Studio Enigma (80's ItaloDisco) | Θαλασσογραφία (Έντ/Ροκ/Ποπ) | Vinyls Live (Classics Oldies)

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μικροδρεπανοκυτταρική Αναιμία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μικροδρεπανοκυτταρική Αναιμία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

4 Απριλίου 2017

Έφηβος με δρεπανοκυτταρική αναιμία θεραπεύτηκε χάρη σε γενετική θεραπεία

Ένας Γάλλος έφηβος που έπασχε από δρεπανοκυτταρική αναιμία έγινε ο πρώτης ασθενής στον κόσμο που φαίνεται να θεραπεύτηκε χάρη σε μια πρωτοποριακή γενετική θεραπεία. Η διαδικασία έλαβε χώρα στο Νοσκομείων Παίδων Νεκέρ του Παρισιού και ανοίγει πλέον παράθυρο ελπίδας για εκατομμύρια ανθρώπους που πάσχουν από την εν λόγω πάθηση του αίματος.
Οι επιστήμονες, με επικεφαλής τον καθηγητή Φιλίπ Λεμπούλς, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό New England Journal of Medicine, επέφεραν τις κατάλληλες γενετικές αλλαγές στον μυελό των οστών του νέου, όπου παράγεται το αίμα, ώστε πλέον ο οργανισμός του να παράγει ξανά υγιή ερυθροκύτταρα. Ο έφηβος δεν χρειάζεται να παίρνει τα φάρμακά του ή να κάνει μεταγγίσεις αίματος, καθώς εδώ και 15 μήνες δεν υπάρχουν ίχνη της νόσου στο αίμα του, σύμφωνα με το BBC.
Στη συγκεκριμένη πάθηση, η οποία έχει γενετική αιτιολογία, τα κύτταρα που μεταφέρουν οξυγόνο μέσα στο αίμα παραμορφώνονται σαν δρεπάνια (εξ ου και το όνομα της νόσου), ενώ προσκολλώνται μεταξύ τους, πράγμα που δυσκολεύει την κυκλοφορία του αίματος στο σώμα, με συνέπεια να προκαλείται πόνος, βλάβη στα όργανα και πιθανώς πρόωρος θάνατος.

Ο νεαρός ασθενής είχε τόσο σοβαρή βλάβη στα όργανά του που είχε υποβληθεί σε αφαίρεση σπλήνα και αντικατάσταση ισχίων. Κάθε μήνα έπρεπε να πηγαίνει στο νοσοκομείο για μετάγγιση αίματος.
Ο Λεμπούλς εμφανίστηκε επιφυλακτικός κατά πόσο επιτεύχθηκε πλήρης ύφεση ή οριστική «θεραπεία», επειδή πρόκειται για τον πρώτο ασθενή. Δήλωσε πάντως αισιόδοξος ότι η νέα γονιδιακή θεραπεία έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει τις ζωές των ασθενών.
Προς το παρόν, η γενετική θεραπεία μπορεί να εφαρμοστεί μόνο σε νοσοκομεία και εργαστήρια αιχμής στη Δύση, αλλά οι περισσότεροι ασθενείς προέρχονται από χώρες της Αφρικής, της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.
Πηγη newsitamea.gr

12 Δεκεμβρίου 2013

Μικροδρεπανοκυτταρική Αναιμία ένας δρόμος δίχως ροδοπέταλα. Εκεί όπου οι ακτίνες του Ήλιου περνούν από χαραμάδες.. η μήπως όχι?


Όλοι ήρθαμε σε αυτό τον κόσμο γιατί έτσι το επέλεξε ο θεός.

Ήταν όλα σχεδιασμένα για την απόλυτη ευτυχία.

Μέσα από μια υγιή σχέση δυο ανθρώπων να κάνουν οικογένεια και το σπίτι να γεμίσει από θαλπωρή πλημυρίζοντας από γέλια μικρών παιδιών. 

Όλα πήγαιναν καλά μέχρι που ο μικρός γιος αναρωτήθηκε και ρώτησε μια μέρα τους γονείς του.

Πατέρα γιατί να διαβαίνω αυτό τον δρόμο εγώ? 
Μητέρα θα υπάρξουν καλύτερες μέρες για μένα? 

Η απάντηση ήταν πάντοτε καθησυχαστική, και κάτω υπό την προστασία των ιατρών που έκαναν ότι μπορούσαν υπήρχε το αίσθημα της ασφάλειας, έστω και αν ο πόνος διαπερνούσε το κορμί από τις συνεχείς αιματολογικές διαταραχές και τον ορό να πέφτει αργά βασανιστικά με την ελπίδα να σταματήσει το μαρτύριο του πόνου. 

Από τότε πέρασαν 35 ολόκληρα χρόνια, όπου ο μικρός γιος ανήκει πλέον στην γενιά των σαραντάρηδων. Έχει αράξει πια σε ένα λιμάνι όπου λέγετε υδροξυκαρβαμιδη (Siklos) καθώς η ιατρική επιστήμη έκανε άλματα. 

Κοιτάζοντας πίσω στο παρελθόν (αυτό της ζωής του) θα ήθελε να ευχαριστήσει ορισμένους Ανθρώπους με Α κεφαλαίο που μέσα από αυτόν τον δύσκολο και δυσβάστακτο δρόμο του στάθηκαν και κυρίως στον ψυχολογικό τομέα και τον έκαναν να ξεχάσει τον πόνο. [Γιατροί και Γονείς] οι λέξεις αυτές χαϊδεύουν το αυτί του.. ήταν οι υπεύθυνοι Ήρωες που τον στήριξαν. 

Του είπαν ότι σε αυτόν τον σκοτεινό δρόμο που διαβαίνεις οι ακτίνες του Ήλιου θα βγουν απλά να πιστεύεις στο καλύτερο και ποτέ να μην σκέφτεσαι το χειρότερο, ότι μια μέρα η τεχνολογία θα ανακουφίσει όλους αυτούς τους ανθρώπους που υποφέρουν από την πάθηση σου. 

Και τους πίστεψε, του έδωσαν όραμα να ζει, να πιστεύει στην ζωή, να εκτιμά το καθετί, και να χαμογελά, να κάνει φίλο τον πόνο και μαζί να περνανε το δύσκολο μονοπάτι που είναι σκοτεινό.. αλλά δες εκεί μακριά.. 

  [Υυπάρχουν οι ακτίνες του Ήλιου που σύντομα θα τον ζεσταίνουν]