκαυλου Καρπάθου, την οποία διοργάνωσε ο Δήμος Καρπάθου στα πλαίσια των ‘Καρπαθίων Δρώμενα 2012’ συμμετείχε και η γκάιντα των Πιερίων στις 27 & 28 Ιουλίου στα Πηγάδια και στον Όλυμπο της νήσου Καρπάθου. 
Άξιος εκπρόσωπος της γκάιντας των Πιερίων ο Θανάσης Γριάτσιανος από το Δάσκιο Ημαθίας με το Γιάννη Τσιαμήτρο στο τουμπελέκι. 
Παρουσιάστηκαν επίσης τσαμπούνες και γκάιντες από την Κάρπαθο, το Ιράν, τη Λέρο, την Μύκονο, την Ανατολική Ρωμυλία και έγιναν εισηγήσεις επάνω σε σπουδαία μουσικολογία θέματα από τους:
1) Δημήτρη Λέκκα (Μαθηματικό, συνθέτη, μουσικολόγο, διδάσκοντα στο ελληνικό Ανοιχτό πανεπιστήμιο κλπ) με θέμα .Αιτήματα
2) Ανθούλα Νικολαίδου (Δικηγόρο, χοροδιδασκάλισσα) με θέμα .Αιτήματα

3) Τσιαμήτρο Γιάννη (Εκπ/κό, χοροδιδάσκαλο και ερευνητή) με θέμα: .Αιτήματα
4) Τάσο Αναστασίου (Προϊστάμενο τμήματος Κοινωνικής αλληλεγγύης Κυκλάδων της Περιφέρειας Ν., Αιγαίου, γενικό συντονιστή των Παγκυκλαδικών συναντήσεων Λαϊκών Πνευστών με θέμα : καιΑιτήματα
5. Αλέξανδρο Λαμπρίδη (Σκηνοθέτη, Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Διεθνούς Φεστιβάλ Πολυφωνικού τραγουδιού, έφορο πολιτισμού της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδας, τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό παραγωγός, δάσκαλο του πολυφωνικού τραγουδιού στο Μουσείο Λαϊκών Οργάνων της Αθήνας), με θέμα .Αιτήματα
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κος Λεκκας Δημήτρης, ακούγοντας την προηγούμενη ημέρα την γκάιντα των Πιερίων, στην εισήγησή του, με ικανοποίηση διαπίστωσε ότι συνεχίζεται και στα Πιέρια, όπως στην Ήπειρο και την Δυτική Μακεδονία, το ζωντανό απολίθωμα της Ηπειρωτικής Πεντατονίας, η οποία ακμάζει από την 6η χιλιετία π. Χ. και μετά και έχει καταγωγή παλαιολιθικής ηλικίας τουλάχιστον 30.000 ετών, βάσει των αρχαιολογικών ευρημάτων (αυλών) και της επιστημονικής θεωρίας.